भगवान, ज्यांचे चरण मेघासारखे गडद आहेत आणि जे जलासारखे तेजस्वी दिसतात, ते मागे आहेत. या पूजेमध्ये नारद ऋषी आहेत, छंद आहे अनुष्टुभ, आणि देवता आहेत मनु. या विधीमध्ये वेद, पाच विभाग आणि मंत्रातून उत्पन्न होणारे अक्षर यांची योग्य क्रमाने योजना केली जाते. कंसाचा वध करणारा, महाबली श्रीकृष्ण आपल्या प्रिय भक्तांना आपल्या सुगंधित हस्तांनी दिव्य ऐश्वर्य प्रदान करतो. त्यानंतर, तीन वेळा मधाचा नैवेद्य अर्पण करून, दिशांचे रक्षण करणाऱ्या देवतांच्या शस्त्रांनी त्याच्या अंगांची पूजा केली जाते. सर्व लोक त्याची पूजा करतात आणि त्याच्या गृहात लक्ष्मी नेहमीच स्थिर असते. भय आणि अग्नि यांना प्रिय असणारा, सात भाग असलेला हा मंत्र सर्व सिद्धी प्रदान करतो. पूर्वीप्रमाणे, देवतेच्या मंडलांसह पाच अंगांची योजना करावी. त्याच्या हातात पाश आणि दंड आहेत, तो मेघासारखा काळा आहे, पिवळ्या वस्त्रांनी सजलेला आहे आणि त्याच्या शिरावर सुंदर मोरपिस आहे. गायीच्या दूधाच्या आसनावर त्याची पूजा करावी; प्रथम त्याच्या अंगांची अर्पण केली जाते. पूजा करण्यासाठी उत्तम गायी म्हणजे पिंगळी, तांबूस रंगाची आणि श्रेष्ठ कपिला. आठ गायींच्या समूहांची, प्रभूच्या अनुयायांसह, पूजा करावी. जो भक्त दररोज एक हजार आठ गायींना दूध अर्पण करतो, त्याला विशेष पुण्य मिळते. ‘तारा’ हे अक्षर हृदयातील परमेश्वर आहे; त्यामुळे श्रीगोविंदा तेथे सदैव वास करतो. चंद्रासारख्या डोळ्यांच्या जोड्या असणाऱ्या सर्व अक्षरांनी पाच अंगांची व्यवस्था केली जाते. भक्ताने ध्यान करावे की, भगवान दिव्य सिंहासनावर रत्नांनी झळाळत, कल्पवृक्षाखाली, मेघासारखा काळा, तांबूस वस्त्रधारी, अती सुंदर, हातात शंख आणि चक्र घेऊन विराजमान आहेत. त्यांच्या आजूबाजूला हजारो गायी आहेत, ते अमरांचा स्वामी आहेत, एका हातात एकच कलश आहे, उंच राजप्रासादातून वाहणाऱ्या जलधारांनी स्नान केलेले आहेत, आणि त्यांचे नेत्र ताज्या कमळाच्या पाकळ्यांसारखे आहेत. पूर्वीप्रमाणेच, गायींच्या गोठ्यात किंवा प्रतिमांच्या मध्येही पूजा करावी. तेथे, प्रथम गुरूची पूजा करून, मग कृष्णाची पूजा करावी. सुरभी गाय मागे ठेवून, त्याच्या मानेच्या तळाशी अंगांची पूजा करावी. मग, आसनाच्या कोपऱ्यांवर छोटी घंटा बांधावी. पुढे, वनमाला इत्यादी वस्तू समोर आणि आठही दिशांना ठेवाव्यात. नंद गोप, यशोदा, इतर गोप आणि गोपी यांचाही समावेश करावा. कुमुद, कुमुदाक्ष, पुंडरीक आणि वामन यांनाही स्थान द्यावे. विष्वक्सेनाची पूजा करावी आणि नंतर स्वतःचाही सन्मान करावा. अशा प्रकारे पूजा केल्यास, भक्त दीर्घायुषी, निरोगी आणि धनधान्याचा स्वामी होतो. हे सुवर्ण आणि संपत्तीचे महान मंत्र प्रभूच्या हृदयात वास करतात. सर्व जोड्या अक्षरांनी त्याच्या पाच अंगांची व्यवस्था करावी. ग्वालबालाला घुंगरू, कडे, हार आणि पैंजणांनी सुंदर सजवावे आणि त्याला नमस्कार करावा. ब्राह्मवृक्षाच्या काड्यांनी किंवा दूध-भाताने होम करावा. तेथे, स्थिर चित्ताचा पुरोहित कृष्णाचे आह्वान करून पूजा करतो. दिशांमध्ये वसुदेव, बलराम, प्रद्युम्न आणि अनिरुद्ध यांची स्थापना करावी. बाहेरच्या बाजूने शस्त्रधारी लोकपालांची पूजा केल्याने मंत्र सिद्ध होतो. मग, ‘श्रीगोविंदा’ उच्चारून, ग्वाल समाजाचे क्षेत्र लक्षात घ्यावे. पूर्वी सांगितलेल्या ऋषी आणि इतरांचा स्मरण करून, सिद्ध ग्वालबाळाचे ध्यान करावे. दिव्य लीलांत रंगलेला, राम आणि कृष्णाचा स्मरण करीत, भक्ताने जप करावा. चक्रधारी, श्रेष्ठ ऋषी आणि एकाक्षरी सृजनमंत्र यांचा संग आहे. ‘ङे’ हे अक्षर युगार्ण आहे; तसेच ‘कृष्णास नमस्कार’ याचा समावेश आहे. ‘गोपाळ’ शब्दाच्या शेवटी ‘आ’ हे अग्निजन्मा अक्षर आहे, जे रसवर्गातील मानले जाते. ‘कृष्ण’ आणि ‘गोविंदा’ या नावांतील ‘ङे’ हे सात वेळा उच्चारले जाणारे अक्षर सर्व सिद्धी प्रदान करते. अशा प्रकारे, शास्त्र सांगते त्या प्रमाणे या पूजेची दिव्य कथा साकार होते.