राजा आपल्या तपस्येच्या यशासाठी आणि इच्छित सुखासाठी शुभेच्छा मिळवून, अत्यंत आनंदित झाला आणि तपासाठी वनात प्रवेश केला. नादेश्वर या पवित्र स्थळी, त्याने अतिशय कठी तप केले. तो नेहमी अतिथींचा सत्कार करत असे आणि यज्ञकुंडाची सेवा करण्यास सदैव तत्पर होता. दररोज तीन वेळा, पान, फुलं, फळं आणि पाण्याने त्याने हरि देवाची पूजा केली. नारायण भगवानाचे ध्यान करत, तो फक्त गळून पडलेल्या पानांवर निर्वाह करत असे. यानंतर, त्याने श्वासही न घेता तप सुरू केले. साठ हजार वर्षे, तो श्वासावर नियंत्रण ठेवून तपस्येत मग्न राहिला. त्याचे हे अद्भुत तप पाहून, अग्नी आणि पितरांसह सर्व देव भयभीत झाले. त्यांनी शरणागतांचा रक्षण करणाऱ्या देवांचा स्तुती केली आणि नमस्कार केला. ज्ञानी लोक त्याला स्वाभाविक शुद्ध, पूर्ण आणि ज्ञानाचा मूर्त स्वरूप मानतात. विश्वरूप, जगाच्या प्रारंभाचा अधिपती, पुरुषोत्तम यांना त्यांनी नमस्कार केला. आदिपुरुष, विष्णू, मानवाच्या सर्व इच्छांची पूर्ती करणारा, वेळेचा आत्मा, देवांचा स्वामी, मानवाच्या इच्छांचा मूर्त रूप, गुणांचा अधिष्ठान, सर्वांचा गुरु, अनंताचा आश्रय—या सर्वांना त्यांनी नमस्कार केला. अस्तित्व, चैतन्य आणि परमानंदाचे स्वरूप, निराकार, निर्गुण, शुद्ध, यज्ञप्रिय, यज्ञकर्ता, अविनाशी परमात्मा यांना त्यांनी वंदन केले. त्या राजर्षीच्या कर्मांची माहिती देवांना प्रकट झाली. नंतर नारद त्या तपस्वी राजाच्या तपस्थळी गेले. सर्व जगाचा गुरु त्या राजासमोर प्रकट झाला. तो तेजस्वी कुंडलांनी सुशोभित, पूर्ण फुललेल्या फुलासारखा उजळलेला होता. श्रीवत्स चिन्ह आणि कौस्तुभ मणीने अलंकृत, वनफुलांच्या हाराने सजलेला होता. राजा, मान झुकवून, भूमीवर पूर्ण शरण जाऊन प्रणाम केला. त्याने "कृष्ण, कृष्ण", "श्रीकृष्ण" असा जप वारंवार केला. प्रजापती, करुणेने भरलेले, बोलले—"तुझे पूर्वज माझ्या लोकात येतील. त्यांचे स्तुती कर; तुझे जे काही इच्छित आहे, ते त्वरित पूर्ण होईल. म्हणून, भगवानाची स्तुती कर, तो स्तुत्य आहे आणि सुख देणारा आहे. राजा, तुझ्या सन्मानाने तो तुला त्वरित संपत्ती देईल." नंतर, श्रेष्ठ ऋषी अदृश्य झाले आणि राजा उठला. राजा आश्चर्यचकित झाला आणि विचार करू लागला, "मी काय करावे?" त्याला खात्री झाली की हे निश्चितच सत्य आहे; कोणतीही शंका ठेवू नये. भक्तीमध्ये तल्लीन होऊन, त्याने सर्व देवांचा अधिपती भगवानाची स्तुती केली. 'ओम'चा सार असलेल्या, प्रमाणाच्या पलीकडील भगवानाची पूजा केली. "मी विश्वरूपाला, वीरूपाक्षाला, तीव्र बीजधारीला नमस्कार करतो. योगेश्वर त्याची महिमा सांगतात; शक्ती वाढवणाऱ्या त्या भगवानाचा मी सन्मान करतो. निळ्या गळ्याला, पशुपतीला नमस्कार. सृष्टी आणि लयाच्या पलीकडील, प्रजापतीला नमस्कार. हातात कवटी, फास आणि गदा धारण केलेल्या, पंचमुखी देवाला, क्षेत्रपतीला नमस्कार." अशा प्रकारे, राजा भक्तिपूर्वक भगवानाची स्तुती आणि पूजा केली.