एकदा, योग्य वेळ, स्थान आणि परिस्थिती समजून घेतल्यावर, आणि स्वतः त्यात कोणताही विरोध नाही हे पाहून, ज्ञानी पुरुष आपल्या कृती ठरवतो. कारण अशी कृती सर्व प्राण्यांसाठी दुःखाचा कारण होत नाही. ती धर्मपालनास मदत करते आणि अधर्मापासून दूर ठेवते. जो धर्म-अधर्माचा विवेक करतो, तो इतरांच्या इच्छेनुसार योग्य बोलतो. या जगात जे शत्रुत्वाने वागणारे, मूर्ख आणि चुकीच्या मार्गावर आसक्त असणारे लोक आहेत, ते देखील धर्म-अधर्माचा विवेक करून वेदमार्ग अनुसरतात. जे हरिप्रती भक्ती निर्माण करते आणि जे सद्गुणी लोकांना प्रिय आहे, तेच श्रेष्ठ आहे. हे जग सर्वत्र विष्णुमय आहे; विष्णुच सर्व गोष्टींचा कारण आहे. सर्व देवांचा मूर्तिमंत स्वरूप विष्णु आहे; मी त्याची विधिपूर्वक पूजा करतो. सर्व प्राण्यांचा सार, पूर्ण आणि सनातन असा हा विष्णु आहे. मित्र-शत्रूंत समत्व, आणि आत्मसंयम हे गुण, हे सर्व मी वर्णन केले; ते मनुष्याला तपश्चर्येची सिद्धी देतात. 'ॐ नमो भगवते वासुदेवाय' हा आठ अक्षरी महामंत्र सर्व पापांचा नाश करतो. हा मंत्र विष्णुला अत्यंत प्रिय आहे आणि सर्व सिद्धी प्रदान करतो. 'नमो भगवते वासुदेवाय' असे उच्चारल्यानेही, जरी त्यात बाराही अक्षरे नसली तरी, दोन्ही ठिकाणी एकसारखे फल मिळते. शंख आणि चक्र धारण करणारा, शांत, निर्लेप नारायण, मुकुट आणि कुंडले घातलेला, विविध अलंकारांनी सुशोभित, पितांबरधारी, देव-दानवांनी वंदनीय असा देव, तोच सर्वांचा अधिष्ठाता, ज्ञानस्वरूप, पूर्ण आणि सनातन आहे. राजन, तुला शुभेच्छा असोत; तू आपल्या इच्छेनुसार तपश्चर्येत यश आणि आनंद मिळव. परम आनंद प्राप्त करून, तो राजर्षि तपश्चर्येसाठी वनात गेला. नदेश्वर या पवित्र स्थळी त्याने अत्यंत कठीण तप केले. तो नेहमी अतिथींचा सन्मान करत असे आणि अग्निहोत्रात सदैव तत्पर असे. पाने, फुले, फळे आणि जल याने तो दिवसातून तीन वेळा हरिपूजन करत असे. नारायणाच्या ध्यानात मग्न होऊन, तो केवळ गळून पडलेल्या पानांवर निर्वाह करू लागला. नंतर त्याने श्वासही न घेता तपश्चर्या करायला सुरुवात केली. साठ हजार वर्षे तो प्राणावर नियंत्रण ठेवून तप करीत राहिला. त्याला पाहून सर्व देव, अग्नि आणि पितर भयभीत झाले. त्यांनी देवाधिदेव, शरणागतांचे रक्षण करणाऱ्या प्रभूचे स्तवन केले आणि वंदन केले. ज्ञानी लोक त्याला स्वभावतः शुद्ध, पूर्ण आणि ज्ञानस्वरूप मानतात. विश्वरूप, जगाचा आदि स्वामी, पुरुषोत्तम याला आम्ही वंदन करतो. त्या प्राचीन, पूज्य, मानवाच्या सर्व उद्दिष्टांचा अधिपती असलेल्या विष्णुला आम्ही वंदन करतो. कालस्वरूप, देवांचा स्वामी, मानवाच्या सर्व प्रयोजनांचा मूर्तिमंत स्वरूप, त्या परमेश्वराला आम्ही वंदन करतो. गुणांचा अधिष्ठान, सर्वांचा गुरु, अनंतांचा आश्रय, त्या आदिदेवाला आम्ही वंदन करतो. ज्याचे स्वरूप अस्तित्व, चैतन्य आणि परमआनंद आहे, निर्गुण, निराकार त्या परमेश्वराला आम्ही वंदन करतो. तो परम, अविनाशी, यज्ञप्रिय, यज्ञकर्ता, सर्वात पवित्र, त्याला आम्ही वंदन करतो. त्याने त्या राजर्षीच्या कर्मांचे वर्णन सर्व देवांना सांगितले. मग नारद त्या तपश्चर्येत मग्न राजर्षीच्या ठिकाणी गेला. अखेर सर्व जगाचा गुरु त्या राजाकडे प्रकट झाला.