गुणैकद्विचतुः षड्भिर्वसुपर्वनवाष्टभिः
एक, दोन, चार, सहा, आठ किंवा नऊ अक्षरांनी, गुण आणि चंद्राच्या कलांप्रमाणे.
यदुकॢप्तिरियं प्रोक्ता मन्त्रवर्णैर्यथाक्रमम्
ही रचना मंत्राच्या अक्षरांनुसार, योग्य क्रमाने सांगितली आहे.
वाक्शक्तिलक्ष्मीबीजाद्या मातङ्ग्यन्ताः प्रविन्यसेत्
वाणी, शक्ती आणि लक्ष्मी यांच्या बीजाक्षरांनी सुरुवात करून, मातंगीने शेवट करावा.
हृल्लेखां गगनां रक्तां भूयो मन्त्री करालिकाम्
साधकाने पुन्हा हृल्लेखा, आकाश आणि लाल करालिका मंत्र ठेवावेत.
मातङ्ग्यन्ताः षडङ्गानि ततः कुर्वीत साधकः
मग साधकाने मातंगीने शेवट होणारी सहा अंगे करावीत.
शिखाष्टादशभिः प्रोक्ता वर्म तावद्भिरक्षरैः
शिखेवर अठरा अक्षरांनी कवच सांगितले आहे, तितक्याच अक्षरांनी.
बाणन्यासं ततः कुर्याद्भैरवीप्रोक्तवर्त्मना
मग भैरवीने सांगितलेल्या पद्धतीने बाणन्यास करावा.
पार्स्वकट्योर्नाभिदेशे कटिपार्श्वांशके पुनः
कंबरेच्या बाजूंना, नाभीच्या भागात आणि पुन्हा कंबरेच्या बाजूच्या भागात.
मदनं पुष्पधन्वानं पञ्चमं कुसुमायुधम्
मदन, फुलांचा धनुर्धारी, पाचवा, फुलांचा शस्त्रधारी.
मातङ्ग्यन्तास्ततो न्यस्येत्स्थानेष्वेतेषु मन्त्रवित्
मग मंत्र जाणणाऱ्याने या स्थळी मातंगीने शेवट होणारे अक्षर ठेवावे.
मदनवेगा सम्भवा च भुवनपालेन्दुरेखिका
मदनाची गती, संभव आणि जगाचा स्वामी चंद्ररेषा.
विन्यस्तव्यास्ततो मूले ऽधिष्ठाने मणिपूरके
मग ही अक्षरे मूळ, अधिष्ठान आणि मणिपूर या ठिकाणी ठेवावीत.
आद्ये लक्ष्मीसरस्वत्यौ रतिः प्रीतिश्च कृत्तिका
सुरुवातीला लक्ष्मी आणि सरस्वती, रती, प्रीती आणि कृतिका.
मूलमन्त्रं पृथङ्न्यस्येन्निजमूर्द्धनि मन्त्रवित्
मंत्र जाणणाऱ्याने मूळ मंत्र वेगळा घेऊन स्वतःच्या डोक्यावर ठेवावा.
कण्ठदेशे भ्रवोर्मध्ये बिन्दौ भूयः कला पदोः
कंठाच्या जागी, भुवयांच्या मधोमध, बिंदूवर, पुन्हा अंगांवर आणि पायांवर या ठिकाणी.
उन्नतांसेषु वक्त्रे च ध्रुवमण्डलके शिवे
उंच खांद्यांवर आणि मुखावर, तसेच ध्रुवमंडलात, हे शिवा.
रौद्रीं प्रशान्तां श्रद्धाख्यां पुनर्माहेश्वरीमथ
रौद्री, शांत, श्रद्धा नावाची आणि नंतर माहेश्वरी.
प्रमथाश्वासिनीं विद्युल्लतां चिच्छक्तिमप्यथ
प्रमथाश्वासिनी, विद्युल्लता आणि चैतन्यशक्ती याही.
शिरोभालहृदाधारेष्वेता बीजत्रयाधिकाः
डोक्यावर, बाहूंवर आणि हृदयाच्या ठिकाणी, या तिघी बीजाक्षरांनी युक्त आहेत.
मातङ्गीं महदाद्यां तां महालक्ष्मीपदादिकाम्
मातंगी, मोठ्यांमध्ये श्रेष्ठ, आणि महालक्ष्मी, पायापासून सुरू होणारी.
न्यसेत्तेनैव कुर्वीत व्यापकं देशिकोत्तमः
अशा प्रकारे, उत्तम गुरुने सर्वत्र न्यास करावा.
श्यामां शुकोक्तिं शृण्वन्तीं न्यस्तैकाङ्घ्रिशिरोरुहाम्
श्यामा, पोपटाच्या बोल ऐकणारी, एक पाऊल आणि केस खाली ठेवलेली.
रक्तांशुकां च कह्लारमालाशोभितचूलिकाम्
लाल वस्त्र परिधान केलेली, निळ्या कमळांच्या माळेने शोभणारी चूडा असलेली.
अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं तद्दशांशं मधूकजैः
मंत्र दहा हजार वेळा जपावा, आणि त्याचा दहावा भाग मधुकडून नैवेद्य द्यावा.
त्रिकोणकर्णिकं पद्ममष्टपत्रं प्रकल्पयेत्
त्रिकोणी गर्भ असलेले, आठ पाकळ्यांचे कमळ तयार करावे.
चतुरस्रीकृतं बाह्ये कान्त्या दृष्टिमनोहरम्
बाहेरून ते चौरस करावे, त्याची कांती डोळ्यांना आकर्षक असावी.
विभूतिपूर्वाः पूर्वोक्ता मातङ्गीपदपश्चिमाः
पूर्वी सांगितलेल्या विभूती पूर्वेला, आणि मातंगीचे पाय पश्चिमेला असावेत.
वाक्सत्यलक्ष्मी बीजाद्य उक्तः पीठार्चने मनुः
वाणी, सत्य आणि लक्ष्मी या बीजाक्षरांनी सुरू होणारा पिठपूजेचा मंत्र सांगितला आहे.
अर्चयेद्विधिनानेन वक्ष्यमाणेन मन्त्रवित्
मंत्र जाणणाऱ्याने पुढे सांगितलेल्या पद्धतीने पूजा करावी.
हृहृल्लेखाः पञ्चपूज्या मध्ये दिक्षु च मन्त्रिणा
मधोमध आणि दिशांमध्ये, मंत्रज्ञाने पाच 'हृहृल' अक्षरांची पूजा करावी.