അഹ്നോ മധ്യേ യജേദേവം യഃ കൃഷ്ണം വൈഷ്ണവോത്തമഃ
വൈഷ്ണവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ഇങ്ങനെ മധ്യാഹ്നത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചാൽ—
മേധായുഃശ്രീകാന്തിയുക്തഃ പുത്രൈഃ പൌത്രൈശ്ച വര്ദ്ധതേ
അവനിൽ ബുദ്ധിയും ആയുസും ഐശ്വര്യവും സൗന്ദര്യവും വർദ്ധിക്കും; മക്കളും മുമ്മക്കളും കൂടെ繁ശിക്കും.
സായാഹ്നേ നിശി വേത്യത്ര വദന്ത്യേകേ വിപശ്ചിതഃ
ചില പണ്ഡിതന്മാർ ഇത് സായാഹ്നത്തോ രാത്രി സമയത്തോ ചെയ്യണമെന്ന് പറയുന്നു.
ഉഭയീമുഭയേനൈവ കുര്യാദിത്യപരേ ജഗുഃ
മറ്റുചിലർ രണ്ടുസമയത്തും ഇരുവിധത്തിലും ചെയ്യണമെന്ന് പറയുന്നു.
അഷ്ടസാഹസ്രസംഖ്യാതൈര്ഭവനൈരുപമണ്ഡിതേ
എണ്ണായിരം ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ രാജപ്രാസാദത്തിൽ—
സരോഭിര്നീലാംഭോഭിഃ പരീതേ ഭവനോത്തമേ
നീലനീരുള്ള തടാകങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ഉന്നത ഭവനത്തിൽ—
ഹേമാംഭോജാസനാസീനം കൃഷ്ണം ത്രൈലോക്യമോഹനമ്
മൂന്നു ലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ പൊന്നുപൂവിൽ ഇരുന്നു.
തേഭ്യോ മുനിഭ്യഃ സ്വം ധാമ ദിശന്തം പരമക്ഷരമ്
ആ മുനികൾക്ക് തന്റെ പരമമായ, നശിക്കാത്ത വാസസ്ഥലം അദ്ദേഹം നൽകുന്നു.
സ്നിഗ്ധം കുന്തലസംഭിന്നകിരീടവനമാലിനമ്
മൃദുലമായ കേശവും, കിരീടവും കാട്ടുപൂക്കളാലുള്ള മാലയും ചേർന്നവനാണ് അദ്ദേഹം.
ശ്രീവത്സവക്ഷസം ഭ്രാജത്കൌസ്തുഭം സുമനോഹരമ്
ശ്രീവത്സം അടയാളമായി ഉള്ള വക്ഷസ്സും, തിളങ്ങുന്ന കൗസ്തുഭമണിയും അത്യന്തം മനോഹരമായ രൂപവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്.
ഹാരകേയൂരകടകകടിസൂത്രൈരലങ്കൃതമ്
ഹാരവും കൈയിലുമുള്ള വലയങ്ങളും കട്ടിയും അരക്കച്ചയും ധരിച്ച് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശങ്ഖചക്രഗദാപദ്മരാജദ്ഭുജചതുഷ്ടയമ്
ചതുര്ഭുജനായ്, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, താമര എന്നിവ കൈവശം വച്ച പ്രകാശമുള്ള ഭുജങ്ങളോടുകൂടി.
ദ്വിതീയാ മഹിഷീഭിസ്തു തൃതീയായാം സമര്ചയേത്
രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, മൂന്നാം സമയത്ത് അര്ച്ചന നടത്തണം.
വിഷ്വക്സേനം ച ശൈനേയം ദിക്ഷ്വഗ്രേ വിനതാസുതമ്
വിഷ്വക്സേനനും ശൈനേയനും, ദിശകളുടെ മുന്നില് വിനതയുടെ പുത്രനെയും.
ഏവം സംപൂജ്യ വിധിവത്പായസം വിനിവേദയേത്
ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്ത്, പായസം സമര്പ്പിക്കണം.
ജപേദഷ്ടശതം മന്ത്രീ ഭാവയന്പുരുഷോത്തമമ്
പുരോഹിതന് ഉത്തമപുരുഷനെ ധ്യാനിച്ച്, മന്ത്രം നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ആസനാദര്ഘ്യപര്യന്തം കൃത്വാ സ്തുത്വാ നമേത്സുധീഃ
അസനം മുതല് അര്ഘ്യ സമര്പ്പണം വരെ ചെയ്തു, സ്തുതിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവന് വന്ദനം ചെയ്യണം.
