കടീലസ്ഥലേ ചാരുജങ്ഘാന്തയുഗ്മം പിനദ്ധം ക്വണത്കിങ്കിണീജാലദാമ്നാ
കട്ടിയിൽക്കും മനോഹരമായ കാലുകൾക്കും കിണ്കിണി മുഴകൾ ചേർത്ത ഒരു ശബ്ദമുള്ള അരമണിപ്പട്ട കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
ദധാനം കരോ ദക്ഷിണേ പായസാന്ന സുഹൈയങ്ഗവീനം തഥാ വാമഹസ്തേ
വലതുകൈയിൽ പാൽപായസം നിറച്ച പാത്രവും ശുദ്ധമായ നെയ്യുമാണ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്; ഇടതുകൈയിലും അതുപോലെ തന്നെയാണ്.
മഹാഭാരഭൂതാമരാരാതിയൂഥാംസ്തതഃ പൂതനാദീന്നിഹൄന്തും പ്രവൃത്തമ്
അപ്പോൾ ഭൂമിക്ക് വലിയ ഭാരമായ ദൈവശത്രുക്കളായ പൂതനയും മറ്റുള്ളവരെയും നശിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം പുറപ്പെട്ടു.
ദധ്നാ ഗുഡേന നൈവേദ്യം ദത്വാ ദശശതം ജപേത്
തൈരും ശർക്കരയും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കിയ വിഭവം നൈവേദ്യമായി അർപ്പിച്ച ശേഷം, ആയിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കണം.
നാരദാദ്യൈര്മുനിഗണൈഃ സുരവൃന്ദൈശ്ച പൂജിതമ്
നാരദനും മറ്റു മുനികൾക്കും ദേവതാസമൂഹങ്ങൾക്കും അദ്ദേഹം ആരാധ്യനാണ്.
ശിഖണ്ഡിച്ഛദാപീഡമബ്ജായതാക്ഷം ലസഞ്ചില്ലികം പൂര്ണചദ്രാനനം ച
മയില്പൊക്കുകിരീടം ധരിച്ചവനും താമരപൂവ് പോലെയുള്ള കണ്ണുകളും തിളങ്ങുന്ന കപോളവും പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖവും ഉള്ളവനാണ് അദ്ദേഹം.
സുകാര്തസ്വരാഭാംബരം ദിവ്യഭൂഷം ക്വണത്കിങ്കിണീജാലമത്താനുലേപമ്
സുന്ദരവും സംഗീതംപോലെയുള്ള നിറമുള്ള വസ്ത്രവും ദിവ്യാഭരണങ്ങളും മണിയണിയുള്ള കിണ്കിണികളും മദമുള്ള സുഗന്ധതൈലവും അദ്ദേഹം ധരിക്കുന്നു.
ദക്ഷേ തഥൈവേപ്സിതദാനദക്ഷം ധ്യാത്വാര്ചയേന്നന്ദജമിന്ദിരാപ്ത്യൈ
ആഗ്രഹിച്ച ദാനങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിവുള്ളവനായി നന്ദന്റെ മകനായ കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിച്ച് ലക്ഷ്മി ലഭിക്കാനായി ആരാധിക്കണം.
അപൂപപായസാന്നാദ്യൈര്നൈവൈദ്യം പരികല്പയേത്
അപ്പം, പാൽപായസം, മറ്റു വിഭവങ്ങൾ എന്നിവ നൈവേദ്യമായി ഒരുക്കണം.
സ്വസ്വദിക്ഷു ബലിം ദദ്യാദ്ദിശേദാചമനം തതഃ
സ്വന്തം സ്വാദനുസരണം എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ബലി അർപ്പിച്ച്, അതിനുശേഷം ആചമനം ചെയ്യാൻ നിർദ്ദേശിക്കണം.
അഹ്നോ മധ്യേ യജേദേവം യഃ കൃഷ്ണം വൈഷ്ണവോത്തമഃ
വൈഷ്ണവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ഇങ്ങനെ മധ്യാഹ്നത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ആരാധിച്ചാൽ—
മേധായുഃശ്രീകാന്തിയുക്തഃ പുത്രൈഃ പൌത്രൈശ്ച വര്ദ്ധതേ
അവനിൽ ബുദ്ധിയും ആയുസും ഐശ്വര്യവും സൗന്ദര്യവും വർദ്ധിക്കും; മക്കളും മുമ്മക്കളും കൂടെ繁ശിക്കും.
