संपूर्ण मन, शरीर आणि आत्मा यांना विविध संरक्षणांनी सज्ज करून, साधकाने अविनाशी विष्णूची भक्तिपूर्वक पूजा करावी. भूमी, धान्य आणि सुवर्ण प्राप्तीसाठी पृथ्वीचे स्मरण करावे. नंतर, वीणा आणि पुस्तक हातात धरलेल्या, शुभ्र वस्त्र परिधान केलेल्या, क्षीरसागरातील फेसाच्या ढिगासारखी दिसणाऱ्या भारती देवीचे ध्यान करावे. जे वेदांचे सार आणि अर्थ जाणतो, तो सर्व विद्वानांमध्ये श्रेष्ठ ठरतो. मंत्राच्या साहाय्याने शस्त्राचा आवाहन करून, शत्रूंवर प्रहार करावा आणि नंतर ते शस्त्र परत घेतले पाहिजे. डाव्या हाताने शुद्धीकरण करून, मंत्राचा एकशेआठ वेळा जप केल्यानंतर, गरुड मंत्रासोबत पाच अक्षरी मंत्राचा जप करावा. अशोक काठावर गरुडाचा आकृती काढावी आणि दुःख निवारणाच्या वेळी त्यावर सात पाकळ्यांचे फुल तीन वेळा—प्रातः, मध्यान्ह आणि सायंकाळी—अर्पण करावे. गाणपत्य मंत्रासोबत, दुधाचा नियम पाळत, एक लाख वेळा जप करावा. वाणीच्या बीजाक्षरासोबत हा मंत्र सहा महिने लागू करावा. गुंचीच्या मुळाचे अर्धा बोट लांबीचे तुकडे अर्पण करावे. शनिवारी, श्वत्थ वृक्षाला योग्य रीतीने स्पर्श करावा. रोज पंचवीस वेळा जप करून, सकाळी पाणी प्यावे. नियमपूर्वक कलश स्थापून, शुद्ध पाण्याने भरावा. चंद्र किंवा सूर्यग्रहणाच्या वेळी उपवास करून, आठ हजार वेळा जप करावा. यामुळे बुद्धी, काव्यकौशल्य आणि वाणीवर प्रभुत्व प्राप्त होते—यात शंका नाही. नारायण मंत्र सर्व मंत्रांमध्ये श्रेष्ठ आहे. 'नारायण' शब्दाच्या शेवटी 'विद्महे' उच्चारावे. विष्णू—'प्रचोवर्णान' या अक्षरांचा—आपल्याला प्रेरणा देईल. 'तारा' हे अक्षर हृदयात वासुदेवाशी संबंधित आहे. स्त्रिया आणि शूद्रांसाठी 'वितारा' आहे; पण खरा 'तारा' द्विजांसाठी आहे. देवता वासुदेव, बीज मंत्र, शक्ती ध्रुव आणि हृदय हे आसन आहे. डोके, कपाळ, डोळे, तोंड, घसा, हात आणि पुन्हा हृदय—या क्रमाने मंत्राचे अक्षरांची स्थापना करावी, ज्याला 'सृष्टी स्थान' म्हणतात. पायापासून ते डोक्यापर्यंत, याला 'संहार स्थान' म्हणतात. बीज, श्वास, मन, हृदयकमळ आणि सूर्य मंडल—यानंतर संकर्षण, प्रद्युम्न आणि अनिरुद्ध, यांची अनुक्रमे स्थापना करावी. बीजाक्षरापासून हृदय, परम आणि अखेरीस अंतरतम हृदय—स्वत:साठी. इथेही पूर्वी सांगितलेल्या ध्यानाची पद्धत लागू होते, मनासाठी एक लाख जप करावा. पूर्वी सांगितलेल्या आसनावर, पुरोहिताने मूळ स्वरूपाचे ध्यान करावे. प्रथम अंगांची पूजा, नंतर वासुदेव आणि इतरांची अनुक्रमे पूजा करावी. तिसऱ्या संरक्षणात, बाराही रूपांची पूजा prescribed आहे. अशा प्रकारे पाच संरक्षणांनी अविनाशी विष्णूची पूजा करावी. विष्णूची चार रूपे—पुरुषोत्तम—श्रीकर, हृषीकेश, कृष्ण आणि चौथे इथे आहेत. मंत्राचा शेवट अग्नीने आणि अग्नीला प्रिय असलेल्या, अग्नी आणि चंद्रासारखा रंग असलेल्या, कवच आणि शस्त्रासाठी असलेल्या मंत्राने होतो. इथे पुरुषोत्तम नाव, बीज आणि शक्ती यांचे स्मरण करावे. अंगस्थापन करून, पुरुषोत्तमाचे योग्य ध्यान करावे.