व्रजातील सुंदर नेत्रांच्या गोपींनी पूजिला जाणारा, गाईंच्या कळपांनी वेढलेला भगवान श्रीकृष्ण—अशा स्वरूपाचे ध्यान करावे. या ध्यानानंतर ज्ञानी भक्ताने प्रथम त्या मंत्राचा वीस हजार वेळा जप करावा. त्यानंतर, मंत्रसिद्धीसाठी, पृथ्वीवर एकाग्रतेने त्या मंत्राचा एक लाख वेळा जप करावा. पूर्वी वर्णन केलेल्या वैष्णव वेदीवर, मनाने त्या मूर्तीचे मूळस्थानी स्थापन करावे. त्यानंतर, श्रीकृष्णाच्या ओठांजवळील बासरी, वनफुलांची माळ, आणि कौस्तुभ मणी यांची भक्तिपूर्वक पूजा करावी. नंतर, शुभ्र तुळशीपत्रे, शुभ्र चंदनाने लपेटून, अर्पण करावीत. उजवीकडे, दोन जोड अश्वाकृती अलंकार अर्पण करावे. विधिप्रमाणे, दोन कमळफुले शिरोभागी अर्पण करावीत. मग, सर्व फुलांनी श्रीकृष्णाच्या सर्व अंगांची पूजा करावी. डावीकडे, नेहमीच तरुण, रक्तवर्णी, आणि रजोगुणी अशी रुक्मिणी ठेवावी. दाम, सुदाम, वसुदाम आणि किंकिणी यांचीही पूजा करावी. अग्नि, नैऋत्य, वायू आणि ईश—या कोपऱ्यांत हृदय व इतर अवयवांची पूजा करावी. रुक्मिणी, सत्यभामा आणि नाग्नजिती—या पुण्यशील, विविध रंगी व सुंदर वस्त्रालंकारांनी विभूषित अशा पत्न्यांची पूजा करावी. नंतर, नंदगोप, यशोदा, बलभद्र आणि सुभद्रिका—हे कृष्णाचे पालक व बंधु-भगिनी, पांडुरवर्णी, ज्ञान व अभयमुद्रा दर्शवित, दोघांच्या हातात सुंदर, भरलेले क्षीरपायसाचे पात्र धरलेले, अशा स्वरूपात पूजावेत. बलराम—शंख व चंद्रासारखे शुभ्र, हाती मुसळ आणि हल धारण केलेले—त्यांचीही पूजा करावी. कृष्ण—काळा, मंगलमूर्ती, सुभद्रा—मंगलमय अलंकारांनी सुशोभित—हाती बासरी, वीणा, सुवर्णदंड, शंख, वंशल, आणि इतर वाद्ये धारण केलेली—त्यांचीही भक्तिपूर्वक पूजा करावी. त्या वेदीच्या बाहेर, प्रवाळ आणि इतर मौल्यवान रत्नांनी बनविलेली दिव्य कल्पवृक्षांची पूजा करावी. त्या मागे, ‘ह्वरिकंदन’ नावाच्या इच्छापूर्ती वृक्षाची पूजा करावी. सर्व शस्त्रांची विधिपूर्वक पूजा केल्यानंतर, कृष्णाष्टक स्तोत्राने पूजा करावी. नारायण, यदुकुलातील श्रेष्ठ, वृष्णिवंशज, धर्माचे रक्षक—त्यांची या सर्व मंडपांच्या घेरावात पूजा करावी, हे सुखाच्या इच्छुक साधकांनो. अशा प्रकारे केलेल्या पूजेमुळे, वैश्रवण आणि यम यांनीही सिद्धी प्राप्त केली आहे. सुवर्णाच्या तेजस्वी मंडपात, रत्नांनी सुशोभित, दिव्य बगिच्यात, अमृतमण्यांच्या माळेसारखा तेजस्वी, मऊ कुरळ्या केसांचा बालक विराजमान आहे. त्याच्या पायात शुद्ध रत्नजडित नुपुर, सोन्याच्या दोऱ्यांनी बांधलेले, कमलपर्णासारखे सुंदर नख सोन्याने सुशोभित आहेत. त्याच्या कंबरेवर आणि सुंदर पायांवर किंकिणींची घंटावाजणारी मेखली आहे. त्याच्या उजव्या हातात क्षीरपायस आणि शुद्ध तुपाचे पात्र, तसेच डाव्या हातातही, तो धारण करतो. मग, पृथ्वीवरील मोठा भार झालेले, पूतना इत्यादी देवदुश्मनांचा नाश करण्यासाठी तो पुढे सरसावतो. दही-गूळ युक्त नैवेद्य अर्पण करून, भक्ताने मंत्राचा एक हजार वेळा जप करावा. नारद ऋषीप्रमुख असलेल्या ऋषिगणांनी आणि देवांच्या सभांनीही त्याची पूजा केली आहे. त्याच्या शिरावर मोरपिसांचा मुकुट, कमलासारखी डोळे, तेजस्वी गाल, आणि पौर्णिमेच्या चंद्रासारखे मुख आहे. त्याने सुंदर, मनोहारी रंगांची वस्त्रे, दिव्य अलंकार, घंटिकांची जाळी, आणि सुगंधी उटणे धारण केले आहे. तो इच्छित वर देण्यात कुशल आहे, अशी ध्यान करून, लक्ष्मीप्राप्तीसाठी नंदनंदनाची पूजा करावी. पायस, क्षीरान्न, इतर नैवेद्य तयार करून, सर्व दिशांना त्यांचे अर्पण करावे, आणि नंतर आचमनाची आज्ञा द्यावी.