ആയുഷ്യകം തഥാ കൃഷ്ണഃ സ്വയമേവ കരിഷ്യതി
ആയുസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതെല്ലാം കൃഷ്ണൻ തന്നെ നടത്തും.
ശ്രീമദര്ചാവതാരേണ കൃഷ്ണം പരിചരേത്സദാ
ശ്രീമാനായ അർച്ചാവതാരത്തിൽ കൃഷ്ണനെ എല്ലായ്പ്പോഴും സേവിക്കണം.
സ്ഥേയം ച ദേഹഗേഹാദാവുദാസീനതയാ ബുധൈഃ
ശരീരം, വീട് മുതലായവയിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർ ഉദാസീനരായി നിലകൊള്ളണം.
വേദനിന്ദാം ഹരേര്നാമബലാത്പാപസമീഹനമ്
ഹരിയുടെ നാമശക്തിയാൽ, വേദനിന്ദയും പാപപ്രവൃത്തികളും ഒഴിവാക്കണം.
അലസേ നാസ്തികേ ചൈവ ഹരിനാമോപദേശനമ്
ആലസ്യരായവർക്കും നാസ്തികർക്കും പോലും ഹരിനാമം ഉപദേശിക്കണം.
സംത്യജേദ് ദൂരതോ വത്സ ദോഷാനേതാന്സുദാരുണാന്
കുഞ്ഞേ, ആ ഭയങ്കരമായ ദോഷങ്ങൾ ദൂരത്തുനിന്ന് തന്നെ വിട്ടൊഴിയണം.
സ ഏവ പാലനം നിത്യം കരിഷ്യതി മമേതി ച
അവൻ തന്നെ എപ്പോഴും എന്നെ രക്ഷിക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കണം.
കൃഷ്ണകാന്തേതി ചൈവാസ്മി യുവാമേവ ഗതിര്മമ
'ഞാൻ കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയയാണു; നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമാണ് എന്റെ ആശ്രയം' എന്ന ഭാവത്തിൽ ഇരിക്കണം.
സര്വേ നിത്യാ മുനിശ്രേഷ്ഠ ചിന്തനീയാ മഹാത്മഭിഃ
മഹാമുനീവരനേ, മഹാത്മാക്കൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇതെല്ലാം മനസ്സിൽ ആലോചിക്കേണ്ടതാണ്.
ഗോചാരണം വയസ്യൈശ്ച വിനാസുരവിഘാതനമ്
സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പശുക്കളെ മേയിച്ചും, അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചും നടത്തിയ കൃത്യങ്ങൾ.
രാധികായാഃ സുശീലാദ്യാഃ സഖ്യോ ദ്വാത്രിംശദീരിതാഃ
രാധികയും നല്ല സ്വഭാവമുള്ള അവളുടെ മുത്തുച്ചെറുക്കളും, മുപ്പത്തിരണ്ടുപേരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
രൂപയൌവനസംപന്നാം കിശോരീം ച സ്വലങ്കൃതാമ്
സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ, സ്വയം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു യുവനാരിയാണ് അവൾ.
തത്സേവനസുഖാഹ്ലാദഭാവേനാതിസുനിര്വൃതാമ്
അവളെ സേവിക്കുന്നതിൽ ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിലും സന്തോഷത്തിലും അവൾ ആഴമായി തൃപ്തയാകുന്നു.
താവത്പരിചരേത്തൌ തു യഥാകാലാനുസേവയാ
സമയാനുസരണം അവളെ സേവിക്കേണ്ടതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ഏതസാധനമുദ്ദിഷ്ടം പ്രപന്നാനാം മുനീശ്വര
മഹാമുനീവരനേ, അഭയം പ്രാപിച്ചവർക്കായി ഈ മാർഗം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
തതസ്ത്വം നാരദ പുനഃ പൃഷ്ടവാന്വൈ സദാശിവമ്
അതിനുശേഷം, നാരദാ, നീ വീണ്ടും സദാശിവനോടു ചോദിച്ചു.
ധ്യാത്വാ വൃന്ദാവനേ രമ്യേ യമുനാതീരസംഗതമ്
സുന്ദരമായ വൃന്ദാവനത്തിൽ, യമുനാ തീരത്ത് ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക.
പഠേന്നാമസഹസ്രം തു യുഗലാഖ്യം മഹാമുനേ
മഹാമുനിവരനേ, 'യുഗല' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിക്കണം.
ഗദാഗ്രജഃ കംസമോഹഃ കംസസേവകമോഹനഃ
ഗദയുടെ മൂത്തവൻ, കംസനെ ഭ്രമിപ്പിച്ചവൻ, കംസന്റെ സേവകരെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നവൻ.
മാതൃസ്തുതഃ ശിവധ്യേയോ യമുനാജലഭേദനഃ
അമ്മയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ശിവൻ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ, യമുനയുടെ ജലം പിളർത്തിയവൻ.
ലീലാബാലഃ പദ്മനേത്രോ ഗോകുലോത്സവ ഈശ്വരഃ
ലീലകളിൽ മുങ്ങിയ ബാലൻ, താമരക്കണ്ണൻ, ഗോകുലത്തിന് ഉത്സവം, ഈശ്വരൻ.
ബകപ്രാണഹരോ വിഷ്ണുര്ബകമുക്തിപ്രദോ ഹരിഃ
ബകാസുരന്റെ ജീവൻ എടുത്തവൻ, വിഷ്ണു, ബകാസുരന് മോക്ഷം നൽകിയവൻ, ഹരി.
പദ്മനാഭോ ഹൃഷീകേശഃ ക്രീഡാമനുജബാലകഃ
പദ്മനാഭൻ, ഹൃഷീകേശൻ, കളിയുള്ള ഇളയ ബാലൻ.
യശോദാനന്ദനഃ കാന്തോ മുനികോടിനിഷേവിതഃ
യശോദയുടെ പുത്രൻ, പ്രിയൻ, അനേകം മുനിമാർ സേവിക്കുന്നവൻ.
രമാപതിര്യദുപതിര്മുരാരിര്മധുസൂദനഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ്, യദുക്കളുടെ നേതാവ്, മുരാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ, മധുസൂദനൻ.
ബൃഹദ്വനമഹാലീലോ നന്ദസൂനുര്മഹാസനഃ
ബൃഹദ്വനത്തിൽ മഹത്തായ ലീലകൾ നടത്തിയവൻ, നന്ദന്റെ പുത്രൻ, മഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ.
ത്രൈലോക്യവക്ത്രഃ പദ്മാക്ഷഃ പദ്മഹസ്തഃ പ്രിയങ്കരഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളും മുഖമായവൻ, കമലനേത്രൻ, കമലപാണി, സന്തോഷം പകരുന്നവൻ.
അജാധ്യക്ഷഃ ശിവാധ്യക്ഷോ ധര്മാധ്യക്ഷോ മഹേശ്വരഃ
സകല ജീവികൾക്കും മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവൻ, ശിവനിൽ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവൻ, ധർമ്മത്തിൽ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവൻ, മഹേശ്വരൻ.
ഗോപീകരാവലംബീ ച ഗോപബാലകസുപ്രിയഃ
ഗോപികൾക്ക് കൈകൊടുക്കുന്നവൻ, ഗോപബാലന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയനായവൻ.
ഗോപീഗൃഹാങ്ഗണരതിര്ഭദ്രഃ സുശ്ലോകമങ്ഗലഃ
ഗോപികളുടെ വീടുകളുടെ അങ്കണങ്ങളിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവൻ, ശുഭമായവൻ, നല്ല ശ്ലോകങ്ങളിൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നവൻ.