एक भक्त आपल्या पूजेच्या स्थळी प्रवेश करतो. आत गेल्यावर तो प्रथम पाय धुतो आणि त्यांना स्पर्श करतो. मग तो पूजेच्या दाराशी येतो आणि तेथे पूजेची तयारी करतो. या वेळी, डाव्या बाजूला सरस्वती आणि उजव्या बाजूला गणेशाची स्थापना करतो. डाव्या बाजूला यमुना, उजव्या बाजूला धाता आणि पुन्हा डावीकडेच त्यांची स्थापना करतो. यानंतर, ज्ञानी व्यक्ती परंपरेनुसार दारपालांची पूजा करतो. वैष्णव दारपालांमध्ये भद्र, सुभद्र आणि इतरांचा समावेश असतो. शैव दारपालांमध्ये वृषभ आणि महाकाळ हे असतात. तसेच, सेन्दु, स्वनाम, अघर्ण आणि इतर दारपालांचेही 'नमः' आणि 'ॐ' या मंत्रांनी स्मरण केले जाते. या सर्व पूजेत, तो देव, आकाश आणि पृथ्वी या तिन्ही प्रकारच्या विघ्नांना दूर करून, केशव, जो कीर्तीने युक्त आहे, नारायण, जो तेजाने युक्त आहे, विष्णु, जो धैर्याने युक्त आहे, आणि मधुसूदन, जो शांततेने युक्त आहे, यांची पूजा करतो. श्रीधर, जो बुद्धीने युक्त आहे, हृषीकेश, जो आनंदाने युक्त आहे, वासुदेव लक्ष्मीसमवेत, संकर्षण सरस्वतीसमवेत, चक्रधर जयासह, आणि गदाधर दुर्गेसह, शंखधर चंडेसह, हलधर वाणीसमवेत, पाशधर विरजेसह, कुशधर विश्वासासह, निंदी स्मृतीसमवेत, नर वृद्धिसमवेत, कृष्ण ज्ञानाने युक्त, सत्य भोग आणि मोक्षाने युक्त, सात्वत, भूधर क्लेदिनीसह, विश्वमूर्ती क्लिन्नेसह, आणि बली, जो परमशक्तीने युक्त आहे आणि बलधारकांच्या सेवेत आहे, यांचीही पूजा करतो. यानंतर, हंस तेजाने युक्त, वराह रात्रिसमवेत, आणि महान ऋषी नारायण, जे केशव आणि इतरांचे मातृप्रभव मानले जातात, यांचेही स्मरण करतो. हरि, जो चक्र, घट आणि आरसा धारण करतो, त्याचे ध्यान केले जाते. या प्रकारे ध्यान करून, तो इच्छित समृद्धीसाठी लिहिलेल्या अक्षरावर शक्तीची प्रतिष्ठापना करतो. नंतर, त्वचा, स्नायु, मांस, मेद, हाड, मज्जा आणि वीर्य यांचा यथायोग्य अर्पण करतो. त्यानंतर, एक अक्षर शिरावर, एक तोंडात, दोन डोळ्यांत, दोन कानांत, एक जिभेच्या मुळाशी आणि एक गळ्यावर स्थापतो. त्यानंतर, ‘ट’ आणि ‘ठ’ ही अक्षरे पायांवर, ‘प’ आणि ‘फ’ ही दोन्ही कंबरेवर स्थापतो. जर ही सातही अक्षरे पंचमहाभूतांत, ‘ह’ श्वासात आणि ‘ल’ आत्म्यात प्रतिष्ठित केली, तर तो पूजक पूर्ण पोटाचा, उज्ज्वल कंठाचा, अनंत आणि अमरतेने युक्त होतो. मग महेश्वर, गोल डोळ्यांचा, दीर्घ नाकाचा, स्थावरांचा स्वामी, लांब जिभेचा, जोड असलेला आणि पोकळ पोटाचा आहे. सद्य, ज्वालामुख तोंड असलेले, उल्कांच्या प्रमुखांवर कृपाप्रसाद करणारे असतात. क्रोधीश महाकालीसमवेत, चंडेश सरस्वतीसमवेत असतात. त्रिलोकज्ञान असलेला एकच रुद्र, मंत्रशक्तीने युक्त आहे. लंबोदरी, चतुर्मुख, अजन्मा प्रभू, द्रविणीसह असतो. योग्यतेने, लंगलीश, दरुकेश आणि रुपिणी यांच्यासह असतो. काकोदरी आणि अशाढी पुतना यांच्यासमवेत असतात. मीनश शंखिनीसमवेत, मेषेश तर्जनीसमवेत, चलगंड कपर्दिनीसमवेत, द्विरंडेश वज्रासमवेत असतात. अशा प्रकारे, भक्त विधिपूर्वक सर्व देव, शक्ती, दारपाल, आणि त्यांच्या सहचार्यांसह पूजन करतो आणि पूजेला पावित्र्य प्राप्त होते.