व्रजातील गोपांच्या अलंकार, श्रीकृष्णाचा अलंकार, आणि पावन वृंदावनाची चंद्रिका अशी ती आहे. श्रीकृष्णाच्या लीला आणि कृतीतून तिचे स्वरूप ओळखले जाते; तिच्या मोहकतेमुळे कोटी कोटी कामदेवही चकित होतात. कृष्णचंद्राला ती अत्यंत प्रिय आहे; ती कृष्णाची भगिनी आहे. तिचा स्वर शुभ आणि मधुर आहे; तिचे भुवया जादुई आहेत, आणि ती अत्यंत मंगलमय आहे. तीच्या दृष्टीत करुणा आहे; तिचे ओठ बिंबाफळासारखे लाल आहेत; ती रंभेसारखी मोहक आहे आणि तिची चाल अत्यंत आकर्षक आहे. तिचा तेज मेरू पर्वतासारखा आहे; प्रेमात ती सर्वश्रेष्ठ आहे; आणि मदाने तिच्या हालचाली मंद आहेत. ती रस नृत्यात, भावात, शुद्ध विचारात पूर्णपणे तल्लीन आहे; ती स्वयं महान रस आहे. ती कामाची आद्य माता आहे; वैकुंठाचा मार्ग देणारी आहे. ती श्री रामा आहे, शुद्ध शरीरधारी, रसाचा उमलता फूल आहे. ती गोमती, चंद्रभागा, सरयू आणि ताम्रपर्णीची कन्या आहे. हे नारद, ही दोन स्वरूपांची हजार नावे आहेत. या नामस्मरणाने महान पाप नष्ट होतात, आणि वंध्यत्व दूर होते. हे पाप नष्ट करते, शत्रू दूर करते, आणि राधा-माधवाच्या भक्तीची प्राप्ती घडवते. राधाच्या संगतीच्या अमृतसागरातील शाश्वत रसिकाला नमस्कार. ती जगाच्या संहाराची सर्जिका आहे, सर्वांची अधीष्ठात्री आहे, आणि सर्वांची माता आहे. हे दिव्य सुख आणि मोक्ष देणारे आहे—यापेक्षा अधिक काय ऐकायचे आहे? कुमाराने सांगितलेली महान तंत्रविद्या तुम्ही आम्हाला सांगितली आहे. तुम्ही अत्यंत करुणावान होऊन जे सांगितले, त्यावरून पुन्हा ऋषींनी कुमाराला, श्रेष्ठ ज्ञानी सनत्कुमाराला, आणखी काही शंका विचारल्या. त्याला नमस्कार करून विचारले. तिथे कृष्णमंत्रांची महान महिमा सांगितली गेली. तिच्या अंशावतारांचे कार्य, मंत्रपूर्वक, वर्णन केले गेले. शिवाने सांगितलेल्या शक्तीच्या अनेक तंत्रे, हे श्रेष्ठ ऋषी, तिथे आहेत. महात्मा नारदाच्या शब्द ऐकून, "हे नारद, मी तुला राधाच्या अंशांची उत्पत्ती सांगतो," असे सांगितले. ती राधा, जिच्याविषयी मी सांगितले, कृष्णाच्या अर्ध्या शरीरातून उत्पन्न झाली. ती तेजस्वी मंडळाच्या मध्यभागी स्थित आहे, तिचे स्वरूप दृश्यम आणि अदृश्यम आहे. कृष्णाच्या डाव्या बाजूने नारायण स्वतः प्रकट झाले. त्यानंतर कृष्णाने महालक्ष्मी नारायणाला दिली. हे ऋषी, मग गोलोकाधिपतीच्या गोमाता यांच्या द्वारातून—सर्व सेवक त्याला स्वतःच्या जीवासारखे प्रिय झाले. सर्वत्र राधाच्या समकक्ष, आणि राधाच्या दासी, मधुर बोलणाऱ्या, उपस्थित होत्या. तेव्हा ती प्रकट झाली—दुर्गा, विष्णूची शाश्वत शक्ती. ती त्रिगुणात्मक, पूर्ण शक्तीचे मूर्त स्वरूप आहे. ती शाश्वत आहे; संसारवृक्षाच्या बीजस्वरूप आहे. दरम्यान, चौमुखी ब्रह्मा, पत्नीसमेत, प्रकट झाले. जलकुंभ हातात घेऊन, तपस्वी, ते हरिच्या नाभीतून उत्पन्न झाले. प्रभुच्या आज्ञेने, हे ऋषी, त्यांनी सुंदर आसनावर स्थान घेतले. महादेव, त्यांच्या डाव्या अर्ध्यातून, आणि गोपांचा अधिपती, उजव्या अर्ध्यातून—कृष्णाची स्तुती करून, आणि उपदेश मिळवून, ते हरिपुढे बसले.