जो कोणी या विधीने पूजन करतो, त्याची बुद्धी, आयुष्य, सौंदर्य, संपत्ती, तसेच पुत्र आणि नातवंडे यांत वाढ होते. काही विद्वान सांगतात की हे पूजन संध्याकाळी किंवा रात्री करावे; तर इतर काही म्हणतात की दोन्ही वेळा, दोन्ही प्रकारे करावे. या पूजनाचा प्रभाव असा आहे की, एक भव्य राजवाडा, ज्यात आठ हजार सुंदर प्रासाद आहेत, अशा दिव्य स्थानी—नीळ्या पाण्याने भरलेल्या सरोवरांनी वेढलेल्या, त्या परम प्रासादात—तीनही लोकांना मोहून टाकणारा भगवान कृष्ण सुवर्ण कमळाच्या आसनावर विराजमान असतो. तो आपल्या भक्तांना स्वतःचे सर्वोच्च, अविनाशी धाम देतो. कृष्ण अत्यंत कोमल आहे, त्याच्या केसांत मुकुट आणि वनफुलांच्या माळा गुंफलेल्या आहेत. त्याच्या छातीवर श्रीवत्साचा चिन्ह आहे, कौस्तुभ मणीच्या तेजाने तो उजळतो आणि परमसुंदर आहे. गळ्यात हार, हातात कडे, बाजूबंद, आणि कमरेला करधनी अशा अलंकारांनी तो सजलेला आहे. त्याच्या चार तेजस्वी हातांत शंख, चक्र, गदा आणि कमळ आहे. तिसऱ्या सत्रात, दुसऱ्या राणीबरोबर पूजन करावे. विष्वक्सेन, शैनेय, आणि दिशा-प्रमुख, तसेच विनतेचा पुत्र—यांचाही पूजनात समावेश करावा. नियमपूर्वक पूजन झाल्यावर, गोड भाताचा नैवेद्य अर्पण करावा. पुरोहिताने मंत्राची एकशे आठ वेळा जप करीत, परमपुरुषाचा ध्यान करावे. आसनापासून अर्घ्यापर्यंत सर्व विधी करून, स्तुती करावी आणि भक्तिपूर्वक नमस्कार करावा. देवताप्रतिष्ठा करून, ध्यानात तल्लीन होऊन, स्वतःचेही पूजन पुन्हा करावे. अशा प्रकारे, सर्व इच्छा पूर्ण झाल्यावर, तो भक्त सर्वोच्च पदाला पोहोचतो. मग, रासक्रीडेने थकलेल्या, गवळणींच्या वर्तुळातील कृष्णाचे पूजन करावे. त्या वेळी मंद वाऱ्याने शीतलता मिळते, धुळीच्या कणांनी कृष्णाचा स्पर्श होतो. यमुनेच्या वाळूत, विस्तीर्ण हिरव्या वनाच्या कडेला, अमृतमय चंद्रप्रकाशात प्रेमाची ज्योत प्रज्वलित होते, कृष्णाचा हसरा चेहरा, सतत वाजणारी बासरी, यांचे स्मरण करीत पूजन करावे. त्याच्या मुकुटावर नटलेले मोरपिस, वनफुलांची माळ, आणि गालांना झळाळणारे रत्नजडित कुंडले, हे सर्व तेजस्वी दिसतात. कृष्ण आपल्या प्रिय गोपिकांच्या बाहुपाशात, रासक्रीडेत रममाण होतो, कामदेवाच्या प्रभावाने मोहित होतो—असा हा मुकुंद आहे. गोपिकांमध्ये फिरताना, त्याच्या सुंदर देहावरच्या दिव्य दागिन्यांचा मंजुळ निनाद घुमतो. त्याचे शरीर अनेक दिव्य रूपांत प्रकट झालेले आहे, रत्नजडित शंख आणि इतर अलंकारांनी उजळलेले आहे. तो श्रीला इच्छून, मधुर संगीत आणि कलांच्या कमळांनी, श्रेष्ठ वैष्णवांमध्ये रमतो. त्यानंतर, इंद्र व इतर देवतांचे, त्यांच्या वज्रादी शस्त्रांसह पूजन करावे. ही जी वर्तुळाकार नृत्यसभा आहे, तीच रासमंडळ होय, जिथे प्रत्येक जण पाय व हातांनी एकमेकांना धरतो. नैवेद्य अर्पण केल्यावर, राजांच्या संख्येइतक्या पेल्यांत अर्पण करावे. उरलेली पूजा पूर्वीप्रमाणेच पूर्ण करून, मंत्राचे हजार वेळा पठण करावे. जो कोणी या प्रकारे कृष्णाचे पूजन करतो, त्याला श्रीसंपत्तीचे धाम प्राप्त होते. या लोकात विविध सुखे भोगून, शेवटी तो विष्णूच्या धामात पोहोचतो. ज्ञानी पुरुषाने दिवसातून तीन वेळा किंवा अठ्ठावीस वेळा पूजन करावे. सकाळी दही आणि गुळामिश्रित नैवेद्य, आणि पुन्हा मध्यान्ही दूध अर्पावे. दूध, साखर आणि मिश्री मिसळून, श्रेष्ठ वैष्णवाने अर्पण करावे. दुसऱ्या नैवेद्यानंतर, उरलेली पूजा पुन्हा पूर्ण करावी. मग नैवेद्य काढून, त्या तत्त्वात तल्लीन होऊन मंत्राचा जप करावा. या सर्वांपैकी कोणतीही एक पद्धत तो अनुसरू शकतो. दही, केळी, केळ्याची फुले, चिंच, आणि मासिक पाळीत असणाऱ्या स्त्रिया—ही सोळा द्रव्ये पद्म व इतरांनी सांगितली आहेत.