സായാഹ്നേ നിശി വേത്യത്ര വദന്ത്യേകേ വിപശ്ചിതഃ
ചില പണ്ഡിതന്മാർ ഇത് സായാഹ്നത്തോ രാത്രി സമയത്തോ ചെയ്യണമെന്ന് പറയുന്നു.
ഉഭയീമുഭയേനൈവ കുര്യാദിത്യപരേ ജഗുഃ
മറ്റുചിലർ രണ്ടുസമയത്തും ഇരുവിധത്തിലും ചെയ്യണമെന്ന് പറയുന്നു.
അഷ്ടസാഹസ്രസംഖ്യാതൈര്ഭവനൈരുപമണ്ഡിതേ
എണ്ണായിരം ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ രാജപ്രാസാദത്തിൽ—
സരോഭിര്നീലാംഭോഭിഃ പരീതേ ഭവനോത്തമേ
നീലനീരുള്ള തടാകങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ഉന്നത ഭവനത്തിൽ—
ഹേമാംഭോജാസനാസീനം കൃഷ്ണം ത്രൈലോക്യമോഹനമ്
മൂന്നു ലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ പൊന്നുപൂവിൽ ഇരുന്നു.
തേഭ്യോ മുനിഭ്യഃ സ്വം ധാമ ദിശന്തം പരമക്ഷരമ്
ആ മുനികൾക്ക് തന്റെ പരമമായ, നശിക്കാത്ത വാസസ്ഥലം അദ്ദേഹം നൽകുന്നു.
സ്നിഗ്ധം കുന്തലസംഭിന്നകിരീടവനമാലിനമ്
മൃദുലമായ കേശവും, കിരീടവും കാട്ടുപൂക്കളാലുള്ള മാലയും ചേർന്നവനാണ് അദ്ദേഹം.
ശ്രീവത്സവക്ഷസം ഭ്രാജത്കൌസ്തുഭം സുമനോഹരമ്
ശ്രീവത്സം അടയാളമായി ഉള്ള വക്ഷസ്സും, തിളങ്ങുന്ന കൗസ്തുഭമണിയും അത്യന്തം മനോഹരമായ രൂപവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്.
ഹാരകേയൂരകടകകടിസൂത്രൈരലങ്കൃതമ്
ഹാരവും കൈയിലുമുള്ള വലയങ്ങളും കട്ടിയും അരക്കച്ചയും ധരിച്ച് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശങ്ഖചക്രഗദാപദ്മരാജദ്ഭുജചതുഷ്ടയമ്
ചതുര്ഭുജനായ്, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, താമര എന്നിവ കൈവശം വച്ച പ്രകാശമുള്ള ഭുജങ്ങളോടുകൂടി.
ദ്വിതീയാ മഹിഷീഭിസ്തു തൃതീയായാം സമര്ചയേത്
രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, മൂന്നാം സമയത്ത് അര്ച്ചന നടത്തണം.
വിഷ്വക്സേനം ച ശൈനേയം ദിക്ഷ്വഗ്രേ വിനതാസുതമ്
വിഷ്വക്സേനനും ശൈനേയനും, ദിശകളുടെ മുന്നില് വിനതയുടെ പുത്രനെയും.
ഏവം സംപൂജ്യ വിധിവത്പായസം വിനിവേദയേത്
ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം പൂജ ചെയ്ത്, പായസം സമര്പ്പിക്കണം.
ജപേദഷ്ടശതം മന്ത്രീ ഭാവയന്പുരുഷോത്തമമ്
പുരോഹിതന് ഉത്തമപുരുഷനെ ധ്യാനിച്ച്, മന്ത്രം നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.
ആസനാദര്ഘ്യപര്യന്തം കൃത്വാ സ്തുത്വാ നമേത്സുധീഃ
അസനം മുതല് അര്ഘ്യ സമര്പ്പണം വരെ ചെയ്തു, സ്തുതിച്ച്, ജ്ഞാനിയാകുന്നവന് വന്ദനം ചെയ്യണം.
വിന്യസ്യ തന്മയോ ഭൂത്വാ പുനരാത്മാനമര്ചയേത്
ദേവതയെ സ്ഥാപിച്ച് അതില് ലയിച്ച്, വീണ്ടും സ്വയം അര്ച്ചന നടത്തണം.
സര്വാന്കാമാനവാപ്യാന്തേ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്
അവസാനത്തില് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിച്ച്, പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
യജേദ്രാസപരിശ്രാന്തം ഗോപീമണ്ഡലമധ്യഗമ്
രാസനൃത്തത്തില് ക്ഷീണിച്ച, ഗോപിമാരുടെ മധ്യത്തില് ഇരിക്കുന്ന അവനേ ആരാധിക്കണം.