विद्यायाः कुलसुन्दर्याः कर्तव्यो द्विजसत्तम
द्विजश्रेष्ठा, कुलसुंदरी विद्येचा विधी करावाच लागतो.
होमादिस्तद्दशांशेन प्रोक्तः प्रोक्तविधानतः
होम वगैरे विधी दहावा भाग घेऊन सांगितलेल्या पद्धतीने करावेत.
जपो नित्यपताकाया होमादिस्तद्दशांशतः
नित्यपताका जप आणि होम वगैरे विधी दहावा भाग घेऊन करावेत.
अन्यत्पूर्ववदाख्यातं विद्यासिद्ध्यै तु साधनम्
विद्येच्या सिद्धीसाठी इतर साधने पूर्वी सांगितली आहेत.
तद्दशांशक्रमेणैव होमादि समुदीरितम्
दशांशाच्या क्रमाने होम वगैरे विधी कसे करावेत हे सांगितले आहे.
होमादिस्तद्दशांशेन प्रोक्तद्रव्यैः समीरितः
होम आणि इतर विधी ठरवलेल्या द्रव्यांनी, त्या त्या दशांश प्रमाणातच करावेत.
प्रोक्तेन विधिना कार्यो विद्यासिद्ध्यै मुनीश्वर
हे सर्व ज्ञानप्राप्तीसाठी सांगितलेल्या पद्धतीनेच करावे, हे ऋषिश्रेष्ठा.
ज्ञातव्यं सर्वमेवात्र यन्त्रसाधनपूर्वकम्
येथे सर्व काही, आधी यंत्रसाधना करूनच समजून घ्यावे.
यं समाराध्य मनुजो भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति
ज्याची उपासना केल्यावर माणसाला भोग आणि मोक्ष दोन्ही मिळतात—
पञ्चाक्षरो मनुः प्रोक्तस्ताराद्यो ऽयं षडक्षरः
पंचाक्षरी मंत्र सांगितला आहे, आणि हा षडक्षरी मंत्र 'ट' या अक्षराने सुरू होतो.
षड्भिर्वर्णैः षडङ्गानि कुर्यान्मन्त्रेण देशिकः
षडक्षरी मंत्राने, गुरुने त्या सहा अंगांची स्थापना करावी.
तर्जनीमध्ययोरन्त्यानामिकाङ्गुष्ठके पुनः
पुन्हा तर्जनी, मध्यम, अनामिका आणि अंगठ्याच्या टोकांवर—
वक्त्रहृत्पादगुह्येषु निजमूर्द्धनि ताः पुनः
मुख, हृदय, पाय, गुप्तांग आणि पुन्हा स्वतःच्या डोक्यावर—
मन्त्राङ्गानिन्यसेत्पश्चाज्जातियुक्तानि षट् क्रमात्
नंतर, त्या सहा अंगांची, त्यांना योग्य त्या जातीसह, एकामागोमाग एक स्थापना करावी.
हृदि वक्त्रेंऽसयोरूर्वोः कण्ठे नाभौ द्विपार्श्वयोः
हृदय, मुख, खांदे, उरू, गळा, नाभी आणि दोन्ही बाजूंना—
दोःपत्संधिषु साग्रेषु विन्यसेत्तदनन्तरम्
नंतर, हातांच्या सांध्यांवर आणि बोटांच्या टोकांवर त्यांची स्थापना करावी.
हृदि वक्त्रांबुजे टङ्कमृगा भयवरेष्वथ
हृदयात, मुखकमलात, टंक आणि मृग चिन्हे, तसेच अभय व वरद मुद्रा—
मूलमन्त्रस्य षड वर्णान्यथावद्देशिकोत्तमः
मूलमंत्राची सहा अक्षरे, योग्य त्या ठिकाणी, गुरुश्रेष्ठा—
पश्चादनेन मन्त्रेण कुर्वीत व्यापकं सुधीः
नंतर, या मंत्राने ज्ञानी माणसाने सर्वव्यापी विधी करावा.
चतुर्मूर्तिवपुश्छायाभासिताङ्गाय शंभवे
चार मूर्तीच्या छायेसारख्या तेजाने उजळलेल्या अंग असलेल्या शंभूला—
ध्यायेन्नित्यं महेशानं रौप्यपर्वतसन्निभम्
महेशानाचे नेहमी ध्यान करावे, जो रुपेरी पर्वतासारखा दिसतो.
परश्वधवराभीतिमृगहस्तं शुभाननम्
परशु, वरद आणि अभय मुद्रा, हातात मृग, आणि शुभ मुख असलेला.
व्याघ्रकृतिं वसानं च विश्वाद्यं विश्वरूपकम्
वाघाच्या कातडीसारखा वेश घातलेला, सर्वांचा आद्य कारण, सर्व विश्वाचा स्वरूप असलेला.
तत्त्वलक्षं जपेन्मन्त्रं दीक्षितः शैववर्त्मना
शैव मार्गाने दीक्षा घेतल्यावर, सत्याचा सार असलेला मंत्र जपावा.
ततः सिद्धो भवेन्मन्त्रः साधकाभीष्टसिद्धिदः
मग तो मंत्र सिद्ध होतो आणि साधकाला हवी ती सिद्धी देतो.
वामा ज्येष्ठा तथा रौद्री काली कलपदादिका
वामा, ज्येष्ठा, रौद्री, काली आणि कलापदा या पासून सुरू होणाऱ्या.
बलप्रमथनी पश्चात्सर्वभूतदमन्यथ
नंतर बलप्रमथनी आणि त्यानंतर सर्व भूतांना वश करणारी.
नमो भगवते पश्चात्सकलादि वदेत्ततः
नंतर 'भगवंतास नमस्कार' असे म्हणावे आणि मग इतर सर्व उच्चारावे.
योगपीठात्मने भूयो नमस्तारादिको मनुः
पुन्हा, योगपीठाचा आणि तारकांचा अधिपती याला 'नमः' ने सुरू होणारा मंत्र म्हणावा.
मूर्तिं मूलेन संकल्प्य तत्रावाह्य यजेच्छिवम्
मूळ मंत्राने त्या रूपाचा संकल्प करून, तिथे शिवाचे आवाहन करून पूजा करावी.