ഷഡക്ഷരോ ഽയം സംപ്രോക്തഃ സര്വസിദ്ധികരോ മനുഃ
ഈ ആറക്ഷരമന്ത്രം എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഗോവിന്ദവഹ്നിചന്ദ്രാഢ്യോ മനുഃ ശ്രീബീജമീരിതമ്
ഗോവിന്ദനും, അഗ്നിയും, ചന്ദ്രനും ഉള്ള ഈ മന്ത്രം ശ്രീബീജം ഉള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു.
ശാലഗ്രാമേ മണൌ യന്ത്രേ മണ്ഡലേ പ്രതിമാസു വാ
ശാലഗ്രാമശിലയിൽ, രത്നത്തിൽ, യന്ത്രത്തിൽ, മണ്ഡലത്തിൽ, പ്രതിമകളിൽ —
ഏവം യോ ഭജന്തേ കൃഷ്ണം സ യാതി പരമാം ഗതിമ്
ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണനെ ഭജിക്കുന്നവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
കൃഷ്ണശ്ച ദേവതാ കാമോ ബീജം ശക്തിര്ദ്വിഠോ ബുധൈഃ
കൃഷ്ണൻ ദേവതയും, കാമം ബീജവും, ശക്തി രണ്ടാമത്തേതും ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
മൂലേന വ്യാപകം കൃത്വാ മനുനാ പുടിതാനഥ
മൂലമന്ത്രം കൊണ്ട് വ്യാപിപ്പിച്ച്, പിന്നീട് മന്ത്രം കൊണ്ട് പൊതിയണം.
ദശതത്ത്വാനി വിന്യസ്യ മൂലേന വ്യാപകം ചരേത്
പത്തു തത്ത്വങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച്, മൂലമന്ത്രം കൊണ്ട് വ്യാപിപ്പിച്ച് ചുറ്റണം.
ശീര്ഷേ ലലാടേ ഭ്രൂമധ്യേ നേത്രയോഃ കര്ണയോസ്തഥാ
തലയിൽ, നെറ്റിയിൽ, കണ്മധ്യേ, കണ്ണുകളിൽ, ചെവികളിൽ —
ഉദരേ നാഭിദേശേ ച ലിങ്ഗേ മൂലസരോരുഹേ
വയറ്റിൽ, നാഭിയിടത്ത്, ലിംഗത്തിൽ, മൂലതാമരപ്പൂവിൽ —
ന്യസേദ്ധൃദന്താന്മന്ത്രാണാം സൃഷ്ടിന്യാസോ ഽയമീരിതഃ
ഹൃദയത്തിലും മറ്റ് അവയവങ്ങളിലും മന്ത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; ഇതാണ് സൃഷ്ടിന്യാസം എന്ന് പറയുന്നു.
കട്യാം ജാന്വോര്ജങ്ഘയോശ്ച ഗുല്ഫയോഃ പാദയോസ്തഥാ
കമരത്തിൽ, മുട്ടുകളിൽ, കാലിന്റെ താഴ്വാരങ്ങളിൽ, കണങ്കാലിൽ, പാദങ്ങളിൽ —
വദനേ ചിബുകേ കണ്ഠേ ദോര്മൂലേ വിന്യസേത്ക്രമാത്
വയറിൽ, താടിയിൽ, കഴുത്തിൽ, കൈയുടെ അടിയിൽ, ക്രമമായി സ്ഥാപിക്കണം.
പാദയോര്ഗുല്ഫയോശ്ചൈവ ജങ്ഘയോര്ജാനുനോസ്തഥാ
പാദങ്ങളിലും, കണങ്കാലിലും, കാലിന്റെ താഴ്വരകളിലും, മുട്ടുകളിലും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.
ദോര്മൂലേ കണ്ഠദേശേ ച ചിബുകേ വദനേ നസോഃ
കൈയുടെ അടിവരയിലും, കഴുത്തിനും, താടിക്കും, മുഖത്തും, മൂക്കിന്റെ ചുറ്റുമാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടത്.