വിന്യസ്യ തന്മയോ ഭൂത്വാ പുനരാത്മാനമര്ചയേത്
ദേവതയെ സ്ഥാപിച്ച് അതില് ലയിച്ച്, വീണ്ടും സ്വയം അര്ച്ചന നടത്തണം.
സര്വാന്കാമാനവാപ്യാന്തേ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്
അവസാനത്തില് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിച്ച്, പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
യജേദ്രാസപരിശ്രാന്തം ഗോപീമണ്ഡലമധ്യഗമ്
രാസനൃത്തത്തില് ക്ഷീണിച്ച, ഗോപിമാരുടെ മധ്യത്തില് ഇരിക്കുന്ന അവനേ ആരാധിക്കണം.
രജോഭിര്ധൂസരൈര്മന്ദമാരുതൈഃ ശിശിരീകൃതേ
മന്ദമാരുതങ്ങള് കൊണ്ട് തണുത്തു, പൊടിക്കണികള് കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി.
പീയൂഷാംശുകരൈര്വിശാലിതഹരിത്പ്രാന്തേ സ്മരോദ്ദീപനേ കാലിന്ദീപുലിനാങ്ഗണേ സ്മിതമുഖം വേണും രണന്തം മുഹുഃ
വിശാലമായ പച്ചക്കാടിന്റെ അറ്റത്ത്, യമുനയുടെ മണല് നിറഞ്ഞ അങ്കണത്തില്, അമൃതപ്രഭയുള്ള ചന്ദ്രകിരണങ്ങള് പ്രേമം ഉണർത്തുമ്പോള്, പുഞ്ചിരിയോടെ, വീണ്ടും വീണ്ടും വേണു വായിക്കുന്നതും ഓര്ക്കണം.
മായൂരച്ഛദബദ്ധമൌലിവിലസദ്ധംമില്ലമാലം ചലം ദീപ്യത്കുണ്ഡലരത്നരശ്മിവിലസദ്ഗണ്ഡദ്വയോദ്ബാസിതമ്
മയില്പൊക്ക കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കിരീടം, കാട്ടുപൂക്കളാലുള്ള മാല, മിന്നുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളുടെ പ്രകാശം കവിളുകളില് വീണു തിളങ്ങുന്നു.
അന്യോന്യം വിനിബദ്ധഗോപദയിതാദോര്വല്ലിവീതം ലസദ്രാസക്രീഡനലോലുപം മനസിജാക്രാന്തം മുകുന്ദം ഭവേത്
ഒരുമിച്ച് കൈകോര്ത്തു നില്ക്കുന്ന ഗോപിമാരോടൊപ്പം, രാസക്രീഡയില് ആസ്വദിച്ച്, മനസ്സില് പ്രേമം നിറഞ്ഞ്, അങ്ങനെയാണ് മുഖുന്ദന്.
ഭ്രമമാണമമൂഭിരുദാരമണിസ്ഫുടമണ്ഡനസിംജിതചാരുതനുമ്
അവരോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ച്, മനോഹരമായ ശരീരം വിലസുന്ന മനിമണികള് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നു.
മണിശങ്കുഗമപ്യമുനാ വപുഷാ ബഹുധാ വിഹിതസ്വകദിവ്യതനുമ്
മണിശംഖാദികളാല് തിളങ്ങുന്ന, അനേകം ദിവ്യരൂപങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷമായ ദേഹത്തോടെ.
ശ്രീകാമഃ സസ്വരാദ്യാനി കലാബ്ജൈര്വൈഷ്ണവോത്തമഃ
ശ്രീയെ ആഗ്രഹിച്ച്, സംഗീതവും കലാപുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ട്, വൈഷ്ണവന്മാരില് ഉത്തമനായവന്.
ഇന്ദ്രാദ്യാനപി വജ്രാദീന്പൂജയേത്തദനന്തരമ്
അതിനു ശേഷം, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും, അവരുടെ വജ്രാദികളോടുകൂടി പൂജിക്കണം.
ആക്രമ്യ പദ്ഭ്യാമിതരേതരൈസ്തു ഹസ്തൈര്ഭ്രമോ ഽയം ഖലു രാസഗോഷ്ഠീ
ഇവിടെയുള്ള ഈ വട്ടംവളയുന്ന നൃത്തം തന്നെയാണ് രാസമണ്ഡലം. ഓരോരുത്തരും പരസ്പരം കാലും കൈയും കൊണ്ട് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
നൈവേദ്യമര്ചയിത്വാ തു ചഷകൈര്നൃപസംഖ്യകൈഃ
ഭക്ഷണം അർപ്പിച്ചശേഷം, രാജാക്കന്മാരുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം.