नारदाला सांगितले गेले, “हे नारदा, हा द्विरूप असलेल्या परमात्म्याच्या हजार नावांचा संग्रह आहे. या नामस्मरणाने मोठमोठ्या पापांचा नाश होतो, वंध्यत्व दूर होते. हे पापांचा संहार करते, शत्रू दूर करते आणि राधा-माधवाची भक्ती प्राप्त करून देते. मी त्या सनातन रसिक परमेश्वराला वंदन करतो, जो राधेच्या सान्निध्यात अमृताच्या समुद्रात रमतो. राधा ही सृष्टीच्या संहाराची अधिष्ठात्री, सर्वांची अधिपती आणि सर्वांची माता आहे. ही स्तुती आणि उपासना भोग आणि मोक्ष देणारी आहे—यापेक्षा अधिक तुला काय ऐकायचे आहे?” कुमाराने सांगितलेली महान तंत्रविद्या आम्हाला तू सांगितलीस. दयाळू नारदा, तू आम्हाला जे सांगितलेस, त्याबद्दल आम्ही तुझे आभार मानतो. पुन्हा एकदा, ऋषींनी कुमार, या श्रेष्ठ ज्ञानीस, आणखी काही सांगण्याची विनंती केली. सनत्कुमार, श्रेष्ठ ज्ञानी, यांना अभिवादन करून विचारले गेले. तेथे कृष्णमंत्रांची महान महिमा सांगितली गेली. तिच्या अंशावतारांची, मंत्रपूर्वक, कृत्ये कथन करण्यात आली. शक्तीचे अनेक तंत्र, जे शंकराने सांगितले, हेही तेथे आहेत, हे श्रेष्ठ ऋषी. नारदाच्या या महान आत्म्याच्या वचनांचे ऐकून, “हे नारदा, आता मी तुला राधेच्या अंशोत्पत्तीची कथा सांगतो,” असे सांगितले. ज्या राधेचे मी वर्णन केले, ती कृष्णाच्या अर्धशरीरातून प्रकट झाली. ती तेजस्वी मंडलाच्या मध्यभागी उभी आहे, तिचे रूप दृश्य आणि अदृश्य असे दोन्ही आहे. कृष्णाच्या डाव्या भागातून नारायण स्वतः प्रकट झाला. त्यानंतर कृष्णाने महालक्ष्मीला नारायणाला दिले. हे ऋषी, त्यानंतर गोलोकाधिपतीच्या गायींच्या उदरातून—प्रभूचे सर्व परिचारक त्याला स्वतःच्या प्राणासारखे प्रिय झाले. सर्वत्र राधेसमान आणि राधेच्या गोड बोलणाऱ्या दासी होत्या. मग प्रकट झाली—दुर्गा, विष्णूची सनातन शक्ती. ती सर्वाधिक पूर्ण ऊर्जेची, त्रिगुणात्मक स्वरूपाची मूर्ती आहे. ती सनातनी, जगाच्या वृक्षाची बीजस्वरूप आहे. तेवढ्यात, ब्रह्मा, चार मुखांचा, आपल्या पत्नीसमवेत प्रकट झाला. त्याच्या हाती कमंडलू होता, तो तपस्वी होता, आणि हरिच्या नाभीतून जन्मला होता. प्रभूच्या आदेशाने, तो सुंदर आसनावर बसला. मग महादेव, आपल्या डाव्या अर्ध्या भागासह, आणि गोपिकांचा स्वामी, उजव्या अर्ध्या भागासह—त्यांनी कृष्णाची स्तुती केली आणि आज्ञा घेऊन, हरिपुढे आसनस्थ झाले. “सतत सत्यलोकात राहा आणि नेहमी माझे स्मरण करत जा,” अशी आज्ञा मिळाली. ते आपली पत्नी घेऊन गेले आणि सृष्टीचे कार्य करू लागले. यानंतर, पाच मुखांचा (शिव) कृष्णाला म्हणाला, “सृष्टीच्या शेवटी, सर्व जग सर्वत्रून संहार करून घे.” काही काळानंतर, हे ब्रह्मन्, कृष्ण, जो परब्रह्म आहे—त्याने तिच्या (महालक्ष्मीच्या) कानावर सांगितले, “वैकुंठात जा, हे आदरणीय.” तिने कृष्णाला वंदन केले आणि नारायणाच्या सान्निध्यात गेली. ही सर्व पूर्ण स्वरूपे आहेत—त्यांचे मंत्र, ध्यान, पूजा आणि इतर साधना आहेत. अक्षर, कृत्य, स्थापना, आणि भक्तीपूर्वक परमपूर्णत्व—यांचा समावेश आहे. या उपासनेचा ऋषी सुतपस आहे, छंद छंदस आहे, देवता गायत्री आहे, आणि मनु हा मन आहे. अशा प्रकारे, नारदाला राधा, कृष्ण, त्यांच्या अंशावतारांची, आणि त्यांच्या उपासनेच्या महात्म्याची, सनातन धर्माची ही दिव्य कथा सांगितली गेली.