एकदा एक भक्त, अत्यंत श्रद्धेने आणि विधिपूर्वक, जगन्नाथाची पूजा करण्यासाठी सिद्ध झाला. प्रथम, त्याने मूळ मंत्राच्या साहाय्याने देवतेच्या मूर्तीची कल्पना केली आणि त्या मूर्तीमध्ये पृथ्वीचे पूजन केले. त्यानंतर, दिशांच्या पात्रांमध्ये योग्य प्रकारे पूजा अर्पण करून, कोपऱ्यांतील पात्रांमध्ये त्या त्या दिशांच्या शक्तींचे पूजन केले. यानंतर इंद्र आणि इतर देव, तसेच वज्र वगैरे यांचे पूजन केले. पृथ्वीला गायी, रत्न, वस्त्रे आणि इतर वस्तू अर्पण करून, जगन्नाथाचा तो मंत्र जाहीर केला, जो त्रिलोकांना चकित करणारा आहे. श्रीकंठाच्या रूपाच्या शेवटी 'लक्ष्मी' आणि 'निवासी' हे शब्द उच्चारले. स्त्रियांसंबंधी सर्व शब्दांच्या शेवटी 'विदारण' हा शब्द जोडला. देव आणि दानव यांचे शब्द संपल्यावर सुंदर मानव स्त्रीसाठी वापरला जाणारा शब्द उच्चारला. यानंतर 'शोषय' (वाळव), 'मारय' (नष्ट कर), 'द्रावय' (पलायन कर), 'आकर्षय' (आकर्षित कर) हे शब्द जोडले. समृद्धी दर्शवणाऱ्या शब्दांच्या शेवटी 'करसर्व' (सर्वकर्म करणारा हात) हा शब्द जोडला. नंतर, चक्र, गदा आणि तलवार यांचा उल्लेख करून, अंकुशाचा आवाहन केला आणि 'ताडय' (आघात कर) या शब्दाचे जोडे उच्चारले. मंत्रपठणाच्या शेवटी, स्वतःच्या सिद्धीची कल्पना करून, 'फट्' या कवचमंत्राचा उच्चार केला. या मंत्राचा ऋषी जैमिनी असून, छंद 'अमित' आहे. 'काम' हे बीज, 'रमा' ही शक्ती, आणि सर्व सिद्धीसाठी हा मंत्र उपयोगी आहे. हृदयमंत्रानंतर, जगाला अस्वस्थ करणारा शब्द उच्चारावा. 'तमस' या शब्दाच्या शेवटी, मनमथासाठी 'मंगज' (मंगलातून जन्मलेला) हा शब्द जोडावा. परम शब्दानंतर, भृगूच्या दोन्ही कानांचा आणि 'सर्व' (सर्व) या शब्दाचा उल्लेख करावा. देव आणि दानव शब्दांच्या शेवटी 'मनुजसुंदरी' (सुंदर मानव स्त्री) हा शब्द जोडावा. यानंतर, शस्त्रधारी आणि सर्व इच्छा करणाऱ्याचा उल्लेख करावा. 'आकर्षय' या शब्दाचा जोडा उच्चारून 'महाबल' (महाशक्ती) हा शब्द जोडावा. त्यानंतर 'त्रिभुवन' (त्रैलोक्य) आणि 'चला, सर्व जनांनो' असे म्हणावे. कवचाच्या शेवटी डोळ्यांचा मंत्र म्हणावा, ज्यामुळे सर्वांना वश करता येईल. त्रैलोक्याच्या अक्षरध्वनीच्या शेवटी 'मोहना' (मोहित करणारा) हा शब्द जोडावा. यानंतर, आपला मन सर्व स्त्रियांच्या हृदयात स्थिर करावा. अशा प्रकारे, सारा अवकाश व्यापून, ज्ञानी भक्ताने जगन्नाथाचे स्मरण करावे. त्याने जगन्नाथाला उगवत्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी भुजांसह, सर्व दिशांना प्रकाशमान करणाऱ्या आपल्या निवासस्थानी, दिव्य वाऱ्यांनी कमळांच्या परागाने धूळलेल्या वस्त्रांसह, चमचमणाऱ्या रत्नांनी सजवलेल्या, उजळलेल्या कमानींनी युक्त अशा मंडपात, रत्नजडित वेदिका आणि आकाशमुकुटाने सन्मानित छत्राखाली विराजमान पाहावे. जगन्नाथाच्या समोर शंख, पाश, धनुष्य, मुसळ, नंदक तलवार आणि गदा दिसतात. त्याच्या मांडीवर लक्ष्मी-कमळ विराजमान असून, ती अनुरागाच्या तेजाने उजळलेली आहे. भक्ताने अर्धचंद्राकार कमळे किंवा जुईच्या फुलांनी अर्पण करावे. जगन्नाथाची पूजा करण्याच्या इच्छेने, ज्ञानी भक्ताने गायत्री मंत्राने मूर्तीवर अभिषेक करावा. 'आपण कामाचे ध्यान करू, विष्णू आम्हाला प्रेरणा देवो' असे म्हणत, भक्ताने पूर्वी सांगितलेल्या वैष्णव वेदिकेवर आसन तयार करावे. त्या ठिकाणी संकल्पमूळाने मूर्तीचे आवाहन करावे. श्रीवत्साच्या हृदयाने, छातीवरील श्रीवत्सचिन्हाची पूजा करावी. गळ्यातील वनमाळेची पूजा हृदयमंत्राने करावी. अशा प्रकारे, भक्ताने सर्व विधी श्रद्धेने आणि भक्तिभावाने पार पाडावे.