അഥ ഗോലോകനാഥസ്യ ഗോമ്നാം വിവരതോ മുനേ
മഹർഷേ, പിന്നെ ഗോലോകനാഥന്റെ പശുക്കളുടെ വിടവിലൂടെ—
പ്രാണതുല്യപ്രിയാഃ സര്വേ ബഭൂവുഃ പാര്ഷദാ വിഭോഃ
ആ ഭഗവാന്റെ എല്ലാ അനുചിതന്മാരും അവനു അത്ര പ്രിയരായി, ജീവനെപ്പോലും ആയിരുന്നു.
രാധാതുല്യാഃ സര്വതശ്ച രാധാദാസ്യഃ പ്രിയംവദാഃ
എല്ലാ വശത്തും രാധക്ക് തുല്യരായവരും രാധയുടെ ദാസിമാരും, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആവിര്ബഭൂവ സാ ദുര്ഗാ വിഷ്ണുമായാ സനാതനീ
അപ്പോൾ ദുർഗ്ഗയായുള്ള, വിഷ്ണുവിന്റെ ശാശ്വതമായ മായാ ശക്തി അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
പരിപൂര്ണതമാ തേജഃ സ്വരൂപാ ത്രിഗുണാത്മികാ
അവൾ പൂർണ്ണമായ तेजസ്സിന്റെ സ്വരൂപവും മൂന്നു ഗുണങ്ങളുള്ളവളുമാണ്.
യാ തു സംസാരവൃക്ഷസ്യ ബീജരൂപാ സനാതനീ
അവളാണ് ഈ ലോകവൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്തായ ശാശ്വതിയായ ദേവി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര സസ്ത്രീകസ്തു ചതുര്മുഖഃ
അങ്ങനെയിരിക്കെ അവിടെ ഭാര്യയോടൊപ്പം നാലുമുഖൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കമണ്ഡലുധരോ ജാതസ്തപസ്വീ നാഭിതോ ഹരേഃ
കമണ്ഡലു കൈയിൽ പിടിച്ച്, തപസ്സുകാരനായ അവൻ ഹരിയുടെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
നിഷസാദാസനേ രമ്യേ വിഭോസ്തസ്യാജ്ഞയാ മുനേ
ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹർഷേ, അവൻ മനോഹരമായ ആസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
വാമാര്ദ്ധാങ്ഗോ മഹാദേവോ ദക്ഷാര്ദ്ധോ ഗോപികാപതിഃ
ഇടതുഭാഗം മഹാദേവനും വലതുഭാഗം ഗോപികാപതിയും—
സ്തുത്വാ കൃഷ്ണം സമാജ്ഞപ്തോ നിഷസാദ ഹരേഃ പുരഃ
കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ച്, അവന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു.
സത്യലോകേ സ്ഥിതോ നിത്യങ്ഗച്ഛ മാംസ്മര സര്വദാ
നീ സത്യലോകത്തിൽ എപ്പോഴും പാർക്കുക, പോവുക, എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഓർക്കുക.
ജഗാമ ഭാര്യയാ സാകം സ തു സൃഷ്ടിം കരോതി വൈ
അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം പോയി, സൃഷ്ടി നടത്തുന്നു.
തതഃ പശ്ചാത്പഞ്ചവക്ത്രം കൃഷ്ണം പ്രാഹ മഹാമതേ
അതിനുശേഷം, അഞ്ചുമുഖനായവൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ.
യാവത്സൃഷ്ടിസ്തദന്തേ തു ലോകാന്സംഹര സര്വതഃ
സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം, എല്ലാ ലോകങ്ങളും എല്ലായിടത്തുനിന്നും പിൻവലിക്കണം.
തതഃ കാലാന്തരേ ബ്രഹ്മന്കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ
അതിനുശേഷം, ഒരു കാലയളവിന് ശേഷം, കൃഷ്ണനായ പരമാത്മാവിന്റെ—
താമാദിദേശ ഭഘഗവാന് വൈകുണ്ഠം ഗച്ഛ മാനദേ
അപ്പോഴാണ് ഭഗവാൻ അവളോട്, 'മാന്യയേ, വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോവൂ' എന്ന് ഉപദേശിച്ചത്.
സാപി കൃഷ്ണം നമസ്കൃത്യ ഗതാ നാരായണാന്തികമ്
അവൾ കൃഷ്ണനോട് നമസ്കരിച്ച്, നാരായണന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു പോയി.
ആസാം പൂര്ണസ്വരൂപാണാം മന്ത്രധ്യാനാര്ചനാദികമ്
ഈ പൂർണ്ണസ്വരൂപികളിൽ, മന്ത്രം, ധ്യാനം, അർച്ചന തുടങ്ങിയവയുണ്ട്.
താരഃ ക്രിയായുക് പ്രതിശ്ഠാ പ്രീത്യാഢ്യാ ച തതഃ പരമ്
അക്ഷരവും, ക്രിയകളും, പ്രതിഷ്ഠയും, ഭക്തിയോടെ ഉള്ള പരിപൂർണ്ണതയും അവിടെ ഉണ്ട്.
സുതപാസ്തു ഋഷിശ്ഛന്ദോ ഗായത്രീ ദേവതാ മനോഃ
സുതപാസ് ആണ് ഋഷി, ഛന്ദസ് ആണ് വൃത്തം, ഗായത്രി ആണ് ദേവത, മനസ്സാണ് മനു.
ഷഡക്ഷരൈഃ ഷഡങ്ഗാനി കുര്യാദ്വിന്ദുവിഭൂഷിതൈഃ
ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം കൊണ്ട്, ബിന്ദുവുകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ആറ് അംഗങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം.
ശ്വേതചംപകവര്ണാഭാം കോടിചന്ദ്രസമപ്രഭാമ്
വെളുത്ത ചമ്പകപ്പൂവിന്റെ നിറംപോലും, കോടി ചന്ദ്രന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലും ദീപ്തിയുള്ളവളെ—
സുശ്രോണീം സുനിതംബാം ച പക്വബിംബാധരാംബരാമ്
സുന്ദരമായ കമരം, സുഷിരമായ അര, പാകമായ ബിംബഫലത്തിന്റെ ചുവപ്പുള്ള അധരങ്ങൾ—
രത്നകേയൂരവലയഹാരകുണ്ഡലശോഭിതാമ്
മുത്തുകളാൽ അലങ്കരിച്ച കൈവളകൾ, കങ്കണങ്ങൾ, ഹാരങ്ങൾ, കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചവളെ—
രാസമണ്ഡലമധ്യസ്ഥാം രത്നസിംഹാസനസ്ഥിതാമ്
രാസമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ, രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവളെ—
ലക്ഷഷട്കം ജപേന്മന്ത്രം തദ്ദശാംശം ഹുനേത്തിലൈഃ
മന്ത്രം ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച്, അതിന്റെ പത്തിൽ ഒന്ന് എള്ളുകൊണ്ട് ഹോമം ചെയ്യണം.
ഷട്കോണേഷു ഷഡങ്ഗാനി തദ്ബാഹ്യേ ഽഷ്ടദലേ യജേത്
ആറ് കോണുകളിൽ ആറ് അംഗങ്ങൾ പൂജിക്കണം; അതിന് പുറത്തുള്ള എട്ടു ദളങ്ങളിൽ കൂടി പൂജിക്കണം.
തതഃ ശശികലാം പാരിജാതാം പദ്മാവതീം തഥാ
ശശികല, പാർിജാതം, പദ്മാവതിയെയും തുടർന്ന്—
ഇന്ദ്രാദ്യാന്സായുധാനിഷ്ട്വാ വിനിയോഗാംസ്തു സാധയേത്
ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ആയുധങ്ങളോടെ പൂജിച്ചു, അവയുടെ നിയോഗങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.