एका पवित्र आणि दिव्य व्रताच्या प्रसंगात, उत्तम गायी—पिवळसर, तपकिरी रंगाच्या, तसेच उत्कृष्ट कपिला गायी—यांचा उल्लेख केला जातो. विश्वाच्या स्वामीच्या अनुयायांसह, आठ गायींच्या समूहांची भक्तिपूर्वक पूजा केली जाते. जो कोणी दररोज हजार आठ गायींना दूध अर्पण करतो, त्याच्या हृदयात ‘तार’ या अक्षररूपाने प्रभू वास करतात; म्हणूनच श्री गोविंद तेथे सदैव उपस्थित असतात. चंद्रासारख्या नेत्रांच्या जोड्यांनी बनलेल्या सर्व अक्षरांनी, पाच भागांची सुंदर रचना केली जाते. साधकाने ध्यान करावे की, प्रभू दिव्य सिंहासनावर विराजमान आहेत, रत्नांनी झळाळत आहेत, इच्छा पूर्ण करणाऱ्या कल्पवृक्षाखाली बसलेले आहेत, मेघासारखा काळा वर्ण, पिवळसर वस्त्र परिधान केलेले, अत्यंत सुंदर रूप, हातात शंख व चक्र धारण केलेले आहेत. त्यांच्या सभोवती हजारो गायी आहेत; ते अमरांचा स्वामी आहेत, एका हातात अभिमानाने एकच भांडे धारण केले आहे. उंच महालांमधून वाहणाऱ्या पाण्याने त्यांचे अभिषेक होत आहे, त्यांच्या डोळ्यांची कांती ताज्या कमळाच्या पाकळ्यांसारखी आहे. पूर्वीप्रमाणेच, गायींच्या गोठ्यात किंवा मूर्तींच्या समोर, त्यांची पूजा करावी. प्रथम गुरूपूजा करून, मग कृष्णाची आवाहनपूर्वक पूजा करावी. सुरभी गायी मागे ठेवून, त्याच्या मानेच्या मुळाशी अंगांची पूजा करावी. त्यानंतर, आसनाच्या कोपऱ्यांना लहान घंटा बांधाव्यात. समोर वनमाला व इतर वस्तू ठेवाव्यात आणि त्या आठ दिशांना योग्य प्रकारे मांडाव्यात. नंद गोप, यशोदा, इतर गवळण व गवळण बाळ, हे सर्व उपस्थित असावेत. कुमुद, कुमुदाक्ष, पुण्डरीक आणि वामन यांचेही स्थान असावे. विष्वक्सेनाची पूजा करावी आणि नंतर स्वतःचाही सन्मान करावा. या सर्व पूजेमुळे साधक दीर्घायुषी, व्याधीमुक्त, धनधान्याचा स्वामी होतो. हे सुवर्ण व संपत्तीचे महान मंत्र प्रभूच्या हृदयात वास करतात. सर्व अक्षरांच्या जोड्यांनी त्याच्या पाच अंगांची रचना करावी. गवळण बाळाला घुंगरं, कडे, हार, पैंजणांनी अलंकृत करावे आणि त्याला नमस्कार करावा. ब्रह्मवृक्षाच्या काड्यांनी किंवा दूध-भाताने होम करावा. तेथे, पूजारीने स्थिरचित्ताने कृष्णाचे आवाहन व पूजा करावी. दिशांमध्ये वसुदेव, बलराम, प्रद्युम्न, अनिरुद्ध यांची पूजा करावी. बाहेरच्या दिशांना शस्त्रधारी लोकपालांची उपस्थिती असावी, म्हणजे मंत्र सिद्ध होतो. यानंतर, ‘श्रीगोविंद’ उच्चारून, गवळण लोकांचे क्षेत्र स्मरण करावे. पूर्वी सांगितलेल्या ऋषी व इतरांचा स्मर करून, सिद्ध गवळण बाळाचे ध्यान करावे. राम व कृष्ण यांच्या दिव्य लीलांमध्ये मन लीन करून, त्यांचे नामस्मरण करावे. चक्रधारी प्रभू, श्रेष्ठ ऋषी आणि सृजन करणारा एकाक्षरी मंत्र यांचा जप करावा. ‘ङेṃ’ हे युगार्ण आहे; तसेच ‘कृष्णाला नमस्कार’ असेही म्हणावे. ‘गोपाळ’ या नावाच्या शेवटी, अग्निजन्मा ‘आ’ अक्षर, रस वर्गातील आहे. ‘कृष्ण’ व ‘गोविंद’ या नावांतील ‘ङेṃ’ हे सात वेळा येते आणि सर्व सिद्धी प्रदान करते. ‘कृष्ण’ व ‘गोविंद’ या नावांतील ‘ङेṃ’, ‘हृद्’ या शेवटी, नवाक्षरी मंत्र तयार होतो. काम, शार्ङ्गी, पृथ्वीवर स्थापन केलेले, मन व संपत्तीने युक्त, हे मनमथ आहेत. ‘बाल’ या नावाच्या शेवटी, कृष्णाच्या रूपासाठी, अग्निजन्मा अक्षर शेवटी येते. मग, आपल्या हृदयात गोपिकांना आनंद देणाऱ्या त्या कृष्णाचे ध्यान करावे. नंदनंदन, ज्याचा चेहरा चंद्रासारखा आहे, ज्या वस्त्राचा रंग मेघासारखा आहे, जो यमुनाकाठी क्रीडा करतो, आणि जो राधेचा प्राण आहे, त्याला मी वंदन करतो. ‘देवकीपुत्र’ या नावाच्या शेवटी ‘गोविंद’ हे शब्द उच्चारावे. त्यानंतर, कृष्णाला ‘मला पुत्र दे’ अशी प्रार्थना करावी. पुत्रप्रदाता भगवान कृष्णाचा सर्व अंगांनी आणि पायांनी स्मरण करावे. द्विजांना पुत्र दिल्यानंतर, वसुदेवपुत्राचा स्मरण करावा. प्रभूच्या अंग व आयुधांसह, पहाटे, आसनावर बसून पूजा करावी. अशा प्रकारे, या मंत्रपूजेच्या दिव्य आणि पवित्र परंपरेचे वर्णन या श्लोकांमध्ये आले आहे.