ज्ञानी लोक त्या परमेश्वरास नैसर्गिकरित्या शुद्ध, पूर्ण आणि ज्ञानमय स्वरूपाचा म्हणतात. तोच विश्वरूप, सृष्टीच्या प्रारंभाचा अधिपती, पुरुषोत्तम—त्याला आम्ही वंदन करतो. त्या पूज्य, प्राचीन पुरुषाला, मानव जीवनातील चार पुरुषार्थ प्राप्त व्हावेत म्हणून आम्ही विष्णूला वंदन करतो. तो काळाचा आत्मा, देवांचा स्वामी, मानवी जीवनातील सर्व ध्येयांचा मूर्तिमंत स्वरूप—त्याला आम्ही वंदन करतो. तो आद्य देव, गुणांचा आश्रय, सर्वांचा गुरु, अनंतांचा आधार—त्याला आम्ही नमस्कार करतो. ज्याचे स्वरूप अस्तित्व, चैतन्य आणि परमानंद आहे, जो निर्गुण, निराकार आहे—त्या देवास आम्ही वंदन करतो. जो सर्वोच्च, अविनाशी, यज्ञप्रिय, यज्ञकर्ता आणि सर्वात पवित्र आहे—त्याला आम्ही वंदन केले. त्या देवाने त्या राजर्षीच्या कृत्यांची माहिती देवांना सांगितली. मग नारद त्या राजर्षी जिथे तपश्चर्या करत होते, तिथे गेले. सर्व लोकांचे गुरु त्या राजाला प्रत्यक्ष प्रकट झाले. त्यांच्या कानात तेजस्वी कुंडले होती, ते पूर्ण फुललेल्या फुलासारखे तेजस्वी दिसत होते. त्यांच्या वक्षस्थळी श्रीवत्सचिन्ह आणि कौस्तुभ मणी शोभत होते, आणि त्यांच्या गळ्यात वनफुलांची माळ होती. राजाने मान झुकवून भूमीवर साष्टांग दंडवत घातले. तो वारंवार "कृष्ण, कृष्ण", "श्रीकृष्ण" असे उच्चारू लागला. मग सृष्टीचे धन्यकर्ता, करुणेने भरलेले, बोलू लागले—"तुझे पूर्वज माझ्या लोकात येतील. त्यांचे स्तवन कर; तुला जे काही हवे असेल ते ते त्वरित पूर्ण करतील. म्हणून, प्रभूचे स्तवन कर, कारण तो स्तुत्य आणि सुखदायक आहे. हे राजन, तुझ्या पूजनाने तो ताबडतोब तुला समृद्धी देईल." इतके सांगून तो श्रेष्ठ ऋषी अदृश्य झाले आणि राजा उठून उभा राहिला. राजाला आश्चर्य वाटले आणि तो विचार करू लागला, "आता मी काय करावे?" पण त्याला खात्री पटली की हे निश्चितच सत्य आहे; यात काहीही शंका धरू नकोस. मग तो एकाग्र भक्तीने सर्व देवांचे स्वामी असलेल्या प्रभूचे स्तवन करू लागला. त्याने त्या ओंकारस्वरूप, प्रमाणांच्या पलीकडील प्रभूचे पूजन केले. "विश्वस्वरूप, विरूपाक्ष, उग्रबीजस्वरूपा, तुला मी वंदन करतो. योगेश्वर ज्याची महती गातात, शक्तिवर्धक त्या प्रभूला मी नमस्कार करतो. नीलकंठ, पशुपती, तुला नमस्कार. सृष्टीच्या पलीकडील, प्रलयाच्या पलीकडील, प्रजापती, तुला नमस्कार. हातात कवटी, पाश आणि गदा असलेल्या, तुला वंदन. पंचमुखी देव, क्षेत्रपती, तुला वंदन. अनेक रूपे धारण करणाऱ्या, निर्गुण, परात्मा, तुला नमस्कार. हिरण्यगर्भ, सुवर्णस्वामी, तुला वंदन. ध्यानस्वरूप, ध्यानाचा साक्षी, तुला नमस्कार. ज्यामुळे सगळं चराचर विश्व प्रकाशित होतं, तुला वंदन. जो पर्जन्याप्रमाणे, परब्रह्म आणि पुरुष यांच्यापासून उत्पन्न होतो, तुला नमस्कार. सत्यद्रष्टे ज्याला प्रकाशक, मानवांच्या डोळ्यांचा सूर्य म्हणतात, त्या तुला वंदन. मृत्यून् जिंकणारा, महादेव, सर्वश्रेष्ठ, सर्वव्यापी, तुला वंदन. कपर्दी, नव्याने उत्पन्न झालेल्या, तुला नमस्कार. मन्यु, ईश, वेगवानांचा स्वामी, यज्ञसूत्र, तुला वंदन. अग्निबीजस्वरूप, महात्मा, तुला नमस्कार." अशा प्रकारे त्या राजर्षीने अत्यंत भक्तीभावाने प्रभूचे स्तवन केले.