माया निर्मित, संध्याकाळच्या अद्भुत पडद्यांनी आच्छादित असलेली ती देवी, दहा कोटी सूर्यांसारखी तेजस्वी असूनही, दहा कोटी चंद्रांइतकी शीतल आहे. तिचे स्वरूप वाणीपलीकडे, मनापलीकडे असून, ती वरदायिनी आणि वेदांची जननी आहे. या देवीचे ध्यान, आपण स्वतःपासून वेगळी नाही, असे मानून, साधकाने सावित्री मंडपाची स्थापना करावी. ही देवी म्हणजे परब्रह्माचे आदि दैवत, परम हंस आहे. तिच्या सहा अंगांच्या देवता आणि मंत्रांसह अंगन्यास करावा. पूर्वी वर्णन केलेल्या, रूप व गुणवत्तांनी संपन्न अशा या देवीचे ध्यान करावे. पूर्व दिशा तिच्या चोवीस तत्त्वांनी युक्त स्वरूपाने रक्षण करावी, दक्षिण दिशा तिच्या सव्वीस तत्त्वांनी युक्त स्वरूपाने रक्षण करावी. ब्रह्मशीर्षचिन्हित स्वरूपाने ती देवी पश्चिम दिशेचे रात्रंदिवस रक्षण करावी. सहा भाग व साठ तत्त्वांच्या साररूपाने ती देवी उत्तर दिशेचे रक्षण करावी. वेदांतस्थ, आकाशस्वरूप देवी वरच्या दिशेचे, म्हणजेच डोक्याचे रक्षण करावी. धनुष्य, बाण, चामड्याचे वस्त्र आणि तलवार धारण केलेली ती देवी अग्निकोनाचे रक्षण करावी. कमंडलू, जपमाळ, चमचा आणि यज्ञसाहित्य हातात घेऊन ती देवी नैऋत्य दिशेचे रक्षण करावी. कवटी व हाडांच्या माळांनी अलंकृत होत, ती देवी वायव्य दिशेचे रक्षण करावी. शंख, चक्र आणि अभयमुद्रेने युक्त होऊन, ती देवी शैव दिशेचे रक्षण करावी. वरद, अभय, तलवार आणि ढाल धारण करून, ती देवी अधोदिशेचे रक्षण करावी. या सर्व देवी, आपल्या-आपल्या दिशांमध्ये, ग्रहशक्ती आणि अंगशक्तीने एकत्रित होऊन रक्षण करोत. त्या सर्वव्यापी देवी, पायाच्या तळव्यापासून डोक्याच्या शिखरापर्यंत आपले रक्षण करो. दररोज दोन संध्याकाळी, विशेषतः जपाच्या वेळी, भक्तीभावाने तिचे स्मरण करावे. ती देवी समृद्धीची दात्री, लोकांची वाणी, महान पृथ्वी आणि आधार आहे. ती प्रसिद्ध, सद्गुणी, सत्यशील, वेदांचा सार आणि मंगलमयी आहे. ती आनंददायिनी, परमेश्वरी, बुद्धी, शांती आणि ज्ञानयुक्त पृथ्वी आहे. ती करुणामयी, रात्र, कमळ, रोहिणी, रमणीय आणि विजयी आहे. ती माया, प्रज्ञा, परम, दुग्धदायिनी, अभिमानी, पोषक आणि कर्म आहे. ती ब्राह्मी, सुवर्णमयी, सर्पसदृश, मोहिनी, सुंदर आणि वाणी आहे. ती माया, स्वधा, रमा, कृश, शत्रुनाशिनी, रक्षिका आणि सद्गुणी आहे. ती अमर, तीर्थदायिनी, दीक्षा देणारी, अजिंक्य आणि रोगनाशिनी आहे. ती योगिनी, निर्मळ, सत्यशील, क्षीण, सामर्थ्यदायिनी आणि विजयी आहे. ती वेगवान, पर्जन्यदायिनी, जाणण्यासारखी, सत्यधर्मी आणि सत्यस्वरूप आहे. ती दोन पायांची, चार पायांची, तीन पायांची आणि सहा पायांची आहे. जो कोणी सावित्रीचे हे १०८ नावांचे पठण करतो, त्याला या देवीच्या पाच वैशिष्ट्यांचे फळ मिळते, आणि मंत्रपूजेपूर्वी सर्व इच्छांची पूर्ती होते. विश्वाच्या कमळात, सृष्टीच्या हेतूने, तपश्चर्येतून दोन जन्मले. ते जन्मताच, प्रलयकाळात, जलात प्रकट झाले. क्रियाशीलतेची सुरुवात पाहून, त्याने विश्वमातेचे स्तवन केले. नारायणाच्या डोळ्यांत स्थिर झालेली निद्रा देवी संतुष्ट झाली. ती देवी कधी तांबडी, कधी रौद्र, कधी शांत, आणि चंद्रकोरांनी अलंकृत मुकुटधारी झाली. ती छंदरूप गायत्री, आणि देवी म्हणून भुवनेश्वरीही आहे.