ദക്ഷാങ്ഗുഷ്ഠാച്ച വാമാങ്ഗുഷ്ഠാന്തമങ്ഗുലിപര്വസു
വലതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠിൽ നിന്ന് ഇടതുകൈയുടെ അങ്ങൂഠിന്റെ അറ്റം വരെ വിരലുകളുടെ സംയുക്തങ്ങളിൽ,
ന്യസേദ്വാമകനിഷ്ഠാദികനിഷ്ടാന്തം സ്ഥിതൌ സുധീഃ
ഇടതുകൈയുടെ ചെറുവിരലിൽ നിന്ന് അതിന്റെ അറ്റം വരെ, സ്ഥിരതയോടെ, ജ്ഞാനികൾ മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം.
സംഹൃതിര്ദേഷസംഘാതഹാരിണീ പരികീര്തിതാ
ദോഷങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കം ചെയ്യുന്ന സംഹാരമാണ് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നത്.
സ്ഥിത്യന്തഃ സ്യാദ്ഗൃഹസ്ഥാനാമേവം കാമ്യാദിരൂപതഃ
സ്ഥിരതയുടെ അവസാനം, ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് ഇത് ഇഷ്ടാദിരൂപത്തിൽ ഉണ്ടാകും.
പുനഃ സ്ഥിതിക്രമേണാര്ണാന്മനോരങ്ഗുലിഷു ന്യസേത്
പിന്നീട്, നിലനില്പിന്റെ ക്രമത്തിൽ, മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വിരലുകളിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
തതോ മൂലേന പുടിതാന്മാതൃകാര്ണാന്സബിന്ദുകാന്
ശേഷം, മൂലമന്ത്രം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ്, മാതൃകാ അക്ഷരങ്ങളും ബിന്ദുവും ചേർത്ത് സ്ഥാപിക്കണം.
തതസ്താരപുടം മൂലം വ്യാപകത്വേന വിന്യസേത്
അതിനുശേഷം താരാമന്ത്രത്തിന്റെ മൂലക്ഷരം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ സ്ഥാപിക്കണം.
നമോന്തമൂലമന്ത്രാര്ണപദായാമ്യാനി ചാത്മനേ
മൂലക്ഷരവും മന്ത്രവും പദവും 'ഞാൻ പോകുന്നു' എന്നതും ആത്മാവിലേക്കാണ് സമർപ്പിക്കേണ്ടത്.
പൃഥ്വീ ജലം തഥാ വഹ്നിര്വായുരാകാശമേവ ച
ഭൂമി, വെള്ളം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം ഇവയും,
പ്രവിന്യസേന്മസ്തകേ ച നേത്രയോഃ ശ്രോത്രയോര്നസോഃ
തലയിൽ, ഇരുകണ്ണുകളിൽ, ഇരുകാതുകളിൽ, മൂക്കിൽ ഇവിടങ്ങളിലുമാണ് സ്ഥാപിക്കേണ്ടത്.
പ്രണവാന്തരിതാന്വര്ണാന്ഹൃദന്താന്വിജ്യസേന്മനോഃ
പ്രണവംകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ഹൃദയത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിലും മനസ്സിലും സ്ഥാപിക്കണം.
ഹൃദി നാഭൌ ധ്വജേ ജാന്വോഃ പാദയോര്മസ്തകേ പുനഃ
ഹൃദയം, നാഭി, പതാകസ്ഥാനം, മുട്ടുകൾ, കാൽ, വീണ്ടും തല എന്നിവിടങ്ങളിൽ,
പദോര്ജാന്വോര്ലിങ്ഗദേശേ നാഭൌ ഹൃദി മുഖേ നസോഃ
കാലിൽ, മുട്ടുകളിൽ, ലിംഗഭാഗത്ത്, നാഭിയിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, വായിൽ, മൂക്കിൽ ഇവിടങ്ങളിലുമാണ് സ്ഥാപിക്കേണ്ടത്.
സൃഷ്ട്യന്തോ വര്ണിനാംന്യാസഃ സ്ഥിത്യന്തോഗൃഹമേധിനാമ്
സൃഷ്ടിയോടെ അവസാനിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങളുടെ സ്ഥാപനം വർണ്ണികൾക്കാണ്; നിലനിൽപ്പോടെ അവസാനിക്കുന്നത് ഗൃഹസ്ഥർക്കാണ്.
ചതുര്ദ്ധാ വര്ണിനാം ചൈവ ഗൃഹസ്ഥാനാം ച പഞ്ചധാ
വർണ്ണികൾക്കു നാലുവിധവും, ഗൃഹസ്ഥർക്കു അഞ്ചുവിധവുമാണ്.