മൂര്ധ്നി ന്യസേന്മന്ത്രവര്ണാന്സംഹാരാഖ്യോ ഽയമീരിതഃ
തലയുടെ മുകളിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം; ഇതാണ് സംഹാരമെന്നു വിളിക്കുന്നത്.
മൂര്തിപഞ്ജരനാമാനം വിന്യസേത്പൂര്വവത്തതഃ
അതിനുശേഷം, മുമ്പുപോലെ തന്നെ, മൂർത്തിപഞ്ചരമെന്നത് സ്ഥാപിക്കണം.
ദ്വാരവത്യാം സഹസ്രാര്കഭാസ്വരൈര്ഭവനോത്തമൈഃ
ദ്വാരകയിൽ, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഭവനങ്ങളോടെ,
ജ്വലദ്രത്ന മയസ്തംഭദ്വാരതോരണകുഡ്യകേ
പ്രഭയുള്ള രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള തൂണുകളും, കവാടങ്ങളും, മതിലുകളും അവിടെ ഉണ്ടാകുന്നു.
പദ്മരാഗസ്ഥലീരാജദ്രത്നസംഘൈശ്ച മധ്യതഃ
പത്മരാഗം കൊണ്ടുള്ള പീഠത്തിന്റെ നടുവിൽ, രത്നങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രത്നപ്രദീപാവലിഭിഃ പ്രദീപിതദിഗന്തരേ
രത്നദീപങ്ങളുടെ നിരകൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സമാസീനോ ഽച്യുതോ ധ്യേയോ ദ്രുതഹാടകസന്നിഭഃ
അവിടെ, ദ്രുതസുവർണ്ണംപോലെയുള്ള, അക്ഷരനായവനെ ഇരുന്ന നിലയിൽ ധ്യാനിക്കണം.
സര്വാങ്ഗസുംദരഃ സൌമ്യഃ സര്വാഭരണഭൂഷിതഃ
എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും മനോഹരനും, സൗമ്യനും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കൃതനുമാണ് അദ്ദേഹം.
അനാഹതോച്ഛലദ്രത്നധാരൌഘകലശം സ്പൃശന്
ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന രത്നധാരകളാൽ നിറഞ്ഞ കലശം സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
രുക്മിണീസത്യഭാമേ ഽസ്യ മൂര്ധ്നി രത്നൌഘധാരയാ
രുക്മിണിയും സത്യഭാമയും അവന്റെ തലയിൽ രത്നധാരകൾ ഒഴുക്കുന്നു.
നാഗ്നജിതീ സുനന്ദാ ച ദിശന്ത്യൌ കലശൌ തയോഃ
നാഗ്നജിതിയും സുനന്ദയും അവർക്കു രണ്ടു കലശങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്നു.
രത്നനദ്യാഃ സമുദ്ധൃത്യ രത്നപൂര്ണൌം ഘടൌ തയോഃ
രത്നനദിയിൽ നിന്ന് എടുത്ത്, ആ രണ്ടു കലശങ്ങൾ രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നു.
ബഹിഃ ഷോഡശ സാഹസ്രസംഖ്യാകാഃ പരിതഃ പ്രിയാഃ
പുറത്ത്, പതിനാറായിരം പ്രിയപ്പെട്ടവർ ചുറ്റും നിലകൊള്ളുന്നു.
തദ്ബഹിശ്ചാഷ്ടനിധായഃ പൂരയന്തോ ധനൈര്ധരാമ്
അവരുടെ പുറത്തായി, എട്ടു നിധികൾ ഭൂമിയെ ധനസമ്പത്താൽ നിറയ്ക്കുന്നു.
ഏവം ധ്യാത്വാ ജപേല്ലക്ഷപഞ്ചകം തദ്ദശാംശതഃ
ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ച ശേഷം, അഞ്ചു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പത്ത് ശതമാനം.
വിലിപ്യ ഗന്ധപങ്കേന ലിഖേദഷ്ടദലാംബുജമ്
സുഗന്ധമുള്ള ലേപം പുരട്ടി, എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള താമര വരയ്ക്കണം.