സനത്കുമാരമപ്യാഹ പ്രണമ്യ ജ്ഞാനിനാം വരമ്
ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സനത്കുമാരനോടും നമസ്കരിച്ച് ചോദിച്ചു.
തത്രാപി കൃഷ്ണമന്ത്രാണാം വൈഭവം ഹ്യുദിതം മഹത്
അവിടെ കൃഷ്ണമന്ത്രങ്ങളുടെ മഹത്വവും പ്രസ്താവിച്ചു.
തസ്യാ അംശാവതാരാണാം ചരിതം മന്ത്രപൂര്വകമ്
അവളുടെ അംശാവതാരങ്ങളുടെ കഥകൾ മന്ത്രങ്ങൾക്കു മുമ്പായി വിവരിച്ചു.
ശക്തേസ്തന്ത്രാണ്യനേകാനി ശിവോക്താനി മുനീശ്വര
ശിവൻ പറഞ്ഞ ശക്തിയുടെ അനേകം തന്ത്രങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ട്, മഹാമുനിയേ.
തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ നാരദസ്യ മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവായ നാരദന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
ശൃണു നാരദ വക്ഷ്യാമി രാധാംശാനാം സമുദ്ഭവമ്
നാരദാ, രാധയുടെ അംശങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, കേൾക്കു.
യാ തു രാധാ മയാ പ്രോക്താ കൃഷ്ണാര്ദ്ധാങ്ഗസമുദ്ഭവാ
ഞാൻ പറഞ്ഞ രാധ, കൃഷ്ണന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവളാണ്.
തേജോമണ്ഡലമധ്യസ്ഥാ ദൃശ്യദൃശ്യസ്വരൂപിണീ
അവൾ പ്രകാശമുള്ള വട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, കാണാവുന്നതും കാണാനാവാത്തതുമായ രൂപങ്ങൾ അവള്ക്കുണ്ട്.
കൃഷ്ണസ്യ വാമഭാഗാത്തു ജാതോ നാരായണഃ സ്വയമ്
കൃഷ്ണന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ നാരായണൻ ജനിച്ചു.
തതഃ കൃഷ്ണോ മഹാലക്ഷ്മീം ദത്ത്വാ നാരായണായ ച
അതിനുശേഷം കൃഷ്ണൻ മഹാലക്ഷ്മിയെ നാരായണനു നൽകി.
അഥ ഗോലോകനാഥസ്യ ഗോമ്നാം വിവരതോ മുനേ
മഹർഷേ, പിന്നെ ഗോലോകനാഥന്റെ പശുക്കളുടെ വിടവിലൂടെ—
പ്രാണതുല്യപ്രിയാഃ സര്വേ ബഭൂവുഃ പാര്ഷദാ വിഭോഃ
ആ ഭഗവാന്റെ എല്ലാ അനുചിതന്മാരും അവനു അത്ര പ്രിയരായി, ജീവനെപ്പോലും ആയിരുന്നു.
രാധാതുല്യാഃ സര്വതശ്ച രാധാദാസ്യഃ പ്രിയംവദാഃ
എല്ലാ വശത്തും രാധക്ക് തുല്യരായവരും രാധയുടെ ദാസിമാരും, മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആവിര്ബഭൂവ സാ ദുര്ഗാ വിഷ്ണുമായാ സനാതനീ
അപ്പോൾ ദുർഗ്ഗയായുള്ള, വിഷ്ണുവിന്റെ ശാശ്വതമായ മായാ ശക്തി അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
പരിപൂര്ണതമാ തേജഃ സ്വരൂപാ ത്രിഗുണാത്മികാ
അവൾ പൂർണ്ണമായ तेजസ്സിന്റെ സ്വരൂപവും മൂന്നു ഗുണങ്ങളുള്ളവളുമാണ്.
യാ തു സംസാരവൃക്ഷസ്യ ബീജരൂപാ സനാതനീ
അവളാണ് ഈ ലോകവൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്തായ ശാശ്വതിയായ ദേവി.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര സസ്ത്രീകസ്തു ചതുര്മുഖഃ
അങ്ങനെയിരിക്കെ അവിടെ ഭാര്യയോടൊപ്പം നാലുമുഖൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കമണ്ഡലുധരോ ജാതസ്തപസ്വീ നാഭിതോ ഹരേഃ
കമണ്ഡലു കൈയിൽ പിടിച്ച്, തപസ്സുകാരനായ അവൻ ഹരിയുടെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.
നിഷസാദാസനേ രമ്യേ വിഭോസ്തസ്യാജ്ഞയാ മുനേ
ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മഹർഷേ, അവൻ മനോഹരമായ ആസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
വാമാര്ദ്ധാങ്ഗോ മഹാദേവോ ദക്ഷാര്ദ്ധോ ഗോപികാപതിഃ
ഇടതുഭാഗം മഹാദേവനും വലതുഭാഗം ഗോപികാപതിയും—
സ്തുത്വാ കൃഷ്ണം സമാജ്ഞപ്തോ നിഷസാദ ഹരേഃ പുരഃ
കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ച്, അവന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു.
സത്യലോകേ സ്ഥിതോ നിത്യങ്ഗച്ഛ മാംസ്മര സര്വദാ
നീ സത്യലോകത്തിൽ എപ്പോഴും പാർക്കുക, പോവുക, എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഓർക്കുക.
ജഗാമ ഭാര്യയാ സാകം സ തു സൃഷ്ടിം കരോതി വൈ
അവൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം പോയി, സൃഷ്ടി നടത്തുന്നു.
തതഃ പശ്ചാത്പഞ്ചവക്ത്രം കൃഷ്ണം പ്രാഹ മഹാമതേ
അതിനുശേഷം, അഞ്ചുമുഖനായവൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു, മഹാമനസ്സുള്ളവനേ.
യാവത്സൃഷ്ടിസ്തദന്തേ തു ലോകാന്സംഹര സര്വതഃ
സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം, എല്ലാ ലോകങ്ങളും എല്ലായിടത്തുനിന്നും പിൻവലിക്കണം.
തതഃ കാലാന്തരേ ബ്രഹ്മന്കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ
അതിനുശേഷം, ഒരു കാലയളവിന് ശേഷം, കൃഷ്ണനായ പരമാത്മാവിന്റെ—
താമാദിദേശ ഭഘഗവാന് വൈകുണ്ഠം ഗച്ഛ മാനദേ
അപ്പോഴാണ് ഭഗവാൻ അവളോട്, 'മാന്യയേ, വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോവൂ' എന്ന് ഉപദേശിച്ചത്.
സാപി കൃഷ്ണം നമസ്കൃത്യ ഗതാ നാരായണാന്തികമ്
അവൾ കൃഷ്ണനോട് നമസ്കരിച്ച്, നാരായണന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു പോയി.
ആസാം പൂര്ണസ്വരൂപാണാം മന്ത്രധ്യാനാര്ചനാദികമ്
ഈ പൂർണ്ണസ്വരൂപികളിൽ, മന്ത്രം, ധ്യാനം, അർച്ചന തുടങ്ങിയവയുണ്ട്.
താരഃ ക്രിയായുക് പ്രതിശ്ഠാ പ്രീത്യാഢ്യാ ച തതഃ പരമ്
അക്ഷരവും, ക്രിയകളും, പ്രതിഷ്ഠയും, ഭക്തിയോടെ ഉള്ള പരിപൂർണ്ണതയും അവിടെ ഉണ്ട്.