കേചിദ്വിരക്തേ ഗൃഹഗേ സംഹാരാന്തം വിദുര്ബുധാഃ
ചില ജ്ഞാനികൾ വിരക്തനായ ഗൃഹസ്ഥർക്കു സംഹാരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതാണെന്ന് അറിയുന്നു.
മനോര്ദശാവൃത്തിമയം കൃഷ്ണസാംനിധ്യകാരകമ്
മനസ്സിന്റെ പത്തുവട്ടം ആവർത്തനം കൃഷ്ണന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഊര്വോശ്ച കന്ധരായാം ച നാഭൌ കുക്ഷൌ തഥാ ഹൃദി
തുടകൾ, കഴുത്ത്, നാഭി, വയറ്, ഹൃദയം ഇവിടങ്ങളിൽ,
നേത്രയോഃ കര്ണയോര്നാസാപുടയോശ്ച കപോലയോഃ
ഇരുകണ്ണുകളിൽ, ഇരുകാതുകളിൽ, ഇരുമൂക്കുതുളകളിൽ, ഇരുചെവികളിൽ,
തതഃ ശിരസി തത്പൂര്വാദ്യാംശാസു സ്വകലാസു ച
അതിനുശേഷം തലയിൽ, അതിന്റെ മുൻപും ശേഷവുമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും അവയുടെ ഉപഭാഗങ്ങളിലും,
മൂലാധാരേ ലിങ്ഗദേശേ ജാനുനോഃ പാദയോസ്തഥാ
മൂലാധാരത്തിൽ, ലിംഗഭാഗത്ത്, മുട്ടുകളിൽ, കാലുകളിൽ ഇവിടങ്ങളിലും,
ഊര്വോര്ജാന്വോര്ജങ്ഘയോശ്ച പാദയോര്വിന്യസേത്ക്രമാത്
തുടയിൽ, മുട്ടിൽ, കാൽമുട്ടിൽ, കാലിൽ എന്നിങ്ങനെ ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം.
അനേന ന്യാസവര്യേണ സാക്ഷാത്കൃഷ്ണതനുര്ഭവേത്
ഈ ഉത്തമസ്ഥാപനത്തിലൂടെ കൃഷ്ണന്റെ സാക്ഷാൽ ദേഹം പ്രത്യക്ഷമാകും.
തതോ ദശാങ്ഗപഞ്ചാങ്ഗൌ ന്യാസവര്യൌം ന്യസേ ക്രമാത്
അതിനുശേഷം പത്തു അംശങ്ങളുടെയും അഞ്ചു അംശങ്ങളുടെയും ഉത്തമസ്ഥാപനം ക്രമത്തിൽ നടത്തണം.
കട്യാം പൃഷ്ഠേ തഥാ മൂര്ധ്നി വിന്യസേദ്വൈഷ്ണവോത്തമഃ
വിഷ്ണുവിനെ ഏറ്റവും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ കടി, പുറം, തല എന്നിവിടങ്ങളിൽ ന്യാസം ചെയ്യണം.
അന്യോ ഽപ്യഷ്ടാദശാര്ണോക്തഃ കര്തവ്യോ ന്യാസസംചയഃ
പതിനെട്ടു ഭാഗങ്ങളുള്ള വിധിയിൽ പറയുന്ന മറ്റൊരു ന്യാസവും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
വേണുബില്വാദിമുദ്രാംശ്ച ദര്ശയേത്സാധകോത്തമഃ
ശ്രേഷ്ഠനായ ഉപാസകൻ വേണു, ബില്വം തുടങ്ങിയ മുദ്രകൾ കാണിക്കണം.
അനങ്ഗുഷ്ഠാശ്ച ഋജവഃ കരശാഖാ ഭവന്തി ചേത്
അംഗുഷ്ഠം ഒഴികെയുള്ള വിരലുകൾ നേരെ പിടിച്ചാൽ അവ കൈയുടെ ശാഖകൾ ആകുന്നു.
പ്രസാരിതകരാങ്ഗുല്യോര്വര്മമുദ്രേയമീരിതാ
വിരലുകൾ പരത്തി പിടിക്കുമ്പോൾ അതാണ് വര്മമുദ്ര എന്നു പറയുന്നു.
വിഷ്വഗ്വിമുക്താ കഥിതാസ്ത്രമുദ്രാ യത്രാക്ഷിണീ തര്ജനിമധ്യമേ ച
കണ്ണിനരികിൽ സൂചികയും മദ്ധ്യവിരലും വച്ച് എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വിടുമ്പോൾ അതാണ് അസ്ത്രമുദ്ര.