ഗായത്രീ ച ഭവേച്ഛന്ദോ ദേവതാ ഭുവനേശ്വരീ
അവൾ തന്നെ ഗായത്രി എന്ന ഛന്ദസ്സും, ഭൂവനേശ്വരി എന്ന ദേവതയും ആകുന്നു.
സംഹാരസൃഷ്ടിമാര്ഗേണ മാതൃകാന്യസ്തവിഗ്രഹഃ
സംഹാരവും സൃഷ്ടിയും വഴി, മാതാക്കൾ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഹൃല്ലേഖാം മൂര്ധ്നി വദനേ ഗഗനാം ഹൃദയാംബുജേ
ഹൃല്ലേഖയെ തലയിൽ, വായിൽ, ആകാശത്തെ ഹൃദയത്തിലെ താമരയിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഊര്ദ്ധ്വപ്രാഗ്ദക്ഷിണോദീച്യപശ്ചിമേഷൂത്തരേ ഽപി ച
മുകളിൽ, കിഴക്കോട്ട്, തെക്കോട്ട്, വടക്കോട്ട്, പടിഞ്ഞാറോട്ട്, മുകളിലേക്കുമുള്ള ദിശകളിലും.
അങ്ഗാനി വിന്യസേത്പശ്ചാജ്ജാതിയുക്താനി ഷട് ക്രമാത്
ശേഷം, ആറ് അവയവങ്ങൾ അവയുടെ യോജിച്ച വർഗ്ഗങ്ങളോടെ ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം.
സാവിത്ര്യാ സഹിതം വിഷ്ണും കപോലേ ദക്ഷിണേ ന്യസേത്
സാവിത്രിയോടൊപ്പം വിഷ്ണുവിനെ വലതുകണ്ണിന്റെ ചുണ്ടിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ശ്രിയാ ധനപതിം ന്യസ്യ വാമകര്ണാഗ്രകേ പുനഃ
ശ്രീയോടൊപ്പം ധനപതിയെ ഇടതുകാതിന്റെ അഗ്രത്തിൽ വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കണം.
സവ്യകര്ണോപരി നിധാകര്ണഗണ്ഡാന്തരാലയോഃ
ഇടതുകാതിന്റെ മുകളിൽ, കാതും കവിളും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയിലും.
കണ്ഠമൂലേ സ്തനദ്വന്ദ്വേ വാമാംസേ ഹൃദയാംബുജേ
കഴുത്തിന്റെ അടിയിൽ, രണ്ടു മുലകളിലും, ഇടതുചെവിയിൽ, ഹൃദയത്തിലെ താമരയിലും.
ഭാലാംശ്ച പാര്ശ്വജഠരേ പാര്ശ്വാംസാപരകേ ഹൃദി
നെടുവിരൽ, ഇരുവശങ്ങൾ, വയർ, മറുവശം, ഹൃദയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ.
മൂലേന വ്യാപകം ദേഹേ ന്യസ്യ ദേവീം വിചിന്തയേത്
മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശരീരമാകെ വ്യാപിപ്പിച്ച് ദേവിയെ ധ്യാനിക്കണം.
സ്മരാസ്യാമിന്ദുമുകുടാം വരപാശാങ്കുശാഭയാമ്
അവളുടെ മുഖം, ചന്ദ്രക്കിരീടം അണിഞ്ഞത്, വരവും പാശവും അങ്കുശവും അഭയഹസ്തവും പിടിച്ചവളെന്നു ധ്യാനിക്കണം.
അഷ്ടദ്രവ്യൈര്ദശാംശേന ബ്രഹ്മവൃക്ഷസമിദ്വരൈഃ
എട്ട് വസ്തുക്കളും, പത്തിലൊന്ന് അളവിലും, ബ്രഹ്മവൃക്ഷത്തിന്റെ സമിതുകളുമായി.
തന്ദുലാജ്യതിലം വിപ്ര ദ്രവ്യാഷ്ടകമുദാഹൃതമ്
ബ്രാഹ്മണനേ, അരി, നെയ്യ്, എള്ള്—ഇവയാണ് എട്ടു വസ്തുക്കളെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
പദ്മമഷ്ടദലം ബാഹ്യേ വൃത്തം ഷോഡശഭിര്ദ്ദലൈഃ
പുറത്ത് എട്ട് ദളങ്ങളുള്ള, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള, പതിനാറു ദളങ്ങളുള്ള താമര.
