सुगोरक, सुहानु, विश्वक – हे राक्षसांचा संहार करणारे योद्धे – आणि मेघवर्ण, कुभगकर्ण, कृतांत, तसेच प्रखर तेज असणारे अन्य वीर, विघ्नक्षम, महासेन आणि एकत्रितपणे घोषित केलेले दोनतीस सिंह, हे सर्व एकत्र आले. मंत्र सिद्ध झाल्यावर साधक आपल्या सर्व इच्छित उद्दिष्टांची सिद्धी साधू शकतो. विश्णू तेजस्वी, भृगुंचे स्वामी, जल आणि त्यानंतर कमळावर आसन घेणारा; गदा धारण करणारा, समुद्रसदृश नरसिंह, भयकारी आणि शुभ अशा स्वरूपात प्रकट होतो. नरहरीचा हा बावीस अक्षरी मंत्र आहे, जो राज्याचा दाता आहे. नरहरी हेच दैवत आहे, जे सर्व इच्छित फळ प्रदान करते. चार वेद, सहा वसु, आणि युगाचे सहा अक्षर मिळून, साधकाने मंत्राच्या अक्षरांना ओठ, हात, पाय, सांधे, नाभी आणि हृदयाच्या टोकांवर प्रपणव (ॐ) मध्ये ठेवावे. अंगठ्यापासून सुरू करून बोटांवर, पायाच्या बोटांवर, प्रत्येक सांध्यावर, वेगळ्या तळावर आणि टोकावर, तसेच डोक्यावर, कपाळावर, भुवयांच्या मध्ये, डोळ्यांवर आणि कानांवर; गळ्यावर, नाकावर, दोन्ही हातांवर, शरीराच्या दोन्ही बाजूंवर आणि नाभीच्या आसपास; टाचांवर, पायाच्या बोटांवर, हाताच्या बोटांवर, सर्व सांध्यांवर आणि केसांच्या मुळांवर; पाय, टाच, गुडघे, कंबर, नाभी आणि हृदयावर; कान, तोंड, नाकपुड्या, डोळे आणि डोक्याच्या शिखरावर; तसेच तोंड, हृदय, नाभी आणि पायांवर – सर्व अंगांवर मंत्र अक्षरे ठेवावीत. ‘उग्र’ या शब्दाने सुरू होणारे – ‘मृत्यूचे मृत्यू, मी तुला नमस्कार करतो’ – हे शब्द हृदय, नाभी, कंबर आणि पायापर्यंत नव्ह्या ठिकाणी ठेवावेत. नरसिंह नावाने सुरू होणारे शब्द, पूर्वीप्रमाणेच, विद्वान साधकाने ठेवावेत. मंत्राचे विभक्त अक्षर क्रमाने त्यांच्या जागी ठेवावेत. हृदयापासून भुवयांच्या टोकांपर्यंत, तीन डोळ्यांवर आणि डोक्यावर, विद्वानाने नाव ठेवावे; हरीचे हे नामन्यास आहे. हे नामन्यास विधी पूर्ण झाल्यावर, साधकाने हृदयात नरहरीचे ध्यान करावे. राक्षसांचा स्वामी, नखांच्या टोकावर विभाजित, ज्वालांच्या माळेने अलंकृत आहे. नरसिंह आम्हाला नेहमीच रक्षण करो – जमिनीवर, पाण्यात किंवा आकाशात. साधकाने दोन्ही हनुवटी आणि छाती गुडघ्यांच्या मध्यभागी ठेवावी; तोंड मोठे उघडावे, जीभ चाटत राहावी; डाव्या हाताच्या लहान, अनामिका आणि मध्यिका या तीन बोटांना अंगठ्याने बांधावे; तसेच दोन्ही हातांच्या लहान बोटांना अंगठ्याने दाबावे; हात खाली वळवून नाभीच्या भागात पसरावे; हात वर वळवून मध्यिका बोटांना तळाशी जोडावे; तर्जनी बोटांना मागे ठेवून, अंगठे तर्जनीवर ठेवावे; अशा प्रकारे मध्यिका आणि तर्जनी जोडून चक्रमुद्रा करावी. नरसिंहाच्या या मुद्रांचा सर्व मंत्रांसाठी स्वीकार आहे. साधकाने तुपाने अग्नीत होम करावा, पूर्वाभिमुख आसनावर पूजा करावी. विषधारी जीव आणि शुभ मुख दिशांमध्ये, लोकपालांच्या बाहेर ठेवावेत. सौम्य कर्मासाठी सौम्य स्वरूप आठवावे, उग्र कर्मासाठी विद्वानाने उग्र स्वरूप आठवावे. तीक्ष्ण नख आणि दातांनी ग्रासलेला जीव ध्यानात ठेवावा. अशा प्रकारे, नरसिंह मंत्रोपासना आणि विधीने साधक आपल्या इच्छित फलाची सिद्धी साधू शकतो.