एकदा धर्माचे नियम आणि शुभाशुभ संकेत यांचे विचार करणारे ऋषि आपल्या शिष्यांना मार्गदर्शन करत होते. ते सांगतात, “जो कोणीतरी अपरिचित व्यक्ती आहे, त्याने सात-आठ दिवसांपेक्षा जास्त काळ एका ठिकाणी थांबू नये. राजानेही विशेष सतर्कता बाळगावी, विशेषतः जेव्हा अनपेक्षित वीज चमकते, गडगडाट होतो किंवा पाऊस पडतो, तसेच बगळे, घुबड, कावळे आणि कबुतरे यांच्या कर्कश आवाजाकडेही दुर्लक्ष करू नये. प्रवासाला निघताना, जर एखादी व्यक्ती पिवळ्या वस्त्रात दिसली, भारद्वाज गोत्रातील ब्राह्मण किंवा उजव्या बाजूचा दात तुटलेली व्यक्ती दिसली, तर ते अत्यंत शुभ मानले जाते. पण जर निघताना काळ्या वर्णाचा किंवा सांगाड्यासारखा दिसणारा मनुष्य दिसला, तर ते अशुभ ठरते. तसेच, जर कोणाचे डोळे गेलेले असतील, माकड किंवा अस्वल दिसले, तर तेही अनिष्ट मानतात. प्रवासाच्या प्रारंभालाच असे संकेत दिसले, तर पुढील सर्व कार्यात विघ्न येते. प्रवेशद्वारी जर रडारड करणारे मृतदेह किंवा मृतदेह वाहणारे लोक दिसले, तर तेही अशुभच. तसेच, चरबी, हाडे, कातडी, कोळसा यांनी माखलेले लोक, किंवा भीषण आजारांनी ग्रस्त लोक, किंवा वंध्या स्त्रिया, माकडे, भगवे वस्त्र घातलेले, विस्कटलेले केस असलेले, उपाशी लोक, किंवा प्रज्वलित अग्नी, पुत्र, राजा, आसन, नगरातील स्त्रिया, अन्न, ऊस, फळे, माती, मध, तूप, दही, गायी, पाण्याचे प्रवाह, पुण्यवती स्त्रिया, मंगलकलश, रत्न, मधमाश्या, गायी, द्विज (ब्राह्मण), वेदाचे स्वर किंवा मंगलसंगीत – हे सर्व शुभ संकेत मानले जातात आणि प्रवास किंवा कार्यसिद्धीस मदत करतात. हे लक्षात ठेवून, दुसऱ्या दिवशी ब्राह्मणांची पूजा करावी आणि मगच परतावे. लहान मुले, वृद्ध, आजारी किंवा नाकाच्या आजाराने त्रस्त लोक जे काही करतात, त्याला फळ मिळत नाही. परक्या नगरीत गेल्यावर, स्त्रियांना किंवा नेहमी निःशस्त्र असणाऱ्यांना मारू नये. पूर्वदिनी गृहपूजन आणि होम यांसारखी कृत्ये करून, सौम्य आणि कार्तिक या शुभ महिन्यांत दिवसाच्या मध्यभागी प्रवेश करावा. गुरू आणि शुक्र हे ग्रह दृश्यमान असताना प्रवेश करणे अत्यंत शुभ मानले जाते – दिवस असो वा रात्र, अशा वेळी प्रवेश केल्यास सौभाग्य लाभते. जेव्हा लग्नाचे चिन्ह स्थिर असते, स्थिर राशी अष्टमस्थानी असते, आणि मृत्यू शुद्धतेसह येतो, चंद्र दुसऱ्या अंशात असतो, पण अष्टम किंवा सहाव्या स्थानात नसतो, आणि प्रवेश-लग्न बळकट असते, तेव्हा समृद्धी मिळते; अन्यथा दु:ख व दरिद्र्य येते. ज्ञानी व्यक्तीने प्रवेश करण्यापूर्वी सूर्य डावीकडे आणि काळी मधमाशी पुढे ठेवावी. जर ग्रह केंद्रात असतील, शुक्ल पक्ष असेल, आणि शुभ ग्रहांचा दृष्टीयोग असेल, तर पावसाची भरपूर शक्यता असते. जर चंद्र मंगळासोबत असेल आणि हे सर्व गुणधर्म असतील, किंवा शनिदेव त्रिकोण किंवा सप्तमस्थानी असतील, तर वाढ होते. पण सूर्य त्या दोघांमध्ये आला, तर इच्छित गोष्टींचा नाश होतो. शुक्र पाऊस पाडतो; उलट असल्यास पाऊस पडत नाही. ते मागे फिरत असतील, तर पाऊस होत नाही. जेव्हा सूर्य आर्द्रा नक्षत्रात प्रवेश करतो, तेव्हा त्यांच्या उदयकाळी पाऊस पडतो. पाऊस कमी पडला, तर धान्य अमूल्य होते; पाऊसच नसेल, तर उत्पन्न विपुल होते. चंद्र किंवा शुक्र केंद्रात असतील, तर विघ्न नाहीसे होते. आर्द्रा पासून मृगशीर्षापर्यंत दररोज पाऊस पडतो. मंगळ सिंह राशीत विभागलेला किंवा कर्क राशीत अविभाजित असेल, तर पाऊस पडतो. अहिर्बुध्न्य पूर्वीच्या पिकासाठी, रेवती नंतरच्या पिकासाठी मानतात. गुरू सप्तमस्थानी व शुक्र वक्री असताना, चंद्रापासून सातव्या राशीपर्यंतचे नंतरचे भाग वेढले जातात. मग, जर मघा नक्षत्र पश्चिमेकडे झुकत नसेल आणि आकाशात उंच स्थित असेल, तर हे सर्व संकेत मानावे. अशा प्रकारे, ऋषींनी शिष्यांना शुभाशुभ संकेत, ग्रहयोग, आणि प्रवास किंवा प्रवेशाच्या वेळी घ्यावयाची काळजी यांचे ज्ञान दिले.