തതഃ സംപൂജയേത്പീഠം നവശക്തിസമന്വിതമ്
ശേഷം, ഒമ്പത് ശക്തികൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പീഠം ആരാധിക്കണം.
നിത്യാ വിലാസിനീ ഗോഗ്ധീത്യഘോരാ മങ്ഗലാ നവ
അവൾ എപ്പോഴും കളിയോടെ, പ്രകാശമുള്ളതും, മംഗളകരമായതും, പുതുമയോടെ മനോഹരമായതുമാണ്.
തസ്യാം സംപൂജയേദ്ദേവീമാവാഹ്യാവരണൈഃ ക്രമാത്
അവളിൽ, ക്രമമായി ആവർണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവിയെ ആഹ്വാനിച്ച് ആരാധിക്കണം.
ഷട്കോണേഷു യജേന്മന്ത്രീ പശ്ചാന്മിഥുനദേവതാഃ
ആറ് കോണുകളിൽ പുരോഹിതൻ ഹോമം നടത്തണം, പിന്നെ ദ്വന്ദ്വദേവതകളെയും അർപ്പണം ചെയ്യണം.
ഗായത്രീം പൂജയേന്മത്രീ ബ്രഹ്മാണമപി താദൃശമ്
പുരോഹിതൻ ഗായത്രിയെ ആരാധിക്കണം, അതുപോലെ ബ്രഹ്മാവിനെയും.
സാവിത്രീം പീതവസനാം യജേദ്വിണും ച താദൃശമ്
പീതവസ്ത്രം ധരിച്ച സാവിത്രിയെ ആരാധിക്കണം, അതുപോലെ വിഷ്ണുവിനെയും.
യജേത്സരസ്വതീമച്ഛാം രുദ്രം താദൃശലക്ഷണമ്
ന്യായമായ നിറമുള്ള സരസ്വതിയെ ആരാധിക്കണം, അതുപോലെ അതേ സ്വഭാവമുള്ള രുദ്രനെയും.
കരാഭ്യാം ബിഭ്രതീം പീതാം തുന്ദിലം ധനദായകമ്
കൈകളിൽ ധനം പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, മഞ്ഞ നിറമുള്ള, പുഷ്ടിയുള്ള, ധനം നൽകുന്ന ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
ധനദാങ്കസമാരൂഢാം മഹാലക്ഷ്മീം പ്രപൂജയേത്
ധനദന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന മഹാലക്ഷ്മിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
ധാരയന്തം ജപാരക്തം പൂജയേദ്രക്തഭൂഷണമ്
ജപാമലരുപരി, ചുവപ്പു അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ആരാധിക്കണം.
പാണിനാ രമണാങ്കസ്ഥാം രതിം സമ്യക്സമര്ചയേത്
കൈകൊണ്ട് പ്രിയന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന രതിയെ യഥാവിധി ആരാധിക്കണം.
സൃണിപാശധരം കാന്തം വരാങ്ഗാസൃക്കലാങ്ഗുലിമ്
കയറും അങ്കുഷവും പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, മനോഹരമായ അവയവങ്ങളുള്ള, ചുവന്ന വിരലുകളുള്ള സുന്ദരനെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടത്.
പുഷ്കരേ വിഗലദ്രത്നസ്ഫുരച്ചഷകധാരിണമ്
താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന, മുത്തുകൾ തുളുമ്പുന്ന, പ്രകാശമുള്ള പാത്രം കൈവശമുള്ളവനെ ആരാധിക്കണം.
ധൃതരക്തോത്പലാമന്യപാണിനാ തു ധ്വജസ്പൃശാമ്
ഒരു കൈയിൽ ചുവന്ന താമരയും മറ്റേ കൈയിൽ പതാക സ്പർശിക്കുന്ന ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
കര്ണികായാം നിധീ പൂജ്യൌ ഷട്കോണസ്യാഥ പാര്ശ്വയോഃ
താമരക്കൊന്നിന്റെ നടുവിൽ നിധികളെ ആരാധിക്കണം, ആറ് കോണിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും.