एक भक्त, विधीपूर्वक लक्ष्मी-नारायणाची प्रतिमा तयार करतो आणि ती ध्वजावर ठेवतो. त्यानंतर, तो भक्तीभावाने आणि इंद्रियांचे संयम करून, अन्न, पक्वान्न आणि विविध नैवेद्य अर्पण करतो. दुसऱ्या दिवशी सकाळी, पूर्वी सांगितलेल्या पद्धतीने तो विष्णूची पूजा करतो. आपल्या क्षमतेनुसार, तो ब्राह्मणांना श्रद्धेने आणि संयमाने भोजन देतो. ध्वजारोहणाच्या प्रसंगी, ज्ञानी व्यक्तीने अग्नीहोत्र विधी योग्य रीतीने करावा. या प्रक्रियेत, भक्त आपल्या पुत्र, पत्नी, आणि नातवांसोबत मोठ्या आनंदाचा अनुभव घेतो. अखेर, तो विष्णूचे परमधाम प्राप्त करतो, जे योगींनाही सहज मिळत नाही. या विधीमुळे सर्व पापांचा नाश होतो, पुण्य मिळते आणि विष्णूला आनंद मिळतो. ब्रह्मा आणि इतर देवही या विधीची पूजा करतात; अधिक शब्दांची आवश्यकता नाही. या विधीचा फल ध्वजारोहणाच्या पुण्याशी समतुल्य आहे. किंवा, तुलसीच्या सेवेने किंवा शिवलिंगाच्या पूजेमुळेही असेच पुण्य मिळते. ध्वजारोहणाचा विधी सर्व पापांचा नाश करतो. आता मी हे सर्व विधी सांगतो, तुम्ही ऐका. प्रथम, दात घासून, शुद्धपणे स्नान करावे. नंतर, स्वच्छ, धुतलेले वस्त्र परिधान करून, ब्राह्मणाने नारायणासमोर उभे राहावे. दैनंदिन कर्मे पूर्ण करून, विष्णूची पूजा करावी. ध्वजारोहणाच्या प्रसंगी नांदीश्राद्ध करू नये. त्यानंतर, सूर्य, गरुड आणि चंद्राची पूजा करावी, विशेषतः हळद, द्राक्ष, सुगंधी द्रव्ये आणि शुभ्र फुलांनी. घरात पात्र ठेवून, तूप आणि इतर नैवेद्य व्यवस्थित मांडावे. प्रथम, पुरुषसूक्त, विष्णू स्तुती आणि इरावती स्तोत्र पठण करावे. नंतर, सोम, गाय आणि प्रभात यांचे अर्पण करावे. रात्री, शुद्ध हरिप्रसादाजवळ जागरण करावे. सुगंध, फुले आणि इतर वस्तूंनी पूर्वीप्रमाणे देवाची पूजा करावी. नंतर, मंदिरात, ध्वजाखाली नृत्य, गाणी आणि स्तोत्र पठण करत वेळ घालवावा. हे ध्वज, मजबूतपणे काठीला जोडून, स्थापन करावे. हरिची पूजा अन्न, चर्व्य, आणि इतर नैवेद्य अर्पण करून करावी. पूजा पूर्ण करून, प्रदक्षिणा घ्यावी आणि हे स्तोत्र पाठ करावे: "हे हृषीकेश, महान पुरुष, सनातन! तुला नमस्कार. केशव, ज्याच्यात विलय होतो, त्यात शरण घेतो. योगी ज्याला पाहू शकत नाहीत, त्या ज्ञानस्वरूपाला नमस्कार. पृथ्वी ज्याचे पाद आहे, विश्वस्वरूपाला नमस्कार. ज्याच्यामुळे ऋग, साम, यजुर्वेद अस्तित्वात आहेत, ब्रह्मस्वरूपाला नमस्कार. ज्याच्या उरूपासून वैश्य, पादातून शूद्र उत्पन्न झाले. ज्याचे स्वरूप शुद्ध, निर्मळ, अपरिवर्तनीय, आणि कलंकहीन आहे. भक्तांना प्रिय असणाऱ्या, भक्तीने प्राप्त होणाऱ्या विष्णूला नमस्कार. ज्याच्यामुळे सूक्ष्म आणि स्थूल जग आहे, सर्वदिशांना तोंड असणाऱ्या त्या विष्णूला नमस्कार. निर्गुण, परम, आणि सूक्ष्म स्वरूपाला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. योगेश्वर ज्याला सर्व कारणांचा कारण मानतात. तो निर्गुण, परमात्मा विष्णू माझ्यावर कृपा करो." अशा प्रकारे, भक्त विधीपूर्वक, श्रद्धेने आणि शुद्धतेने ध्वजारोहणाचा उत्सव साजरा करतो आणि विष्णूची कृपा प्राप्त करतो.