नारदजी, पूर्व दिशेला तोंड करून, चंद्राचा दर्शन घेत, भक्त मनुष्य म्हणतो — "रोहिणीच्या स्वामी, लक्ष्मीच्या भाऊ, मी तुम्हाला नमस्कार करतो." शुद्ध मनाने, इंद्रियांचे संयम ठेवून, आणि अधर्मी लोकांची संगत टाळून, तो आपल्या शक्तीप्रमाणे पुन्हा त्या देवतेची पूजा करतो. आप्तेष्ट, सेवक आणि इतरांसह, तो संयमाने, बोलण्यात मर्यादा ठेवून भोजन करतो. नंतर तो निष्कलंक नारायणाची भक्तीपूर्वक पूजा करतो. या पूजेचा समारोप विधी आहे, त्याची पद्धत मी सांगतो. फुलांच्या माळा, छत्र आणि ध्वजांनी सजवलेले, आरशांनी, पंख्यांनी आणि जलपात्रांनी वेढलेले, त्या जागी तो एक जलपूर्ण कलश ठेवतो. त्यावर लक्ष्मी-नारायणाची प्रतिमा स्थापित करतो. अन्न, खाद्यपदार्थ आणि हविष्यान्न अर्पण करून, भक्ती आणि संयमाने पूजा करतो. दुसऱ्या दिवशी सकाळी, तो पूर्वीप्रमाणेच, विधिपूर्वक विष्णूची पूजा करतो. त्यानंतर, आपल्या क्षमतेनुसार, ब्राह्मणांना श्रद्धेने आणि संयमाने भोजन घालतो. ध्वजारोहणाच्या वेळी, ज्ञानी मनुष्य यथाविधी अग्निहोत्र करतो. या प्रकारे, आपल्या कुटुंबीयांसह — पुत्र, पत्नी, नातवांसह — महान सुखाचा अनुभव घेतो, आणि योग्यांसाठीही दुर्गम असलेल्या विष्णूच्या धामात पोहोचतो. हे सर्व पापांचा नाश करणारे, पुण्यदायी आणि विष्णूला आनंद देणारे आहे. ब्रह्मा आणि इतर देवताही याची पूजा करतात; अधिक शब्दांची गरज नाही. याचा फल ध्वजारोहणाच्या कर्मासारखा आहे. किंवा, तुलसीची सेवा किंवा शिवलिंगाची पूजा — ध्वजारोहणाचा हा कर्म सर्व पापांचा नाश करतो. आता मी हे सर्व कर्म सांगतो, ऐका. प्रथम, दात घासून, नीट स्नान करावे. शुद्ध, धुतलेली वस्त्रे घालून, ब्राह्मणाने नारायणासमोर उभे राहावे. नित्यकर्म केल्यानंतर, विष्णूची पूजा करावी. ध्वजारोहणाच्या वेळी नांदीश्राद्ध करु नये. त्यानंतर सूर्य, गरुड आणि चंद्राची पूजा करावी; विशेषतः हळद, द्राक्ष, सुगंध आणि पांढऱ्या फुलांनी. घरात कलश ठेवून, तूप आणि इतर हविष्यान्न व्यवस्थित मांडावे. प्रथम पुरुषसूक्त, विष्णूचे स्तोत्र आणि ईरावतीचे पठण करावे. त्यानंतर, सोम, गायी आणि प्रभात यांचे अर्पण करावे. रात्री, हरिच्या पावन उपस्थितीत जागरण करावे. सुगंध, फुलांनी आणि इतर वस्तूंनी, पूर्वीप्रमाणे, योग्य क्रमाने देवाची पूजा करावी. नृत्य, गाणी आणि स्तोत्रांनी, विष्णूच्या मंदिरात, ध्वजाखाली वेळ घालवावा. हे ब्राह्मण, ध्वज दृढपणे, काठीसह स्थापित करावा. हरिची पूजा — अन्न, चावण्याचे पदार्थ वगैरे अर्पण करून — करावी. प्रदक्षिणा करून, हे स्तोत्र म्हणावे — "तुला नमस्कार, हृषीकेश, महापुरुष, प्राचीन असलेला. मी केशवाचा आश्रय घेतो, ज्याच्यात संहार घडतो.