षट्कोणं मध्यतस्त्र्यस्रं विधायात्र शिवां जयेत्
मध्यभागी षट्कोण व त्रिकोण रचून, तेथे शिवेचे पूजन करावे.
वायुप्रणवतत्त्वैस्तु चित्रास्यादक्षरद्वया
वायू व प्रणव तत्त्वांनी, दोन अक्षरांनी तिचे मुख सुशोभित होते.
विद्याद्यवायुना कुर्याद्दीर्घस्वरयुजा क्रमात्
विद्या आणि वायू यांच्या साहाय्याने, दीर्घ स्वर लावून, योग्य क्रमाने करावे.
उद्यदादित्यबिंबाभां नवरत्नविभूषणाम्
उगवत्या सूर्याच्या तेजासारखी, नवरत्नांनी अलंकृत.
चतुर्भुजां त्रिनयनां शुचिस्मितलसन्मुखीम्
ती चार हातांची, तीन डोळ्यांची असून तिच्या चेहऱ्यावर शुद्ध हास्याने तेजस्वीपणा दिसतो.
चतुर्भुजेषु वै पाशमङ्कुशं वरदाभये
तिच्या चारही हातांत पाश, अंकुश आणि वर देणारा तसेच भीती दूर करणारा असा इशारा आहे.
तच्छक्तिभिश्च तच्चक्रे तथैवार्चनमीरितम्
तिच्या शक्तींनी त्या मंडलातसुद्धा पूजा करण्याची आज्ञा दिली गेली.
व्यासं मरुच्छक्तियुतं भूः स्वयुक्ता ततस्त्रयम्
व्यास वायूच्या शक्तीने युक्त, पृथ्वी स्वतःच्या शक्तीने युक्त—असे तिघेही होते.
दाहेन वह्निशक्तिभ्यां युतो हंसस्ततः परम्
दाहाने, अग्नीच्या शक्तीने एकरूप झाल्यावर, परम हंस प्रकटतो.
अंबु पश्चाद्विषयुक्तं मरुता तु नभोयुतम्
पाण्यानंतर, विषासह एकत्र; वाऱ्यासोबत, मग आकाशाशी एकरूप.
अस्याः षष्ठादिपञ्चार्णा दैत्यास्यादाद्य ईरितः
तिच्या सहाव्या पासून सुरू होणाऱ्या पाच अक्षरांचा उगम दैत्याच्या तोंडातून झाला असे सांगितले आहे.
तृतीयः पञ्चविंशार्णः प्रोक्ता मन्त्रा इति क्रमात्
तिसरे, पंचविसावे अक्षर, हा मंत्र क्रमाने सांगितला आहे.
विकीर्णकुन्तलां नग्रां रक्तामानन्दविग्रहाम्
विखुरलेले केस, पर्वतासारखी, लाल रंगाची आणि आनंदाचा मूर्तरूप अशी आहे.
तत्समानायुधाकारवर्णा देव्यास्तु वा
तिची शस्त्रे, रूपे आणि रंग हे देवीसारखेच आहेत.
इत्येषा कुरुकुल्लान्ते प्रोक्ता चन्द्रावलीस्वयम्
अशा प्रकारे, कुरुकुल्ला संपल्यावर, चंद्रावळी स्वतः वर्णन केली आहे.
शुचिः स्वेनाथ शून्यं स्यान्नभसाभ्ररसिस्थिरा
ती स्वतःच्या स्वभावाने शुद्ध आहे, मग शून्य, आकाश आणि मेघ यांच्या साराने स्थिर आहे.
इलसायुतो ऽग्निरेतानि पुनरंबुमरुद्युतम्
पृथ्वी आणि अग्नीच्या साराने युक्त, नंतर पुन्हा पाणी आणि वाऱ्याने युक्त.
अम्बुदाहौ मरुद्युक्तौ हंसो ऽथ धरया नभः
पाण्यात वाऱ्याने एकत्र झालेला हंस, मग धार आणि आकाशासह.
तोयं चरेण तत्पूर्वं तोयमग्नियुतं ततः
पाणी, गतीसह, प्रथम येते; त्यानंतर पाणी अग्नीसह एकरूप होते.
दाहो धरा स्वसहरितस्तोयं चरसमन्वितम्
दाह, पृथ्वी स्वतःच्या हिरवाईसह, पाणी गतीसह एकत्र आहे.
ज्याख्येन युक्ता सचरो रभश्चैतस्य पूर्वकम्
धनुष्याच्या ज्या आणि गतीने युक्त, आणि रभस यापूर्वी आहे.
शुभोभ्रता चरेणापि हंसः स्वेन सपूर्वकम्
शुभ मेघ, गती आणि स्वतःच्या तसेच पूर्वीच्या रूपांसह हंस आहे.
रसश्चरेण तत्पूर्वमग्निना च रसो युतः
रस हे आधीच चळवळीने, अग्निसोबत आणि त्या रसासोबत एकत्र होतं.
प्राणः स्वेन युतः पश्चाद्धृदयस्वयुतं रसः
नंतर प्राण स्वतःसोबत एकत्र होतो, आणि रस हृदयाच्या स्वतःच्या भागाशी मिळतो.
गोत्राभरायुता स्पर्शो नादयुक्तो जवीयुतः
स्पर्श हा गोत्राचा भार, नाद आणि वेग यांच्याशी जोडलेला असतो.
शून्यं मरुत्स्वसहितं हृद्दाहेनांबुना चरः
शून्य हे वाऱ्यांसोबत, हृदयातील ज्वाळा आणि पाण्याबरोबर फिरतं.
ज्याग्निः स्वसंयुतो हंसस्तथांबु मरुता सह
धनुष्याच्या दोरीसारखा अग्नि स्वतःसोबत एकत्र आहे, आणि हंस पाणी व वाऱ्यांसोबत आहे.
प्राणदाहौ धरायुक्तौ पुनस्तौ वह्निना वियत्
प्राण आणि ज्वाळा हे पृथ्वीशी जोडलेले आहेत, आणि पुन्हा ते दोघे अग्नि व आकाशाशी एकत्र होतात.
पूर्वद्विरुक्तवर्णौ च शुद्धिः स्वेन युतस्तथा
पूर्वी सांगितलेले दोन अक्षर आणि शुद्धता, हेही त्यांच्या स्वतःच्या स्वरूपाशी जोडलेले आहेत.
युतिर्नादवती पश्चाद्धृदंबुमरुता युतम्
नादयुक्त एकता नंतर हृदय, पाणी आणि वारा यांच्याशी मिळते.