നവശക്തിയുതേ പീഠേ ഹ്യങ്ഗൈ രാവരണൈഃ സഹ
ഒമ്പതു ശക്തികളോടും അങ്ങുകളും ആവരണങ്ങളുമുള്ള പീഠത്തില്.
വ്യാഷ്ടിരുത്കൃഷ്ടിരൃദ്ധിശ്ച സംപ്രോക്താ നവ ശക്തയഃ
വ്യാസ്ടി, ഉത്കൃഷ്ടി, ഋദ്ധി എന്നിവ ഒമ്പതു ശക്തികളായി പറയുന്നു.
ഷട് കോണേഷു ഷഡങ്ഗാനി ദക്ഷിണേ തു ഗജാനനമ്
ആറ് കോണുകളില് ആറു അങ്ങുകളും, തെക്കോട്ട് ഗജാനനനും.
ഉമാം ശ്രീം ഭാരതീം ദുര്ഗാം ധരണീം വേദമാതരമ്
ഉമ, ശ്രീ, ഭാരതി, ദുര്ഗ്ഗ, ധരണി, വേദമാതാവ് ഇവരെ.
ജഹ്നുസൂര്യസുതേ പൂജ്യേ പാദപ്രക്ഷാലനോദ്യതേ
ജഹ്നുവിന്റെ മകളും സൂര്യന്റെ മകളും ആയ, പാദപ്രക്ഷാലനത്തിന് സന്നദ്ധയായ ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.
ധൃതാതപത്രം വരുണം പൂജയേത്പശ്ചിമേ തതഃ
പിന്നീട് പടിഞ്ഞാറ്, കുടയുമായി നില്ക്കുന്ന വരുണനെ ആരാധിക്കണം.
ചതുര്ദന്തൈരാവതാദീന് ദിഗ്വിദിക്ഷു തതോര്ഽചയേത്
നാല് ദന്തങ്ങളുള്ള ഐരാവതാദി ആനകളെ ദിശകളിലും ഇടക്കാല ദിശകളിലും ആരാധിക്കണം.
ദൂര്വാഭിരാജ്യസിക്താഭിര്ജുഹുയാദായുഷേ നരഃ
ആയുര്ക്കായി, ദൂവാ പുല്ല് നെയ്യില് നനയിച്ച് ഹോമം ചെയ്യണം.
അഷഅടോത്തരസഹസ്രം യഃ സ ജീവേച്ഛരദാം ശതമ്
ആയിരത്തി എട്ടു പ്രാവശ്യം ഇതു ചെയ്യുന്നവന് നൂറു വര്ഷങ്ങള് ജീവിക്കും.
ആരഭ്യാര്കദിനം മന്ത്രീ ദശാഹം ഘൃതസംപ്ലുതഃ
സൂര്യന്റെ ദിവസത്തില് ആരംഭിച്ച്, പത്ത് ദിവസം ഉപാസകന് നെയ്യ് പുരട്ടി ഇരിക്കണം.
ശാലിഭിര്ജുഹ്വതോ നിത്യമഷ്ടോത്തരസഹസ്രകമ്
ആളൊരാൾ അരി കൊണ്ടു എപ്പോഴും ആയിരത്തി എട്ടു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ചാൽ,
ഉഷാജാ ജീനാലികേരരജോഭിര്ഗൃതമിശ്രിതൈഃ
വയസ്സായ പശുവിന്റെ കാൽപ്പൊടിയും നെയ്യും ചേർത്ത്,
മണ്ഡലാജ്ജായതേ സോ ഽപി കുബേര ഇവ മാനവഃ
ആ യാഗവൃത്തത്തിൽ നിന്നു, ആ മനുഷ്യൻ കുബേരനെപ്പോലെ ജനിക്കുന്നു.
ജപാപുഷ്പാണി ജുഹുയാദഷ്ടോത്തരസഹസ്രകമ്
ജപാമലർ കൊണ്ടു ആയിരത്തി എട്ടു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം,
ചതുര്ണാമപി വര്ണാനാം മോഹനായ ദ്വിജോത്തമഃ
നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും ആകർഷിക്കാൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ,
സമ്പദസ്തസ്യ ജായന്തേ മഹാലക്ഷ്മീഃ പ്രസീദതി
അവനു സമ്പത്ത് ലഭിക്കും; മഹാലക്ഷ്മി പ്രസന്നയാകും.
