सर्वभूतहितो नित्यं सो ऽभ्यर्च्यो दिविजैः स्मृतः
जो नेहमी सर्व जीवांच्या कल्याणासाठी कार्य करतो, तो देवांकडून पूजनीय मानला जातो.
अनसूयुःशुचिर्दक्षो यः सो ऽप्यर्च्यःसुरेश्वरैः
जो द्वेषरहित, शुद्ध आणि कुशल आहे, तोही देवाधिदेवांकडून पूजनीय आहे.
वेदवादरतो नित्यं स ज्ञेयः पङ्किपावनः
जो नेहमी वेदांच्या चर्चेत मग्न असतो, तो पतितांना पावन करणारा समजावा.
सर्वं यो ब्रह्मण नित्यमस्मदादिषु का कथा
जो सर्वत्र ब्रह्म पाहतो, त्याच्याबद्दल आपण किंवा इतरांविषयी आणखी काय सांगावं?
अपरिग्रहशी लश्च देवपूज्यः स नारद
जो कोणत्याही वस्तूंचा स्वीकार करत नाही, तो देवांकडून पूजला जातो, हे नारद.
परोपकारनिरतः पूजनीयः सुरासुरैः
जो नेहमी दुसऱ्यांच्या उपकारात रमतो, तो देव आणि दैत्यांकडूनही पूजनीय आहे.
सत्संगे ऽपि च यस्यास्ति सो ऽपि वन्द्यः सुरोत्तमैः
ज्याला सत्पुरुषांचा संग लाभला आहे, तोही देवश्रेष्ठांकडून वंदनीय आहे.
करोति भारते वर्षे संबन्धो ऽस्माभिरेव च
जो भारतभूमीत आमच्याशी संबंध जोडतो—
स एव दुष्कृतिर्मूढो नास्त्यन्यो ऽस्मादचेतनः
तोच खरा पापी आणि मूढ आहे; त्याहून अज्ञानी दुसरा कोणी नाही.
पीयूषकलशं सुक्त्वा विषभाण्डमुपाश्रितः
जो अमृताचा कलश सोडून विषाच्या भांड्याकडे जातो.
स एवात्मविधाती स्यात्पापिनामग्रणीर्मुने
तो स्वतःच स्वतःचा नाश करणारा आणि पाप्यांमध्ये अग्रगण्य ठरतो, हे मुनी.
स च सर्वाधमः प्रोक्तो वेदविद्भिर्मुनीश्वर
वेदज्ञांनी त्याला सर्वांत नीच असे घोषित केले आहे, हे मुनीश्वर.
कामधेनुं परित्यज्य अर्कक्षीरं सं मार्गति
जो कामधेनूला सोडून गाढवाचं दूध शोधतो.
ब्रह्माद्या अपि विप्रेन्द्र स्वभोगक्षयभीरवः
ब्रह्मा आणि इतरही, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, स्वतःच्या सुखाच्या नाशाची भीती बाळगतात.
देवानां दुर्लभं वापि सर्वकर्मफलप्रदम्
देवतांनाही जे मिळणं कठीण आहे आणि सर्व कर्मांचे फळ देणारं आहे—
न तस्य सदृशं कश्चित्रिषु विद्यते
त्यासारखा कोणीही तिन्ही लोकांत नाही.
नररुपपरिच्छन्नः स हरिर्नात्र संशयः
हरि मानवाच्या रूपात लपलेला आहे, यात काहीही शंका नाही.
निवेद्य हरये भक्त्या तत्फलं ह्यक्षयं स्मृतम्
हरिला भक्तीभावाने अर्पण केलेले फळ कधीही नाश पावत नाही, असे मानले जाते.
अर्पयेत्सुकृतं कर्म प्रीयतामितिं मे हरिः
आपली चांगली कर्मे 'हरि माझ्यावर प्रसन्न होवो' असे म्हणून अर्पण करावीत.
फलागृध्नुः कर्मणां तत्प्रात्प्रोति परमं पदम्
जो कर्माच्या फळाची इच्छा करत नाही, तोच श्रेष्ठ स्थान प्राप्त करतो.
यथाश्रमं त्यक्तुकामः प्रान्पोति पदमव्ययम्
आपल्या आश्रमानुसार त्याग करण्याची इच्छा ठेवणारा माणूस अविनाशी स्थान मिळवतो.
स्वाश्रमाचारशून्यश्च पतितः प्रोच्यते बुधैः
जो आपल्या आश्रमाच्या आचाराला सोडतो, त्याला ज्ञानी लोक पतित म्हणतात.
तस्य विष्णुश्च तुष्टः स्याद्भक्तियुक्तस्य नारद
नारद, जो भक्तीने युक्त आहे, त्याच्यावर विष्णू प्रसन्न होतो.
पच्यते निरये धोरे स त्वाचन्द्राक्रतारकम्
तो भयंकर नरकात चंद्र आणि तारे अस्तित्वात असतील तोपर्यंत यातना भोगतो.
वासुदेवपरं ज्ञानं वासुदेवपरा गतिः
वासुदेवावर केंद्रित ज्ञान आणि वासुदेवावरच आधारित मार्ग असतो.
आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तं तस्मादन्यत्र विद्यते
ब्रह्मापासून गवताच्या पात्यापर्यंत, त्यापलीकडे काही वेगळे अस्तित्व आहे.
स एवब्रह्माण्डमिदं ततो ऽन्यन्न किञ्चिदस्ति व्यतिरिक्तरुपम्
ही सारी सृष्टी तोच आहे; त्याच्याशिवाय वेगळ्या रूपात काहीही नाही.
व्यात्पं हि तेनेदमिदं विचित्रं तं देवदेवं प्रणमेत्समीङ्यम्
त्याने हे अद्भुत जग व्यापले आहे; त्या देवांचा देवाला नम्रतेने वंदन करावे.
श्रद्धयासाध्यते सर्वं श्रद्धया तुष्यते हरिः
श्रद्धेने सर्व काही साध्य होते; श्रद्धेमुळे हरि प्रसन्न होतो.
कर्मश्चद्धाविहीनानि न सिध्यन्तिं द्विजो तमाः
हे द्विजा, श्रद्धेशिवाय केलेली कर्मे सफल होत नाहीत, ती अंधारासारखी आहेत.