यज्ञातील आहुती अर्पण केल्यानंतर, तो साधक मूळपासून शेवटपर्यंत मंत्र उच्चारण करत ती देवतेला अर्पण करतो. अशी आहुती तीन वेळा दिल्यानंतर, तो सूर्यदेवतामध्ये वास करणाऱ्या आपल्या आराध्य दैवताचे ध्यान करतो. किंवा, गुप्त मंत्र मनातल्या मनात अठ्ठावीस वेळा अर्पण करावा. यानंतर, तो काळ्या कृष्णमृगचर्म परिधान केलेल्या, तारांकित वस्त्र नेसलेल्या ब्राह्मी देवीचे ध्यान करतो. पुढे, पांढऱ्या वस्त्रात, बैलावर आरूढ, त्रिनेत्री आणि सूर्यचिन्ह धारण केलेल्या तिचे ध्यान करावे. संध्याकाळी, रत्नांनी अलंकृत आणि पिवळ्या रेशमी वस्त्रात सजलेल्या देवीचे स्मरण करावे. यानंतर, गदा आणि कमळ धारण केलेल्या, सूर्याच्या सिंहासनावर विराजमान असलेल्या त्या देवीचे ध्यान करावे. आपले आराध्य दैवत संतुष्ट झाल्यानंतर, शास्त्रानुसार त्यांना संतोष अर्पण करावा. नंतर, शस्त्रधारी वैनतेय यांना 'मी संतोष अर्पण करतो' असे म्हणत संतोष अर्पण करावा. वैष्णव साधकाने विष्वक्सेन आणि शैलेय यांनाही पूर्ण संतोष द्यावा. पूजा स्थळी प्रवेश केल्यानंतर, पाय धुवून त्यांना स्पर्श करावा. पूजा स्थळी आल्यावर दाराजवळ पूजा करावी. सरस्वतीला डाव्या बाजूला, तर गणेशाला पुन्हा उजव्या बाजूला स्थान द्यावे. डावीकडे यमुना आणि उजवीकडे धाता, तसेच पुन्हा डावीकडे स्थान द्यावे. यानंतर, ज्ञानी साधकाने परंपरेनुसार द्वारपालांची पूजा करावी. भद्र, सुभद्र आणि इतर हे वैष्णव द्वारपाल आहेत. वृषभ आणि महाकाळ हे शैव द्वारपाल आहेत. सेन्दु, स्वनाम, अघर्ण आणि इतरांचे, 'नमः' आणि 'ॐ' या शब्दांनी स्मरण करावे. यानंतर, दिव्य, आकाशीय आणि भौम अवरोध दूर केल्यावर, प्रसिद्धीने युक्त असलेला केशव, तेजाने युक्त नारायण, धैर्याने युक्त विष्णु, शांतीने युक्त मधुसूदन, बुद्धीने युक्त श्रीधर, आनंदाने युक्त हृषीकेश, लक्ष्मीसमेत वासुदेव, सरस्वतीसमेत संकर्षण, जयासह चक्री, दुर्गेसह गदी, चंडासह शंखी, वाणीसमेत हली, विरजासह पाशी, विश्वासासह कुशी, स्मृतीसह निंदी, वृद्धीसह नर, ज्ञानाने युक्त कृष्ण, भोग व मुक्तीने युक्त सत्य, सात्वत, क्लेदिनीसमेत भूधर, क्लिन्नेसह विश्वमूर्ती, सर्वोच्च सामर्थ्य असलेला बळी, तेजाने युक्त हंस, निशेसह वराह, केशव व इतरांचे मातृरूप असलेला नारायण ऋषी, आणि शस्त्र, घट, आरसा धारण केलेला हरि—या सर्वांचे ध्यान करावे. असे ध्यान केल्यानंतर, इच्छित संपत्ती मिळावी म्हणून त्या अक्षरावर शक्ती स्थापन करावी. पुढे, त्वचा, स्नायु, मांस, मेद, हाड, मज्जा आणि वीर्य यांचे अर्पण करावे. एक शिरावर, एक तोंडात, दोन डोळ्यांत, दोन कानांत, एक जिभेच्या मुळाशी, आणि एक मानेवर या सात ठिकाणी अर्पण करावे. 'ट' आणि 'ठ' या अक्षरांना पायांवर, 'प' आणि 'फ' या अक्षरांना दोन्ही कंबरेवर स्थान द्यावे. ही सातही अक्षरे पंचमहाभूतांत स्थापित केल्यास, 'ह' प्राणात आणि 'ल' आत्म्यात ठेवावे. पूर्ण पोट असलेल्या, तेजस्वी कंठ असलेल्या, अनंत आणि वृद्धत्वरहित त्या परमेश्वराचा स्मरण करावे.