एक श्रेष्ठ साधकाने, अत्यंत गुप्त स्थळी, बीज आणि शक्ती पायाजवळ ठेवावी. त्यानंतर, पाच अवयवांची स्थापना करून, तत्त्वांची प्रतिष्ठापना करावी. ही प्रतिष्ठापना जीवात्म्यापासून सुरू करून, सर्व तत्त्वे एकामागोमाग एक ठेवावीत. शब्द, स्पर्श, रूप, रस आणि गंध — तसेच, श्रवणेंद्रिय, त्वचा, गुद, जननेंद्रिय, आणि मग आकाश, वायु, अग्नि, जल, पृथ्वी — ही तत्त्वे डोक्यावर, तोंडावर, हृदयावर, गुप्तस्थानी आणि पायांवर, अनुक्रमे ठेवावीत. तसेच, वाणीपासून सुरू होणारी इंद्रिये त्यांच्या योग्य स्थळी स्थापित करावीत. हृदयकमळ, सूर्य आणि चंद्रमंडल यांचीही योग्य क्रमाने प्रतिष्ठापना करावी. डोळा, पाय आणि इतर अक्षरांच्या सहकार्याने, आठ तत्त्वे हृदयात स्थापित करावीत. वासुदेव, संकर्षण, प्रद्युम्न, अनिरुद्ध; परमेष्ठी, पुमान, शौच्य, विश्वनिवृत्ती, सर्वका; आणि आपल्या बीजापासून सुरू होणारे क्रोधतत्त्व, नरसिंह आणि सर्वव्यापी तत्त्व यांचीही प्रतिष्ठापना करावी. ‘म’ पासून सुरू होणारी सर्व प्रारंभिक अक्षरे चंद्राने सुशोभित करावीत. मग, श्वास घेणे, धरून ठेवणे आणि सोडणे — अशा प्रकारे प्राणायाम करावा. काही आचार्य सांगतात की, प्राणायाम पुन्हा करावा. दहा तत्त्वे आणि इतर गोष्टी, ज्याप्रमाणे सांगितले आहे, त्याप्रमाणे ठेवाव्यात. नंतर, किरीट मंत्राच्या साहाय्याने, सर्व शरीरभर सर्वव्यापी तत्त्वाचा विस्तार करावा. हातांच्या पाच बोटांवर पाच भागांची मांडणी करावी. ‘तार’ अक्षराने त्यांना एकदा पसरवून, मंत्राची प्रतिष्ठापना करावी. नाकपुड्या, तोंड, घसा, हृदय आणि नाभी — या ठिकाणी, आणि पुन्हा त्याचप्रमाणे, हृदयात संपणारी मंत्राक्षरे डोक्यावर दृढपणे ठेवावीत. हृदयात संपणारी अक्षरे आणि मनाचे पाच विभाग यांचीही व्यवस्था करावी. आता, मी सांगतो, हे सर्व प्रतिष्ठापनेतील सर्वश्रेष्ठ, अत्यंत गुप्त रहस्य आहे. यात शंका नाही, की ‘अणिमा’पासून सुरू होणाऱ्या आठ सिद्धींचा अधिपती साधक होतो. ‘तार’पासून सुरू होणाऱ्या उच्चारणांनी मंत्राला वेढावे. गायत्रीने वेढलेल्या मंत्राला मातृअक्षरांच्या आसनावर ठेवावे. श्रेष्ठ साधकाने, मातृअक्षरांनी वेढलेला मूलमंत्र प्रतिष्ठित करावा. ज्ञानी साधकाने सर्वप्रथम, त्रैगुणिक नसलेल्या मातृअक्षरांना त्यांच्या योग्य स्थानावर ठेवावे. या उत्तम प्रतिष्ठापनेमुळे, साधक कृष्णाशी प्रत्यक्ष साक्षात्कारात तुल्य होतो. अशा साधकाला देवताही वंदन करतात; मग पृथ्वीवरील मनुष्यांचे काय? आपल्या हृदयात, सर्व इच्छित वस्तू देणाऱ्या देवतेचे ध्यान करावे. त्या वेळी, सुंदर फुललेल्या वेलींनी वेढलेले, गारवा लाभणारे वृंदावन आठवावे. आत उत्साही, गूंजणाऱ्या मधमाश्यांचे थवे, आणि नृत्य करणाऱ्या मोरांच्या झुंडीमुळे गूंजणारे, ते अत्यंत आकर्षक आहे. झोप न लागलेल्या कमळांच्या समूहातील शुद्ध, राखाडी धुळीने पवित्र झालेले ते स्थळ, अखंड भक्तीने आणि चंचल मनाने सेवा करणाऱ्यांनी सतत परिपूर्ण आहे. त्या वृंदावनाच्या खाली, सुवर्ण वेदीवर, अमूल्य रत्नांनी सजलेला अद्वितीय सिंहासन आहे. त्याच्या मध्यभागी, आठ पाकळ्यांच्या कमळावर, मुकुंद उभा आहे, असे ध्यान करावे — ज्याने पिवळे वस्त्र परिधान केले आहे, चंद्रासारखे मुख आणि कमळासारखे नेत्र आहेत.