രാധികായാഃ സുശീലാദ്യാഃ സഖ്യോ ദ്വാത്രിംശദീരിതാഃ
രാധികയും നല്ല സ്വഭാവമുള്ള അവളുടെ മുത്തുച്ചെറുക്കളും, മുപ്പത്തിരണ്ടുപേരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
രൂപയൌവനസംപന്നാം കിശോരീം ച സ്വലങ്കൃതാമ്
സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ, സ്വയം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു യുവനാരിയാണ് അവൾ.
തത്സേവനസുഖാഹ്ലാദഭാവേനാതിസുനിര്വൃതാമ്
അവളെ സേവിക്കുന്നതിൽ ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിലും സന്തോഷത്തിലും അവൾ ആഴമായി തൃപ്തയാകുന്നു.
താവത്പരിചരേത്തൌ തു യഥാകാലാനുസേവയാ
സമയാനുസരണം അവളെ സേവിക്കേണ്ടതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ഏതസാധനമുദ്ദിഷ്ടം പ്രപന്നാനാം മുനീശ്വര
മഹാമുനീവരനേ, അഭയം പ്രാപിച്ചവർക്കായി ഈ മാർഗം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
തതസ്ത്വം നാരദ പുനഃ പൃഷ്ടവാന്വൈ സദാശിവമ്
അതിനുശേഷം, നാരദാ, നീ വീണ്ടും സദാശിവനോടു ചോദിച്ചു.
ധ്യാത്വാ വൃന്ദാവനേ രമ്യേ യമുനാതീരസംഗതമ്
സുന്ദരമായ വൃന്ദാവനത്തിൽ, യമുനാ തീരത്ത് ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക.
പഠേന്നാമസഹസ്രം തു യുഗലാഖ്യം മഹാമുനേ
മഹാമുനിവരനേ, 'യുഗല' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിക്കണം.
ഗദാഗ്രജഃ കംസമോഹഃ കംസസേവകമോഹനഃ
ഗദയുടെ മൂത്തവൻ, കംസനെ ഭ്രമിപ്പിച്ചവൻ, കംസന്റെ സേവകരെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നവൻ.
മാതൃസ്തുതഃ ശിവധ്യേയോ യമുനാജലഭേദനഃ
അമ്മയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ശിവൻ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ, യമുനയുടെ ജലം പിളർത്തിയവൻ.
ലീലാബാലഃ പദ്മനേത്രോ ഗോകുലോത്സവ ഈശ്വരഃ
ലീലകളിൽ മുങ്ങിയ ബാലൻ, താമരക്കണ്ണൻ, ഗോകുലത്തിന് ഉത്സവം, ഈശ്വരൻ.
ബകപ്രാണഹരോ വിഷ്ണുര്ബകമുക്തിപ്രദോ ഹരിഃ
ബകാസുരന്റെ ജീവൻ എടുത്തവൻ, വിഷ്ണു, ബകാസുരന് മോക്ഷം നൽകിയവൻ, ഹരി.
പദ്മനാഭോ ഹൃഷീകേശഃ ക്രീഡാമനുജബാലകഃ
പദ്മനാഭൻ, ഹൃഷീകേശൻ, കളിയുള്ള ഇളയ ബാലൻ.
യശോദാനന്ദനഃ കാന്തോ മുനികോടിനിഷേവിതഃ
യശോദയുടെ പുത്രൻ, പ്രിയൻ, അനേകം മുനിമാർ സേവിക്കുന്നവൻ.
രമാപതിര്യദുപതിര്മുരാരിര്മധുസൂദനഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ്, യദുക്കളുടെ നേതാവ്, മുരാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ, മധുസൂദനൻ.
ബൃഹദ്വനമഹാലീലോ നന്ദസൂനുര്മഹാസനഃ
ബൃഹദ്വനത്തിൽ മഹത്തായ ലീലകൾ നടത്തിയവൻ, നന്ദന്റെ പുത്രൻ, മഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ.
