एकदा, सुंदर आणि तरुण वयातील एक कन्या, आपल्या अलंकारांनी सजलेली, तिच्या सौंदर्याने उजळून निघाली होती. तिची सेवा करण्याचा आणि तिच्या आनंदासाठी कष्ट करण्याचा अनंद अतिशय समाधानकारक होता. योग्य वेळी, योग्य पद्धतीने तिची सेवा केली पाहिजे—हेच शरण आलेल्यांसाठी योग्य मार्ग आहे, असे ऋषींच्या अधिपतीला सांगितले गेले. यानंतर नारदांनी पुन्हा सदाशिवांना प्रश्न विचारले. त्या वेळी, सुंदर वृंदावनात, यमुनेच्या किनारी ध्यानस्थ होत, सदाशिव म्हणाले—हे महर्षे, त्या दिव्य युगलाचे सहस्त्र नाम जपावेत. त्या नामांमध्ये तो मोठा गदा धारण करणारा, कंसाचा मोह करणारा आणि कंसाच्या सेवकांना गोंधळात टाकणारा आहे. त्याची माता त्याचे स्तवन करते, शंकर त्याचे चिंतन करतो, आणि तो यमुनेचे पाणी विभागणारा आहे. तो दिव्य लीला करणारा, कमललोचन, गोकुळाचा आनंद, आणि प्रभु आहे. तो बकासुराचा संहार करणारा, विष्णू, बकालाही मुक्ती देणारा, हरि आहे. तो पद्मनाभ, हृषीकेश, आणि लीलामय बालक आहे. यशोदेचा पुत्र, सर्वांना प्रिय, आणि असंख्य ऋषींच्या सेवेला पात्र आहे. लक्ष्मीचा स्वामी, यादवांचा प्रमुख, मुराचा वध करणारा, मधुचा नाश करणारा आहे. तो बृहद्वनात महान लीलांचे प्रकट करणारा, नंदाचा पुत्र आणि महान आसनाचा अधिकारी आहे. त्याचे मुख त्रैलोक्य आहे, तो कमललोचन, कमलहस्त, आणि आनंददायक आहे. तो सर्व जीवांचा, शंकराचा, धर्माचा अधिपती आणि महेश्वर आहे. तो गोपिकांच्या हातात हात घालणारा, ग्वालबालांना अत्यंत प्रिय आहे. तो गोपिकांच्या अंगणात रमणारा, शुभ आणि श्रेष्ठ स्तोत्रांनी वंदनीय आहे. तो बालक आणि माकडांनी वेढलेला, विशाल नेत्रांचा आणि कधी कधी पळणारा आहे. तो दमोदर, ज्याचे स्वरूप अगम्य, भक्तवत्सल आणि करुणामय आहे. तो वृक्ष फोडणारा, दुःख दूर करणारा, आणि कुबेरपुत्राला मुक्त करणारा आहे. तो व्रजमध्ये गोंधळ निर्माण करणारा आणि व्रजवासीयांचा आनंद वाढवणारा आहे. तो वत्सपालक, वत्सांचा स्वामी, आणि गोपिकांच्या पत्न्यांचा अलंकार आहे. तो पिवळे वस्त्र, सोन्याची माळ, रत्न आणि मोत्यांनी सुशोभित आहे. तो वत्सासुराचा वध करणारा आणि बकासुराचा संहार करणारा आहे. तो आदिपुरुष, आत्मदान करणारा, मित्र, आणि यमुनेच्या काठावर भोजन करणारा आहे. तो आपल्या हस्तातील अन्न खातो आणि मसाल्यांनी भरलेल्या फांद्या रस घेतो. तो मोरपिसांचा मुकुट घालतो, वनफुलांची माळ घालतो. त्याचे सौंदर्य कोट्यवधी मदनांपेक्षा अधिक आहे, आणि तो झळाळत्या मकरकुंडले घालतो. त्याची गूढता कोट्यवधी समुद्रांइतकी खोल आहे, तो काळाचा संहार करणारा आणि शाश्वत शिव आहे. तो कोट्यवधी ब्रह्मांडांचा सर्जक आहे, ब्रह्माचा मोह दूर करणारा आहे. तो पर्वतपूजेचे उपदेशक आहे आणि गोवर्धन पर्वत उचलणारा आहे. गोविंद, सर्व तीर्थजलांनी स्नान करणारा, गायींचा रक्षक आहे. तो धेनुकाचा वध करणारा, प्रलंबाचा शत्रू, आणि वृषभासुराचा संहार करणारा आहे. तो ग्वालांचा आणि गायींचा रक्षक, अरण्याग्नि शांत करणारा आहे. तो ॠषिपत्न्यांनी दिलेले अन्न खाणारा आणि ॠषींचा अहंकार दूर करणारा आहे. तो गंधर्वाच्या शापातून मुक्त करणारा, शंखचूडाचा मस्तक घेणारा आहे. तो सर्वांचा रक्षक, सर्वत्र वंदनीय, आणि सर्व गोपिकांच्या हृदयातील प्रिय आहे. तो रासलीलेचा रसिक, आनंदाचा आस्वाद घेणारा, आणि राधिकेचा अत्यंत प्रिय आहे. अशा प्रकारे, त्या सुंदर युगलाच्या नामस्मरणाने, भक्तांना दिव्य आनंद आणि मुक्ती प्राप्त होते.