ബില്വച്ഛായാമധിവസന്ബില്വമിശ്രഹവിഷ്യഭുക്
ബില്വവൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ ഇരുന്നു, ബില്വയിലകൾ ചേർത്ത ഹവിസ്സ് ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ—
സാധകേന്ദ്രോ മഹാലക്ഷ്മീം ചക്ഷുഷാ പശ്യതി ധ്രുവമ്
അത്തരം ശ്രേഷ്ഠനായ ഉപാസകൻ തീർച്ചയായും മഹാലക്ഷ്മിയെ സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്നു.
ജാതൌ ശുഭനിശുംഭൌ ദ്വാവസുരൌ ലോകകണ്ടകൌ
അപ്പോൾ ലോകത്തിന് കഷ്ടമായ ശുഭനും നിശുഭനും എന്ന രണ്ട് അസുരന്മാർ ജനിച്ചു.
മഹാസരസ്വതീ ദേവീ തദാ ചാവതതാര ഹ
അപ്പോൾ മഹാസരസ്വതി ദേവി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചു.
തതഃ ശുമ്ഭാദികാന്ഹത്വാ ദൈവതൈഃ പരിപൂജിതാ
ശുഭനും മറ്റു അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ച ശേഷം, ദേവതകൾ അവളെ ആരാധിച്ചു.
തസ്യാ മന്ത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണുഷ്വാവഹിതോ മുനനേ
അവളുടെ മന്ത്രം ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, മഹർഷേ.
വാഗ്ബീജം തേന ചാങ്ഗാനി കല്പയേത്സാധകോത്തമഃ
വാക്കിന്റെ ബീജാക്ഷരത്തോടെ, ശ്രേഷ്ഠനായ ഉപാസകൻ അവളുടെ അങ്കങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
ദേവതാ വാക്സമാഖ്യാതാ ഭജതാമിഷ്ടദായിനീ
വാക്കിന്റെ ദേവതയെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദേവി, ഭക്തനു ഇഷ്ടമായ വരങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ദിവ്യൈരാഭരണൈര്യുക്താം ധ്യായേദ്ദേവീം നിരന്തരാമ്
ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ ദേവിയെ ഉപാസകൻ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കണം.
ദേവീം സംപൂജയേത്തസ്യാമങ്ഗാദ്യാവരണൈഃ സഹ
ദേവിയെയും അവളുടെ അനുചരങ്ങളെയും, അവരുടേയും സംരക്ഷണവലയങ്ങളോടുകൂടി ആരാധിക്കണം.
ദ്വിതീയാ മാതൃഭിഃ പ്രോക്താ തൃതീയാദ്യഷ്ടശക്തിഭിഃ
രണ്ടാമത്തെ ദേവിയെ മാതാക്കളോടൊപ്പം, മൂന്നാമത്തെ ദേവിയെ എട്ട് ശക്തികളോടൊപ്പം പറയുന്നു.
ചതുഃഷഷ്ട്യാ സ്മൃതാ ഷഷ്ഠീ ശക്തിഭിര്ലോകനായകൈഃ
ആറാമത്തെ ദേവിയെ അറുപത്തിയൊന്ന് ശക്തികളും ലോകനാഥന്മാരും കൂടെ ഉള്ളവളായി ഓർക്കുന്നു.
ഏവം പൂജ്യാ ജഗദ്ധാത്രീ ശ്രീമതീ വാഗ്ഭവാഭിധാ
ഇങ്ങനെ ലോകത്തെ പോഷിക്കുന്ന ശ്രീവാഗ്ഭവ എന്ന ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
അമ്ബികാ വാഗ്ഭവാ ദുര്ഗാ ശ്രീശക്തിശ്ചോക്തലക്ഷണാ
അംബിക, വാഗ്ഭവ, ദുർഗ്ഗ, ശ്രീശക്തി എന്നിവരെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ലക്ഷണങ്ങളോടെയാണ് വിവരണം.
