एकदा, साधकाने आपल्या साधनेची सुरुवात करताना, ताऱ्याला आपल्या शिरोमणीत स्थान द्यावे आणि लज्जेला भुवयांच्या मधोमध प्रतिष्ठित करावे. त्यानंतर, तो साधक वाणीच्या देवीचे ध्यान करतो—ती देवी आपल्या हातात वीणा आणि पुस्तक धारण करून विराजमान असते. ती हंसावर बसलेली असते, चंद्राच्या प्रभेने आणि दिव्य अलंकारांनी शोभिवंत झालेली असते. सर्वोत्तम साधक नाग आणि चंपक यांच्या फुलांनी देवीला अर्पण करतात. अक्षरांच्या कमलावरून बनवलेले आसन देवीसाठी अर्पण करावे आणि त्या आसनाच्या पायथ्याशी तिची मूर्ती प्रतिष्ठित करावी. डाव्या बाजूच्या नैसर्गिक (प्राकृत) देवतांची पूजा करावी, कारण वाणीच्या देवता सर्व सिद्धी प्रदान करतात. या देवी म्हणजेच बुद्धी, मेधा, प्रकटीकरण, शक्ति, स्मृती, वाणी आणि समज—यांच्या रुपात पूजली जातात. याशिवाय, सर्व लोकपाल आणि त्यांच्या शस्त्रांची तसेच बाह्य वस्तूंची सुद्धा अधिक श्रद्धेने पूजा करावी. जो साधक ब्रह्मचर्याचे पालन करतो, शुद्ध असतो, दात आणि नख स्वच्छ ठेवतो, आणि दिशांना तोंड करून बसतो—तो नक्कीच बाराही महिन्यांत काव्यकौशल प्राप्त करतो. एक वर्षाच्या आत तो महान कवी आणि उत्तम सल्लागार होतो, यात शंका नाही. या देवीला मंडलात प्रतिष्ठित करून, साधकाने तिच्या मंत्राचा दररोज तीन हजार वेळा जप करावा. तो पलाश आणि बिल्वाच्या फुलांनी, गोड पदार्थांनी ओतलेली आहुती अर्पण करतो. राजवृक्षावर फुललेली, गोडतेने ओतप्रोत फुलेही अर्पण करावीत. आता, श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, मी ब्रह्मदेवाच्या प्रिय सावित्रीचे वर्णन करतो. लक्ष्मी, माया, कामपूर्वक सावित्री—या सर्व 'ङे' या बीजाने संपन्न आहेत. या मंत्राचे ऋषी ब्रह्मा आहेत, छंद गायत्री आहे, आणि देवता जाहीर केलेली आहे. हृदयाजवळ ब्रह्मा, विष्णु, रुद्र, ईश्वर आणि सदाशिव हे विराजमान आहेत. ही देवी वितळलेल्या सोन्यासारख्या कांतीने चमकते, ब्रह्मतेजाने प्रज्वलित झालेली आहे. तिचे मुख मंद हास्याने आणि शांतीने उजळलेले आहे, रत्नजडित अलंकारांनी सजलेले आहे. ती देवी आनंद, मोक्ष, सर्व संपत्ती आणि कल्याण प्रदान करणारी आहे. मंडलात ध्यान करताना, साधकाने तिला त्रिकोणात, तेजस्वी गर्भभागासह ध्यान करावे. मग, मूळमंत्राने प्रतिष्ठित केलेल्या देवीची पूजा करावी. त्यानंतर, सूर्यापासून सुरू होणाऱ्या देवता, उषा आणि इतर सर्वांची क्रमाने पूजा करावी. यानंतर, प्रह्लादिनी, प्रभा, नित्य, पुन्हा विश्वंभरा यांची पूजा करावी. मग कांती, दुर्गा, सरस्वती आणि सर्वोच्च ज्ञानस्वरूपाची पूजा करावी. पुढे, अंधकार दूर करणारी, विश्वाची उत्पत्ती करणारी, विजय देणारी सूक्ष्म देवी पूजावी. बाह्य रक्षणासाठी, ब्राह्मीपासून सुरू होणाऱ्या, ठरवलेल्या गुणांनी युक्त अशा देवींची पूजा करावी. या प्रकारे, त्या दहा देवींच्या मंडलात पूर्णपणे पूजा करावी. या पूजेमुळे साधक सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि दीर्घायुष्य प्राप्त करतो. सहा महिन्यांतच तो महान संपत्तीने संपन्न होतो—यात शंका नाही. याहून अधिक काय सांगावे? योग्य रीतीने पूजा केल्यास देवी सर्व सिद्धी देते. आता मी तुला एक अद्भुत रहस्य सांगतो. ती देवी आकाशाचे केस म्हणून धारण करते, सुंदर मुकुटाने तेजस्वी आहे. तिची कानें गुरू आणि भर्गवांपर्यंत पोहोचतात, आणि तिचे डोळे म्हणजे चंद्र, सूर्य आणि अग्नी. तिची जिव्हा म्हणजे संध्याकाळी द्विज ऋषींच्या ओठांनी बनलेली आहे, आणि तिच्या दुय्यम जिव्हा म्हणजे तेजस्वी वाणी. तिचे हृदय पर्जन्य मेघाशी जोडलेले आहे, आणि तिचा मंडल वसु नावाने ओळखला जातो. तिची कंबर प्रजापतींच्या नावाने आणि कमरेला लोकांच्या राण्यांनी आधार दिला आहे. तिची गुडघी आणि मांड्या सुडौल आहेत, आणि तिला वैश्वदेवी असे नाव आहे. तिचे इतर सर्व अवयव ग्रह, राशी, नक्षत्रे आणि योग यांच्या नावाने ओळखले जातात. अशा प्रकारे, या पवित्र पूजाविधीचा अवलंब करणारा साधक सर्व सिद्धी, संपत्ती, आयुष्य आणि काव्यकौशल प्राप्त करतो, आणि देवीच्या कृपेने पावन होतो.