मुनिवर, ज्योतिर्विज्ञानाच्या या गूढ आणि सूक्ष्म गणनांचा विस्तार येथे सांगितला आहे. अनेक राशींच्या विभागाने मिळणारा परिणाम, तसेच कमी राशींच्या विभागाने मिळणारा फल, याचा विचार केला जातो. वेळेचे मापन करून, त्यातले अंतर आणि त्याचा गुणाकार घेतल्याने, त्या वेळेच्या प्रवासाचा परिणाम मिळतो. अनेक राशींच्या विभागातून, काही राशी महिन्यांचे फल अधिक मिळते. गणनेत विविध फेक, त्यांचे मिश्रण, आणि फेकांची विभागणी करून मिळणारे परिणाम स्पष्ट केले आहेत. पूर्णत्वाने पुढे जाणारे फल, उत्कृष्टतेसाठी तेच, आणि समूहाच्या वृद्धीसाठीही तेच नियम लागू होतात. एककाचा परिणाम, त्याचा गुणाकार, आणि श्रेष्ठ गुणाकारातील मुख्य मापन यांचेही स्पष्टीकरण आहे. ऐकण्याच्या क्रियेत, शिखर, कानाची दोष, आणि समूहाचा दोष यांचा विचार केला जातो. दोन राशींमधील फरक दोनने गुणाकारून, त्याचा गुणाकार त्यांच्या योगात जोडल्याने, त्या योगाचा वर्गमूळ घेऊन व्यास मिळतो. हे व्यासच बाण आहे; बाणाची लांबी व्यासाच्या नियमाने मिळते. गणितज्ञांच्या मते, व्यास आठ भागांनी विभागला जातो. चतुर्थांश आणि बाणाने गुणाकार करून, त्यातून वजा केल्यास, चार पट मापन मिळते. धनू, बाण, आणि धनुर्वात, तसेच वर्तुळाच्या चौकटी, यांचा गुणाकार व विभागणी करून, व्यासानुसार मध्यम मूल्य मिळते. वर्तुळाच्या चिन्हांना त्यांच्या भागांनी विभागून, मोठ्या, मध्यम, आणि लहान जाडी निश्चित होते. व्यासाला पाण्याने आणि पुन्हा बोटाच्या जाडीने गुणाकार करून लांबी मिळते. रुंदी, लांबी, आणि जाडी यांचा परस्पर गुणाकार बोटाच्या मापनात फल मिळवतो. उंची, व्यास, आणि लांबी हे द्विजांनो, बोटाच्या मापनातच निश्चित केले जातात. रुंदी आणि लांबीचा गुणाकार करून, गजमापन मिळते. दिवा, खिळा, आणि छिद्र यांचा गुणाकार करून, खिळ्याचे मापन मिळते. खिळा, दिवा, आणि खालच्या छिद्राचा गुणाकार करून, दिव्याची उंची मिळते. दिवा आणि खिळ्यातील अंतर, छायाच्या टोकावरील फरकाने गुणाकारल्याने, प्रकाशाचा विस्तार मिळतो; दिव्याच्या ज्वालाची उंची तीन राशींच्या प्रमाणात असते. आता मी ग्रहाचा मध्यम स्थान सांगतो, अत्यधिक विस्तार न करता, गणनेत. यातील चार दशांश 'चौरस' किंवा 'चतुर्थांश' म्हणतात. एकत्रित सत्त्याहत्तर आणि मनु व कृताचे वर्षे युग तयार करतात. त्या रात्रीचे वर्णन ब्राह्मणश्रेष्ठा, येथे केले आहे. ग्रहांची गति युगाच्या प्रारंभापासून निश्चित करावी. सूर्य, गुरु, शुक्र, आणि ग्रहनोड, तसेच पूर्वी पापी असलेल्या लोकांची पूजा करावी. मंगळाचे डोळे दहा, तीन, आठ, आणि सहा स्वरूपात वर्णिले आहेत. गुरूसाठी दहा, दोन, आणि एक स्वरूप, तसेच तशीच आवाहन आहे. शनिसाठी सहा, पाच, आणि चंद्राचे स्वरूप, तसेच नागाचे स्वरूप सांगितले आहे. ग्रहनोडच्या डाव्या बाजूला त्यांचा स्वतःचा अग्नि, संयम, घोडा, आणि दहा स्वरूप आहेत. वसुचे स्वरूप, दोन, आठ, पर्वताचे स्वरूप, आणि सात पर्वत तिथी युगात आहेत. तिथी गमावल्यावर, दोन, आठ, आकाश, बाण, आणि अश्विनी स्वरूप आहेत. सहा, तीन, अग्नि, वेद, अग्नि, पाच, आणि तेजस्वी किरण हे महिन्यांचे स्वरूप आहेत. मंगळासाठी वेद स्वतःचे आहे; बुधासाठी आठ ऋतू आणि अग्नि आहेत. शनिसाठी गायी आणि अग्नि हे ग्रहनोडाचे स्वरूप मानले आहेत. कृतासाठी पर्वत, चंद्र, विजय, एक ध्वनी, अग्नि, आणि आनंद यांचे स्वरूप सांगितले आहे. वर्तमान युगात, वर्षांची नावे ग्रहानुसार दिली जातात. वेगळ्या प्रकारे, चंद्रमास सूर्य मासानुसार विभागले जातात. अशा प्रकारे, गणित, मापन, आणि ग्रहांची पूजा, यांचे नियम आणि स्वरूप येथे विस्ताराने सांगितले आहेत, मुनिवर.