राजवाडे, महाद्वार, बागा, किल्ल्यांच्या भिंती आणि अशा विविध ठिकाणी यश प्राप्त होते, असे या शास्त्रात सांगितले आहे. मुहूर्तांचे तीन प्रकार—सामान्य, द्वैवत, आणि अग्निसदृश—यांचे विवेचन करण्यात आले आहे. मृद्विन, बिंदू, मित्र, चित्रांत्य, उग्र, पूर्वा, मघा, आणि त्रिक हे उल्लेखनीय मुहूर्त आहेत. तसेच चित्र, आदित्य, अम्बु, विष्णु, अम्बा, अंतिम, अधि, मित्र, वसु आणि उडू हे देखील महत्त्वाचे मानले गेले आहेत. दशा, इंद्व, दिती, तिष्य आणि कराच्या पहिल्या तीन भागांमध्ये शुभता मानली जाते. घोड्यांशी संबंधित सर्व विधी विशेषतः रविवारी करावेत, असे सांगितले आहे. दर्श, अष्टमी आणि चतुर्दशी या तिथींना कधीही पशुबलि देऊ नये. पहिली नांगरणी मुळ काळात आणि बैलांच्या सहाय्याने करावी. वाढीसाठी प्रारंभिक काळात तीन वेळा नांगरणी करावी; समृद्धीसाठी शुभ बाजूने पाच वेळा नांगरणी करावी. संपत्ती आणि पोषणासाठी लंगळ नावाच्या वर्तुळात तीन वेळा नांगरणी करणे उत्तम ठरते. मुळ काळात बी पेरल्यास अत्युत्कृष्ट फळ मिळते. काजळासाठी कंठावर तीन वेळा, वाढीसाठी पोटात बारा वेळा हे क्रियाकर्म करावेत. नाभीच्या ठिकाणी अग्नी आणि पाच मुहूर्तांचा विचार करून बी पेरावे. दुष्क्र कालात रोगमुक्त झाल्यावर जमिनीवर स्नान करू नये. पुष्य, अर्क आणि पौष्ण या नक्षत्रांमध्ये नृत्याचा प्रारंभ विशेष प्रशंसनीय मानला आहे. मधल्या काळात बारा तारे, इंद्र, भानू आणि नवभानू यांचा उपयोग करावा. सर्वात कनिष्ठ म्हणजे तोया, पार्द्र, आहि, पवनांतक आणि नाकपा हे आहेत. त्यांची ठरलेली कालमर्यादा क्रमशः तीस, नव्वद आणि आठ घटिका अशी आहे. अश्वग्री, द्विज्यन, नैरृत, त्वष्टृ, जट्य, आणि उत्तराभव हे देखील उल्लेखनीय आहेत. धातृ, ज्येष्ठा, अदिती, स्वाती, पौष्ण, अर्क आणि हरि हे त्यांच्या अधिष्ठातृ देवता आहेत. उरलेले कुला, अकुला आणि तारा या नावांनी ओळखले जातात; त्यात कुला म्हणजे चंद्रनक्षत्रे. भेष आणि उपकुला या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या नक्षत्रांत विजय निश्चित मिळतो. रविवार, मंगळवार किंवा सूर्याच्या अधिपत्याखाली, भद्रा विषम अंगांची असल्यास, त्या दोष निवारणासाठी गायीचे दान किंवा ठराविक दक्षिणा द्यावी. जर क्रूर ग्रहाचा प्रभाव असेल, किंवा पुष्याशी संयोग असेल, किंवा सामर्थ्य प्राप्त झाले असेल, तर राम, अग्नी, ऋतु, बाण, अग्नी, भूवेद, अग्नी या बाणांमध्ये विशेष काळजी घ्यावी. वेद, नेत्र, अब्ध्य, अग्नी, शतबाहु, नेत्र आणि रदा या तारकांना त्यांच्या क्रमाने ओळखले जाते. आपल्या गटात तेजस्वी दिसणाऱ्या तारकांना योगतारा म्हणतात. अग्निधिष्ठान्यात उंबर, रोहिणीत जांभूळ, अदितिभाद्व वंशात पिंपळ, आणि पुष्यात देखील पिंपळाची उत्पत्ती होते. भाय्यभाजपासून पळस, आर्यमानपासून अक्ष, स्वाती व उक्षा नक्षत्रांत अर्जुन, द्विदैवत्यात विकंकट, मूलभात सरज, वारिधिष्ठान्यात वंजुळ, वसुधिष्ठान्यात शमी, वारुणार्क्षात कदंब, पौष्णधिष्ठान्यात मधूक हे वृक्ष उत्पन्न होतात. हे सर्व चंद्रनक्षत्रांचे वृक्ष म्हणून ओळखले जातात. योगाचे अधिपती यम, विश्वे, इंदु, धातृ, जीव आणि निशाकर हे आहेत. गणेश, रुद्र, धनद, त्वष्टृ, मित्र आणि षडानन हे त्यांचे देवता आहेत. वैधृति आणि व्यतीपात हे दोन्ही सर्व काळात मोठ्या पातकांमध्ये गणले जातात. विष्कंभ आणि वज्र यांचे तीन, गंड आणि अतिगंड यांचे सहा प्रकार मोजले जातात. अदिती, इंदु, मधा, अह्य, अश्वमूल, मैत्र आणि ज्य हे देखील नामांकित आहेत. या प्रकारे, मुहूर्त, नक्षत्रे, त्यांचे देवता, वृक्ष, आणि विविध शुभाशुभ नियम यांचे विवेचन या ग्रंथात केले आहे, ज्याचा योग्य प्रकारे विचार केल्यास सर्व कार्यात यश, समृद्धी आणि कल्याण प्राप्त होते.