സരസ്വതീ ശ്രീര്ദുര്ഗാ ച ലക്ഷ്മീശ്ചൈവ ധൃതിഃ സ്മൃതിഃ
സരസ്വതി, ശ്രീ, ദുർഗ്ഗ, ലക്ഷ്മി, ധൃതി, സ്മൃതി—
ഖഡ്ഗഖേടകധാരിണ്യഃ ശ്യാമാഃ പൂജ്യാഃ സ്വലങ്കൃതാഃ
വാൾയും കെട്ടയും കൈവശമുള്ള, കറുത്തവരും അലങ്കൃതരുമായി, ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യരായവരും—
രുദ്രവീര്യാ പ്രഭാ നന്ദാ പോഷണാ വൃദ്ധിദാ ശുഭാ
രുദ്രവീര്യ, പ്രഭ, നന്ദ, പോഷണ, വൃദ്ധിദാ, ശുഭ—
വികൃതിര്ദണ്ഡിമുണ്ഡിന്യൌ സേംദുഖണ്ഡാ ശിഖണ്ഡിനീ
വികൃതി, ദണ്ഡിമുണ്ഡിന്യ, സെംദുഖണ്ഡാ, ശിഖണ്ഡിനി—
ഇന്ദ്രാണീ ചൈവ രുദ്രാണീ ശങ്കരാര്ദ്ധശരീരിണീ
ഇന്ദ്രാണിയും, രുദ്രാണിയും, ശങ്കരന്റെ അർദ്ധശരീരമായവളും,
അമ്ബികാ ഹ്രദിനീ ചൈവ ദ്വാത്രിംശച്ഛക്തയഃ സിതാഃ
അംബികയും, ഹ്രദിനിയും, അതുപോലെ ഇരുപത്തിരണ്ട് വെളുത്ത ശക്തികളും,
പിങ്ഗലാക്ഷീ വിശാലാക്ഷീ സമൃദ്ധിര്ബുദ്ധിരേവ ച
പിംഗളാക്ഷിയും, വിശാലാക്ഷിയും, സമൃദ്ധിയും, ബുദ്ധിയും,
ത്രിലോകധാത്രീ ഗായത്രീ സാവിത്രീ ത്രിദശേശ്വരീ
മൂന്നു ലോകങ്ങൾ നിലനിര്ത്തുന്നവളും, ഗായത്രിയും, സാവിത്രിയും, ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയും,
വിമലാ കമലാ പശ്ചാദരുണീ പുനരാരുണീ
വിമലയും, കമലയും, പിന്നെ അരുണിയും, വീണ്ടും അരുണിയും,
സന്ധ്യാ മാതാ സതീ ഹംസീ മര്ദികാ വജ്രികാ പരാ
സന്ധ്യയും, മാതാവും, സതിയും, ഹംസിയും, മർദികയും, വജ്രികയും, പരയും,
ത്രിമുഖീ സപ്തവദനാ സുരാസുരവിമര്ദ്ദിനീ
മൂന്നു മുഖങ്ങളുള്ളവളും, ഏഴു വായുള്ളവളും, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും കീഴടക്കുന്നവളും,
രഥരേഖാഹ്വയാ പശ്ചാച്ഛശിരേഖാ തഥാപരാ
രഥരേഖ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവളും, പിന്നെ ശശിരേഖ എന്ന മറ്റൊരു ദേവിയും,
തതോ ഭുവനപാലാഖ്യാ തതഃ സ്യാന്മദനാതുരാ
അതിനുശേഷം ഭൂവനപാല എന്ന പേരിലുള്ളവളും, അതിന് ശേഷം മദനാതുരയും,
അനങ്ഗകുസുമാ വിശ്വരൂപാ സുരഭയങ്കരീ
അനംഗകുസുമയും, വിശ്വരൂപയും, ദേവന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവളും,
വരദാഖ്യാഥ വാഗീശീ ചതുഃഷഷ്ടിഃസമീരിതാഃ
വരദ എന്ന പേരിലും, വാഗീശിയും, അങ്ങനെ അറുപത്തിനാലു ദേവതകളും പ്രസിദ്ധമാണ്,
ദംഷ്ട്രിണ്യശ്ചോര്ദ്ധ്വകേശ്യസ്താ യുദ്ധോപക്രാന്തമാനസാഃ
അവർക്കു പല്ലുകൾ പുറത്ത് കാണുന്നവളും, മുടി ഉയർന്നവളും, യുദ്ധത്തിനായി മനസ്സിൽ ഉറച്ചവളുമാണ്,