या अध्यायात एक अद्भुत साधना सांगितली आहे. जो साधक या मार्गाने चालतो, तो अवश्यच एका वर्षात महान कवी आणि उत्तम सल्लागार होतो, यात संशय नाही. त्याने रोज देवीची, मंडळात प्रतिष्ठित असलेल्या देवीची, तीन हजार वेळा मंत्रजप करावा. त्यानंतर पळस आणि बिल्वाच्या फुलांनी, गोड द्रव्यांनी ओलावलेल्या पुष्पांनी देवीला होम अर्पण करावा. राजवृक्षावर उगवलेल्या, गोडसर द्रव्यांनी भिजवलेल्या फुलांनीही पूजा करावी. हे श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, आता मी तुम्हाला ब्रह्मदेवाच्या सावरित्रीचे वर्णन सांगतो. लक्ष्मी, माया, कामाच्या आधी येणारी, ‘ङे’ अक्षरयुक्त सावित्री—हिचे ब्रह्मा ऋषि, गायत्री छंद, आणि देवी हेच तिचे दैवत आहे. हृदयाजवळ ब्रह्मा, विष्णु, रुद्र, ईश्वर आणि सदाशिव हे सर्व वास करतात. ती देवी वितळलेल्या सोन्यासारखी तेजस्वी आहे, ब्रह्मतेजाने प्रज्वलित आहे. तिचा चेहरा सौम्य स्मिताने आणि शांततेने उजळलेला आहे, रत्नमालांनी सुशोभित आहे. ही देवी आनंद आणि मोक्ष देणारी, सर्व प्रकारची समृद्धी देणारी आणि अत्यंत मंगलमय आहे. मंडळात, त्रिकोणात आणि प्रकाशमान गर्भकर्णिकेत, ज्ञानी साधकाने तिचे ध्यान करावे. मग मूळमंत्राने प्रतिष्ठित झालेल्या देवीची पूजा करावी. त्यानंतर सूर्यापासून सुरू होणाऱ्या, उषा आणि इतर देवतांची क्रमाने पूजा करावी. पुढे, प्रह्लादिनी, प्रभा, नित्या आणि पुन्हा विश्वंभरा यांची पूजा करावी. मग कांती, दुर्गा, सरस्वती आणि ज्ञानाची सर्वोच्च मूर्ती यांची पूजा करावी. यानंतर, सूक्ष्म आणि अंधकार दूर करणाऱ्या, विश्वाची मूळ कारण असणाऱ्या आणि विजय देणाऱ्या देवीचे पूजन करावे. बाहेरच्या वलयात, ब्राह्मीपासून सुरू होणाऱ्या, नियमानुसार गुणधर्म असलेल्या देवींची, रक्षणकर्त्या म्हणून पूजा करावी. अशा प्रकारे, त्या दहाही देवींच्या वलयात संपूर्ण पूजा करावी. या विधीने साधक सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि दीर्घायुष्य प्राप्त करतो. सहा महिन्यांच्या आत त्याला मोठी समृद्धी लाभते, यात किंचितही शंका नाही. अधिक बोलण्याची गरज नाही—योग्य रीतीने तिची पूजा केल्यास ती देवी सिद्ध होते. आता मी तुम्हाला एक अद्भुत गुपित सांगतो. ही देवी आकाशाला जणू केशरुपात धारण करते आणि सुंदर मुकुटाने तेजस्वी दिसते. तिचे कान गुरुजन आणि भर्गवांपर्यंत पोहोचतात; तिचे डोळे म्हणजे चंद्र, सूर्य आणि अग्नि आहेत. तिची जीभ संध्याकाळच्या वेळी द्विज ऋषींच्या ओठांनी बनलेली आहे, आणि तिच्या उपजिह्वा म्हणजे तेजस्वी वाणी आहे. तिचे हृदय मेघाशी जोडलेले आहे, तिचे वर्तुळ वसूंना समर्पित आहे. तिचे कंबर प्रजापतींनी ओळखली जाते, आणि तिची कमरेची बेल्ट म्हणजे स्वामिनींच्या राण्यांनी समर्थित आहे. तिची गुडघी आणि मांड्या सुडौल आहेत, आणि तिला वैश्वदेवी असे नाव आहे. तिचे अवयव म्हणजे ग्रह, राशी, नक्षत्रे आणि योग यांच्या स्वरूपात आहेत. ती मायेने निर्मित संध्याकाळच्या अद्भुत पडद्यांनी झाकलेली आहे. ती दहा कोटी सूर्यांइतकी तेजस्वी, आणि दहा कोटी चंद्रांइतकी शीतल आहे. ती वाणीच्या पलीकडे, मनाला अगम्य आहे, वरदान देणारी आणि वेदांची माता आहे. साधकाने तिला स्वतःपासून वेगळी नसल्याप्रमाणे ध्यान करून सावित्री मंडळाची स्थापना करावी. या देवीचे स्वरूप म्हणजे परम हंस, सर्वोच्च ब्रह्माचे आदिदैवत. सहा अंगांच्या मंत्र आणि देवतांसह अंगन्यास करावा. पूर्वी सांगितलेल्या, गुणयुक्त रूप असलेल्या देवीचे ध्यान करावे. ती देवी चोवीस तत्त्वांनी युक्त होऊन माझ्या पूर्व दिशेचे रक्षण करो. तीच देवी, सव्वीस तत्त्वांनी एकरूप होऊन, माझ्या दक्षिण दिशेचे रक्षण करो. ब्रह्मशिरोमुद्रेने चिन्हांकित असलेली ती देवी, माझ्या पश्चिम दिशेचे, दिवस आणि रात्र, रक्षण करो. अशा प्रकारे, या देवीच्या उपासनेने साधकाला सर्व सिद्धी, समृद्धी आणि रक्षण लाभते.