യാ തു ദുര്ഗാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ശിവലോകം ഗതാ സതീ
ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജനേ, സതിയായി ശിവലോകത്തേക്ക് പോയ ദുർഗ്ഗാ,
ദേവീലോകേതി വിഖ്യാതം സര്വലോകവിലക്ഷണമ്
അവൾയുടെ ലോകം, ദേവീ ലോകം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ലോകങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്.
വിവിധാന് സ്വാവതാരാന്ഹി ത്രികാലേ കുരുതേ ഽനിശമ്
അവൾ മൂന്ന് കാലത്തും പലവിധ അവതാരങ്ങൾ എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കുന്നു.
പ്രതിഷ്ഠാ സ്മൃതിസംയുക്താ ക്ഷുധയാ സഹിതാ പുനഃ
അവളുടെ സ്ഥാനം സ്മരണയും വിശപ്പും കൂടിയതായാണ് വീണ്ടും നിലകൊള്ളുന്നത്.
ഋഷിഃ സ്യാദ്വാമദേവോ ഽസ്യ ഛന്ദോ ഗായത്രമീരിതമ്
വാമദേവൻ ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ഋഷിയാണ്; ഈ മന്ത്രത്തിന് ഗായത്രി എന്ന ഛന്ദസ്സാണ്.
താരാദ്യേകൈകവര്ണേന ഹൃദയാദിത്രയം മതമ്
'ത' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന ഓരോ അക്ഷരത്തോടും ഹൃദയാദി മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ചിന്തിക്കണം.
മഹാമരകതപ്രഖ്യാം സഹസ്രഭുജമണ്ഡിതാമ്
വലിയ പച്ചമണിയെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നതും ആയിരം കൈകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ദേവിയെ ധ്യാനിക്കണം.
കങ്കണാങ്ഗദഹാരാഢ്യാം ക്വണന്നൂപുരകാന്വിതാമ്
കങ്കണം, വല, മാല എന്നിവ ധരിച്ചും മണിയണിയുള്ള പാദസരം അണിഞ്ഞുമുള്ള ദുർഗ്ഗയെ,
കിരീടകുണ്ഡലധരാം ദുര്ഗാം ദേവീം വിചിന്തയേത്
കിരീടവും കുന്ദലവും ധരിച്ച ദുർഗ്ഗാദേവിയെ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കണം.
പയോംഽധസാ വാ സഹസ്രം നവപദ്മാത്മകേ യജേത്
അല്ലെങ്കിൽ, പുതിയ താമരപൂവുപോലെയുള്ള ദേവിയെ പാൽകൊണ്ട് ആയിരം പ്രാവശ്യം അർപ്പിച്ച് പൂജിക്കണം.
സുപ്രഭാ വിജയാ സര്വസിദ്ധിദാ പീഠശക്തയഃ
സുപ്രഭ, വിജയ, സർവ്വസിദ്ധികൾ നൽകുന്ന പീഠശക്തികൾ,
പ്രണവോ വജ്രനഖദംഷ്ട്രായുധായ മഹാപദാത്
പ്രണവം മഹാ പാദം, വജ്രനഖം, ദംഷ്ട്രായുധം എന്നിവയുള്ള ദേവിക്ക് ഉച്ചരിക്കണം.
ദദ്യാദാസനമേതേന മൂര്തിം മൂലേന കല്പയേത്
ഇതുപയോഗിച്ച് ഇരിപ്പിടം അർപ്പിച്ച്, പ്രതിമയുടെ അടിയിൽ അതിനെ സ്ഥാപിക്കണം.
ജയാ ച വിജയാ കീര്തിഃ പ്രീതിഃ പശ്ചാത്പ്രഭാ പുനഃ
ജയ, വിജയ, കീർത്തി, പ്രീതി, പിന്നെ വീണ്ടും പ്രഭാ ഇവർക്ക് പിന്നാലെ വരുന്നു.