ത്രൈലോക്യവക്ത്രഃ പദ്മാക്ഷഃ പദ്മഹസ്തഃ പ്രിയങ്കരഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളും മുഖമായവൻ, കമലനേത്രൻ, കമലപാണി, സന്തോഷം പകരുന്നവൻ.
അജാധ്യക്ഷഃ ശിവാധ്യക്ഷോ ധര്മാധ്യക്ഷോ മഹേശ്വരഃ
സകല ജീവികൾക്കും മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവൻ, ശിവനിൽ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവൻ, ധർമ്മത്തിൽ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവൻ, മഹേശ്വരൻ.
ഗോപീകരാവലംബീ ച ഗോപബാലകസുപ്രിയഃ
ഗോപികൾക്ക് കൈകൊടുക്കുന്നവൻ, ഗോപബാലന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയനായവൻ.
ഗോപീഗൃഹാങ്ഗണരതിര്ഭദ്രഃ സുശ്ലോകമങ്ഗലഃ
ഗോപികളുടെ വീടുകളുടെ അങ്കണങ്ങളിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവൻ, ശുഭമായവൻ, നല്ല ശ്ലോകങ്ങളിൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നവൻ.
ബാലവൃന്ദീ മര്കവൃന്ദീ ചകിതാക്ഷഃ പലായിതഃ
കുട്ടികളും കുരങ്ങുകളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയവൻ, ഭയത്താൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്നവൻ, ഓടിപ്പോകുന്നവൻ.
ദാമോദരോ ഽപ്രമേയാത്മാ ദയാലുര്ഭക്തവത്സലഃ
ദാമോദരൻ, അളക്കാനാകാത്ത സ്വഭാവമുള്ളവൻ, കരുണയുള്ളവൻ, ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ.
വൃക്ഷഭങ്ഗീ ശോകഭങ്ഗീ ധനദാത്മജമോക്ഷണഃ
മരങ്ങൾ പൊട്ടിക്കുന്നവൻ, ദുഃഖം അകറ്റുന്നവൻ, ധനദന്റെ മകനെ മോചിപ്പിച്ചവൻ.
വ്രജകോലാഹലകരോ വ്രജാനദവിവര്ദ്ധനഃ
വ്രജയിൽ കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ, വ്രജജനങ്ങളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ.
വത്സപാലോ വത്സപതിര്ഗോപദാരകമണ്ഡനഃ
കുട്ടിയിടയന്മാരെ കാത്തുവാളുന്നവൻ, ഇടയന്മാരുടെ നാഥൻ, ഗോപികളുടെ ഭർത്താക്കന്മാരുടെ അലങ്കാരം.
പീതാമ്ബരോ ഹേമമാലീ മണിമുക്താവിഭൂഷണഃ
മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, പൊന്നിന്റെ മാല ധരിച്ചവൻ, മാണിക്യവും മുത്തുകളും അലങ്കരിച്ചവൻ.
വത്സാസുരപതിധ്വംസീ ബകാസുരവിനാശനഃ
വത്സാസുരന്റെ തലവനെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ബകാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ.
ആദ്യ ആത്മപ്രദഃ സംഗീ യമുനാതീരഭോജനഃ
ആദിമൂർത്തി, ആത്മാനുഭവം നൽകുന്നവൻ, കൂട്ടുകാരൻ, യമുനാതീരത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ.
കൃതഹസ്തതലഗ്രാസോ വ്യഞ്ജനാശ്രിതശാഖികഃ
തന്റെ കൈയിലിട്ട ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ, വിഭവങ്ങൾ ഉള്ള ശാഖകളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ.
മയൂരപിച്ഛമുകുടോ വനമാലാവിഭൂഷിതഃ
മയില്പൊക്കിന്റെ മുടി അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവൻ, കാടിലെ പുഷ്പമാല ധരിച്ചവൻ.