नारद muniंना सांगितले गेले की, 'क्य' पासून सुरू होणाऱ्या सात धातूंच्या रूपात दोन्ही बाजूंचा स्वभाव आहे. तसेच 'सौत्र' पासून सुरू होणाऱ्या आणि 'स्तंभ्वादिक' धातूंनाही हेच लागू आहे. 'कुधा' पासून सुरू होणाऱ्या बावीस धातूंना उदात्त स्वराचा मान आहे. पुढे, परस्मैपदी धातूंना स्वरित स्वरात घ्यावे लागते. 'चुर्' पासून सुरू होणाऱ्या आणि 'ञ्य' पर्यंतच्या धातूंची संख्या एकशे छत्तीस आहे. 'चर्चा' पासून सुरू होणाऱ्या आणि 'आधृषीय' पर्यंतच्या, तसेच 'प्य' ने संपणाऱ्या धातूंचीही येथे गणना सांगितली आहे. 'पद' पासून सुरू होणाऱ्या दहा धातूंना आत्मनेपदी मानले आहे. मुळ शब्दापासून, धातूच्या अर्थाने, विविध प्रकारच्या वापरांची मान्यता आहे. 'चित्र' पासून सुरू होणाऱ्या धातू, जे कर्ता आणि साधनाशी संबंधित आहेत, त्यांचाही समावेश येथे आहे. 'स्तोम' पासून सुरू होणाऱ्या सोळा धातूंची येथे नोंद आहे, आणि हे 'अन्दातस्य' या प्रकाराचे उदाहरण आहे. सर्व धातूंना सर्व गटांत समाविष्ट मानले जाते, आणि त्या अनेक अर्थ व्यक्त करतात. येथे संक्षिप्त स्वरूप सांगितले गेले असून, विस्ताराने स्पष्टीकरण इतर ठिकाणी दिले आहे. 'वृङ्' आणि 'वृञ्' वगळता, 'अ' ने संपणाऱ्या सर्व धातूंना अपवर्जित मानले आहे. 'भंज्', 'भुज्', 'भ्रस्ज्', 'मत्', 'जि', 'यज्', 'युज्', 'रुज्', 'रञ्ज्', 'अवि', 'जिर्', 'स्वञ्ज्', 'इसञ्ज्', आणि 'सृज्' हे धातू नमूद केले आहेत. 'शद्', 'सदी', 'स्विद्यति', 'स्कन्दिर्', 'हदी', 'क्रुध्', 'क्षुधि', 'बुध्यती', तसेच 'मन्य', 'अन्ना', 'प्क्षिप्', 'चुपित', 'प्तिप', 'स्तृप्यति', 'दृप्यती', 'क्रुशि', 'दंशि', 'दिशी', 'दृश्', 'मृशि', 'रुश्', 'लिश्', 'विश्', 'स्पृशः', 'कृषिः', 'वसति', 'दहति', 'हिदुहो', 'नह्मिह', 'रुह्लि', 'ह्वहि' असे विविध धातू सांगितले आहेत. 'चाद्या' हे अव्यय आहेत, 'गवय' असेही म्हटले जाते; 'प्राद्या' दिशा, स्थान आणि काळ यावरून उत्पन्न होतात. गटांची, सूत्रांची आणि धातूंची पाठ सांगितली जाते. वेदविहित आणि लौकिक असे शब्द, हे सर्व, हे नारद, येथे सांगितले आहेत. संक्षिप्त पद्धतीने योग्य शब्द निश्चित केले जातात. ते धातू, प्रत्यय, अपवर्तन, लोप, आणि संयोग याने बनवले जातात. या सर्वांचा विस्तार आणि अमर्याद स्वरूप असल्यामुळे, हे सर्व शब्द कोणालाही पूर्णपणे सांगता येत नाहीत, हे नारद. ज्याच्या केवळ ज्ञानाने, लोकांचे धर्मसाधन होते, त्याच्या विषयी सांगितले आहे. गणना, जन्मपत्रिका, आणि 'स्कंध' म्हणून ओळखले जाणारे संग्रह, हे ब्राह्मण, येथे सांगितले आहेत. चौकशी, चंद्रग्रहण व सूर्यग्रहण, तसेच 'उदास्य' यांचा उल्लेख आहे. कुंडलीमध्ये, राशींची विभागणी, ग्रहांचा उत्पत्ती आणि जन्माशी संबंधित बाबी सांगितल्या आहेत. कर्म, आयुष्य, आठ गट, राजयोग, आणि दिव्य योग यांचा विचार केला जातो. ग्रहस्थितीचे फळ, आणि सहाय्यक संमिश्र योग यांचेही वर्णन आहे. हरवलेल्या जन्माचा शोध, तसेच 'द्रेष्काण' चे लक्षण, या गोष्टींची निश्चिती सांगितली आहे. तिथी, वार, नक्षत्र यांच्या संयोगांचा आणि अर्ध-तिथी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या संयोगांचा विचार केला आहे. चंद्राची वाढ आणि घट, आणि सर्व नक्षत्रांच्या ऋतू, हेही येथे समाविष्ट आहेत. पुत्राचा पहिला केस कापणे, कान टोचणे, मुण्डन, चाकू बांधणे आणि अशा विधींचा उल्लेख आहे. प्रवासाची सुरुवात, एखाद्या ठिकाणी प्रवेश, अचानक पाऊस पडणे आणि विशेष कृती या बाबी सांगितल्या आहेत. एक, दहा, शंभर, हजार, दहा हजार आणि लक्ष यांची गणना येथे आहे. 'निरवर', 'महापद्म', 'शंकु' आणि समुद्र यांचाही उल्लेख आहे. क्रमाने किंवा अव्यवस्थितपणे, आवश्यकतेनुसार संयोग करावा. विभाजक शुद्ध असता, अंतिम शेषाशी गुणाकार करून उत्तर मिळते, हे ऋषी सांगतात. परंतु अंतिम संख्या विषम असल्यास, विषम भाग बाजूला ठेवून, मूळ वेगळे करावे. आणि ते गुणिलेले उत्तर वगळावे व पुन्हा मूळाने भागावे. या प्रकारे, नारद, धातू, शब्द, गणना, कुंडली आणि विविध विधी यांच्या नियमांची आणि त्यांच्या उपयोगांची सुसंगत माहिती येथे सांगितली आहे.