राजा सर्व गोष्टींचा विचार करून, सत्य समजून, अत्यंत समाधानी झाला आणि त्याच्या मनात कोणतेही दुःख राहिले नाही. "येथील काहीच मला त्रास देत नाही," असे त्याने स्वतःच जाहीर केले. अनेक संकटांचा अनुभव घेतला असला, तरीही तो त्यांच्यामुळे व्याकुळ झाला नाही; तो मुक्त झाला, जणू मिथिलाचा राजा कपिल ऋषींच्या साक्षात्काराने मुक्त झाला होता. पुन्हा एकदा, त्या उदात्त वृत्तीच्या राजाने प्रेमपूर्वक सनंदन ऋषींना विचारले, "हे महर्षे, मी तुमच्याकडे शरण आलो आहे; तुम्ही दयासागर आहात—माझ्यासाठी कृपया सांगा, गर्भात व अन्यत्र असणाऱ्या जन्म, वृद्धत्व आणि इतर अवस्थांपासून मुक्ती मिळवण्याचा उपाय कोणता आहे?" त्यावर सनंदन म्हणाले, "परमेश्वराची प्राप्ती हाच या सर्व दु:खांचा एकमेव व अंतिम उपाय मानला जातो. हे महर्षे, त्या भगवंताची प्राप्ती कशी करावी, त्यासाठी कोणते साधन आणि कर्म आवश्यक आहे, हे सांगितले गेले आहे. ब्रह्मज्ञान—जे शब्द-ब्रह्मपरंपरेतून येते—हे सर्वोच्च ज्ञान आहे. आता मी ते तुला स्पष्टपणे सांगतो, लक्षपूर्वक ऐक. जो शब्द-ब्रह्मामध्ये पारंगत असतो, तोच परमब्रह्माची प्राप्ती करतो. ऋग्वेद व इतर वेदांमध्ये वर्णिलेल्या, अविनाशी व सर्वोच्च अशा त्या प्राप्तीपेक्षा उच्च काही नाही. ते अवर्णनीय आहे, निराकार आहे, तरी त्याला हात, पाय वगैरे आहेत असेही सांगितले जाते. जे सर्वत्र व्यापलेले व सर्वांनी व्यापलेले आहे, तेच ऋषी प्रत्यक्ष पाहतात. तेच सूक्ष्म, सर्वोच्च स्थान—विष्णूचे—वेदांच्या वचनांत सांगितले आहे. 'भगवत्' हा शब्द या अविनाशी तत्त्वासाठी वापरला जातो. ज्यामुळे ज्ञान ज्ञात होते, ते सर्वोच्च ज्ञान वेदत्रयीपेक्षा वेगळे आहे. उपासनेमध्ये 'भगवत्' हा शब्द रूपकाने वापरला जातो. 'भगवत्' या शब्दाचा अर्थ सर्व कारणांचा कारण आहे; शास्त्रांमध्ये 'ग' ला पिता व सर्जक म्हटले आहे. 'भग' म्हणजे ज्ञान व वैराग्य या सहा ऐश्वर्यांचा संग्रह. 'व' हा अर्थ सर्वभूतांमध्ये अविनाशी असणारा आहे. वासुदेव—जो सर्वोच्च ब्रह्मस्वरूप आहे—त्याच्यासाठी दुसरा कोणी नाही. हा शब्द केवळ रूढीनुसार इतरत्र रूपकाने वापरला जातो. जो ज्ञान व अज्ञान दोन्ही जाणतो, त्याला 'भगवान' म्हणतात. 'भगवत्' या शब्दाने ओळखले जाणारे दोषरहित असतात. तो सर्व भूतांत वास करतो म्हणून त्याला वासुदेव म्हणतात. वासुदेवाच्या अनंत नावांचा खरा अर्थ असा आहे—तो जगाचा सर्जक व नियंता आहे, म्हणून वासुदेवच प्रभू आहे. तो सर्व आवरणांना पार करणारा, सर्वांचा आत्मा आहे; त्याच्यामुळे लोकांमधील अवकाश व्यापले जाते. इच्छेने तो महान रूप धारण करतो आणि सर्व लोकांचे कल्याण साधतो. तो सर्वश्रेष्ठांमध्येही श्रेष्ठ आहे; जिथे कोणतेही दुःख नाही, अशा उच्च व नीच सर्वांचा तो स्वामी आहे. तो सर्वांचा स्वामी, सर्व सृष्टीचा ज्ञाता, सर्व सामर्थ्यांनी युक्त आणि परमेश्वर म्हणून ओळखला जातो. हे ब्रह्म, जे त्याच्या प्राप्तीसाठी कारणीभूत आहे, ते तुला समजले गेले आहे. आत्मपठण व योगाने, तो परमात्मा प्रकट होतो. जो ब्रह्मरूप झाला आहे, त्याला या देहदृष्टिने पाहता येत नाही. जेव्हा तो ज्ञात होतो, तेव्हा मी त्या सर्वांचा आधार असलेल्या परमेश्वराचे दर्शन करीन. मी तुला योगाबद्दल सांगतो, जसे मी पूर्वी जनकाला सांगितले होते. त्या दोघांमध्ये, योगाशी संबंधित संवाद कसा झाला, ते मी सांगतो. कृतध्वज नावाचा त्याचा भाऊ, जो नेहमी आत्मस्वरूपात स्थित असणारा राजा होता. त्याचा मुलगा, धनाने अल्प असला तरी, खंडिक्य वंशातील जनक नावाचा, सभोवती पुरोहित व मंत्र्यांनी वेढलेला होता.