पूजेसाठी आसनाच्या कोपऱ्यांमध्ये एक छोटी घंटा बांधावी. आसनाच्या समोर वणमाला आणि इतर वस्तू ठेवाव्यात, तसेच त्या आठही दिशांमध्ये योग्य प्रकारे मांडाव्यात. नंद गोप, यशोदा, तसेच इतर गवळ्यांचे पुरुष आणि गोपिका यांना पूजेच्या स्थळी प्रतिष्ठित करावे. कुमुद, कुमुदाक्ष, पुंडरीक आणि वामन यांचाही समावेश करावा. विश्वक्सेनाची पूजा करावी आणि त्यानंतर स्वतःचाही सन्मान करावा. अशा प्रकारे पूजन करणारा दीर्घायुषी, रोगरहित आणि धनधान्याचा स्वामी होतो. हे सुवर्ण व संपत्ती देणारे महान मंत्र आहे, जो परमेश्वर हृदयात वास करतो त्याच्यासाठी आहे. त्या मंत्राच्या पाच अंगांची सर्व द्वंद्वाक्षरांनी योजना करावी. गवळ्या मुलाला (कृष्णाला) घुंगरू, कंगण, हार आणि पैंजणांनी अलंकृत करावे आणि त्याला नमस्कार करावा. ब्रह्मवृक्षाच्या काड्यांनी किंवा क्षीरान्नाने (दुधाचा भात) होम द्यावा. तिथे, एकाग्रचित्त पुरोहिताने कृष्णाचे आवाहन करून त्याची पूजा करावी. वासुदेव, बलराम, दिशांमध्ये प्रद्युम्न आणि अनिरुद्ध यांनाही स्मरावे. विश्वांचे अधिपती, शस्त्रधारी देवता, बाहेरील बाजूस असाव्यात; अशा प्रकारे मंत्र सिद्ध होतो. श्रीगोविंद हे उच्चारल्यावर, पुढे गवळ्यांच्या लोकांचे क्षेत्र आठवावे. पूर्वी उल्लेख केलेले ऋषी आणि इतरांना स्मरावे आणि सिद्ध गवळ्या मुलाचे ध्यान करावे. दैवी क्रीडेत मग्न होऊन, राम आणि कृष्ण यांचे स्मरण करत जप करावा. चक्रधारी कृष्ण, श्रेष्ठ ऋषींच्या संगतीने, आणि सृजनशील, एकाक्षरी मंत्राचा जप करावा. 'ङे' हे अक्षर युगार्ण आहे; तसेच 'कृष्णाला नमस्कार' हेदेखील त्यात समाविष्ट आहे. 'गोपाल' या नावाच्या शेवटी, अग्निसंभव 'आ' हे अक्षर, रसनवर्गातले मानले जाते. 'कृष्ण' आणि 'गोविंद' या नावांतील 'ङे' हे सातपट आहे आणि सर्व सिद्धी प्रदान करते. 'कृष्ण' आणि 'गोविंद' नावांतील 'ङे', 'हृद' ने समाप्त होणारे, आणखी एक नऊ अक्षरी मंत्र बनवतात. काम, शार्ङ्गी, पृथ्वीवर स्थापन झालेले, मन व संपत्तीने युक्त, हेच मनमथ आहेत. 'बाल' या नावाच्या शेवटी, कृष्णाच्या रूपासाठी, अग्निसंभव अक्षर शेवटी येते, ते वेगळे आहे. मग, आपल्या हृदयात गोपी स्त्रियांना आनंद देणाऱ्या कृष्णाचे ध्यान करावे. मी नंदनंदनास वंदन करतो, ज्याचा चेहरा चंद्रासारखा तेजस्वी आहे, वस्त्र मेघासारखे काळे आहे, जो यमुनाकाठी क्रीडा करतो आणि ज्याच्यासाठी राधाच एकमेव प्राण आहे. 'देवकीनंदन' या नावाच्या शेवटी 'गोविंद' हे उच्चारावे. यानंतर, कृष्णाला नम्रतेने प्रार्थना करावी—"मला पुत्र प्राप्त होऊ दे." पुत्रप्रदाता भगवान कृष्णाचे सर्व अंग-उपांगांसह स्मरण करावे. द्विजांना पुत्रप्रदान केल्यावर वसुदेवपुत्राचे पुन्हा स्मरण करावे. पहाटे, योग्य आसनावर, सर्व अंग-उपांग आणि शस्त्रधारी भगवानाची पूजा करावी. 'तार' हे अक्षर माया आहे; तेव्हा तो चंद्रासारखा शांत, सर्व वस्तूंचा स्वामी असतो. हे मंत्र पाच अंग असलेल्या ब्रह्मस्वरूपाचे आहे, हे उत्तम ऋषी, मी तुला सांगतो. सर्वोच्च तेज, सर्वोच्च ब्रह्म, हाच येथे देवता आहे असे सांगितले आहे. 'स्वाहा' हे हृदय आहे; 'सोऽहम्' हे मस्तक आहे. प्रणव (ॐ) हे डोळे आहेत; 'हरिहर' हे शस्त्र आहे. तो सर्व रूपांचा, सर्व नावांनी ओळखला जाणारा, अविनाशी, सर्वोच्च आणि स्वतःचेच राज्य करणारा आहे. पूजेच्या आसनावर व पवित्र अक्षरावर, सर्व अंग-उपांग व आच्छादनांसह त्याची कल्पना करावी. अशा प्रकारे, "तत्त्वमसि" सारख्या विधानांत सांगितलेली अद्वैतसत्ता प्रकट होते. या मंत्राचा ऋषी ब्रह्मा आहे, छंद गायत्री आहे, आणि गायत्रीच त्याचा जप आहे. इच्छा हे त्याचे बीज आहे, आणि त्याची शक्तीही तशीच सांगितली आहे. अशा प्रकारे, या सर्व मंत्र, पूजेची व्यवस्था आणि ध्यानाने भगवान कृष्णाची पूजा करावी, आणि त्या पूजेने सर्व इच्छित फल प्राप्त होते.