नारदपुराणम्

हरिगीतसमुद्गाने चक्रतुस्तद्वदस्व नः

त्यांनी हरिच्या कीर्तीचे गाणे गायले; ते जसे घडले तसे आम्हाला सांग.

निर्ममा निरहंकाराः सर्वे ते ह्यूध्वरेतसः

ते सर्वजण निष्काम, अहंकाररहित आणि ब्रह्मचारी होते.

सनस्फुमारश्च विभुः सनातम इति स्मृतः

सनत, कुमार आणि तो महान, हे सर्व सनातन म्हणून ओळखले जातात.

इष्टं मार्गे ऽथ ददृशुः गङ्गां विष्णिपदीं द्विजाः

नंतर, आपल्या मार्गावर त्या द्विजांनी विष्णूच्या पायातून उत्पन्न झालेली गंगा पाहिली.

एतस्मिन्नन्तरे तत्र देवर्षिर्नारदो मुनिः

तेवढ्यात तिथेच देवर्षी नारद मुनी प्रकट झाले.

तान्दृष्ट्वा स्त्रातुमुद्युक्तान्नमस्कृत्य कृताञ्जितिः

त्यांना स्नानासाठी सज्ज पाहून नारदांनी हात जोडून नमस्कार केला.

नारायणाच्युतानन्त वासुदेव जनार्दन

नारायण, अच्युत, अनंत, वासुदेव, जनार्दन!

क्षिरोदशायिन्देवेश दामोदर नमो ऽस्तु ते

क्षीरसागरात शयन करणारे प्रभो, देवांचे स्वामी, दामोदर, तुला नमस्कार असो!

अजानिरुद्धामलरुङ्मुरारं त्वं पाहि नः सर्वभयादजस्त्रम्

अजन्मा, अनिरुद्ध, निर्मळ, मुरारि, तू आम्हा सर्व भयांपासून नेहमीच रक्षण कर.

उपासीनश्च तैः सार्द्धं सस्नौ प्रीतिसमन्वितः

तो त्यांच्या सोबत बसून आनंदाने स्नान करू लागला.

स्त्रात्वा संतर्त्य देवर्षिपितन्विगतकल्मषाः

सर्वांनी स्नान करून, देवर्षी आणि त्यांचे साथी, पापमुक्त होऊन दुसऱ्या काठावर गेले.

कथां प्रचक्रुर्विविधाः नारायण गुणाश्रिताः

ते सर्वजण नारायणाच्या गुणांवर आधारलेल्या विविध कथा सांगू लागले.

चकारनारदः प्रश्नं नानाख्यानकयान्तरे

नारदांनी विविध गोष्टी सांगताना एक प्रश्न विचारला.

यूयं सर्वे जगन्नाथा भगवन्तः सनातनाः

तुम्ही सर्व जगाचे स्वामी, भगवंत आणि सनातन आहात.

पृच्छे ततो वदत मे भगवल्लक्षणं बुधाः

म्हणून मी विचारतो—हे ज्ञानीहो, भगवंताची लक्षणे मला सांगा.

गङ्गापादोदकं यस्य स कथं ज्ञायते हरिः

ज्याच्या पायाचे पाणी गंगा आहे, तो हरि कसा ओळखावा?

ज्ञानस्य लक्षण ब्रूत तपसश्चापि मानदाः

ज्ञानाची आणि तपस्येची लक्षणे सांगा, हे मान देणाऱ्यांनो.

परावर निवासाय सगुणायागुणाय च

जो वर आणि कनिष्ठ अशा सर्व ठिकाणी वास करणारा आहे, जो गुणांनी युक्त आहे आणि गुणांपलीकडेही आहे, त्याला मी वंदन करतो.

योगीश्वराय योगाय योगगम्याय विष्णवे

योग्यांचा स्वामी, योगाचा मूळ स्वरूप, योगानेच प्राप्त होणारा, असा विष्णू, त्याला मी वंदन करतो.

ज्ञाचेश्वराय ज्ञेयाय ज्ञात्रे विज्ञानसंपदे

ज्ञानाचा स्वामी, जाणण्यासारखा, जाणणारा आणि परिपूर्ण समज असलेला, अशा त्या प्रभूला मी वंदन करतो.

ध्यानेश्वराय सुधियेध्येयध्यातृस्वरुपिणे

ध्यानाचा स्वामी, ज्याचे खरे रूप सुज्ञ ध्यान करणारा, ध्यानाचा विषय आणि ध्यान स्वतः आहे, अशा त्याला मी वंदन करतो.

यच्छक्तियुक्तास्तमजं पुराणं सत्यं स्तुतीशं सततं नतो ऽस्मि

ज्याच्यात ती शक्ती आहे, जो अजन्मा, प्राचीन, सत्य आणि नेहमी स्तुती करण्यास योग्य आहे, अशा त्या प्रभूला मी नेहमी वंदन करतो.

कल्पान्तरुद्राख्यतमुः स देवः शेतेंऽघ्रिपानस्तमजं भजामि

कल्पाच्या शेवटी ज्याला रुद्र म्हणतात, ज्याचे पाय ज्ञानी लोकांनी पूजले आहेत, त्या अजन्मा देवाला मी भक्तीपूर्वक वंदन करतो.

विराजमानः स्वपदे पराख्ये तं विष्णुमाद्यं शरणं प्रपद्ये

जो आपल्या परम स्थानात तेजाने उजळून निघाला आहे, त्या आद्य विष्णूच्या चरणी मी शरण जातो.

संकल्पपूर्वात्मकदेहहेतुस्तंस्तमेव नित्यं शरणं प्रपद्ये

ज्याच्या इच्छेने देह निर्माण होतात, जो नेहमीच कारण आहे, त्याच्याच शरण मी सदैव जातो.

देवं च भूमारविनोदशीलं तं वासुदेवं सततं नतो ऽस्मि

जो पृथ्वी आणि नद्यांना आनंद देतो, त्या वासुदेवाला मी नेहमी वंदन करतो.

विदार्यसंराक्षितवान्स्वभक्तं प्रह्लादमीशं तमजं मनामि

ज्याने आपल्या भक्त प्रह्लादाचे शत्रू फाडून त्याचे रक्षण केले, त्या अजन्मा ईश्वराला मी नमस्कार करतो.

जगद्विधातारमकर्मकं च परं पुराणं पुरुषम नतो ऽस्मि

जो जगाचा सृष्टीकर्ता, निष्क्रिय, सर्वोच्च आणि प्राचीन पुरुष आहे, त्याला मी वंदन करतो.

स्वमूर्तिभेदैः स्थित एक ईशस्तमादिमात्मा नमहं भजामि

जो आपल्या अनेक रूपांतून एकच स्वामी राहतो, त्या आद्य आत्म्याला मी वंदन आणि भक्ती करतो.