ഏഭിഃ പുത്രൈരിദം വ്യാപ്തം സദേവാസുരമാനുഷമ്
ഈ മക്കളുടെ വഴി, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും അടങ്ങിയ ലോകം നിറഞ്ഞു.
തപശ്ച സത്യമിത്യേവം ലോകാഃ സത്യോപരി സ്ഥിതാഃ
തപസ്സും സത്യവും—ഇവയാണ് ലോകങ്ങൾ സത്യത്തിന്റെ മേൽ നിലകൊള്ളുന്നത്.
മഹാതലം ച വിപ്രേന്ദ്ര തതോ ഽധച്ച രസാതലമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അതിന് കീഴിൽ മഹാതലവും അതിന് അടിയിൽ രസാതലവും ഉണ്ട്.
ഏഷ സര്വേഷു ലോകേഷു ലോകനാഥാംശ്ച സൃഷ്ടവാന്
അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ലോകനാഥന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
വര്ത്തനാദീനി സര്വാണി യഥായോഗ്യംമകല്പയത്
അവൻ എല്ലാ ജീവരീതികളും പ്രവർത്തനങ്ങളും യോജ്യമായ ക്രമത്തിൽ ക്രമീകരിച്ചു.
ലോകാലോകശ്ച ഭൂമ്യന്തേ തന്മധ്യേ സത്പ സാഗരാഃ
ഭൂമിയുടെ അറ്റത്ത് ലോകാലോകം ഉണ്ട്; അതിനിടയിൽ ഏഴു സമുദ്രങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
ബാഹ്യാ നദ്യശ്ച വിഖ്യാതാ ജനാശ്ചാമരസന്നിഭാഃ
പുറത്തുള്ള പ്രശസ്തമായ നദികളും അമരന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ജനങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ട്.
ക്രൌഞ്ചശാകൌ പുഷ്കരശ്ച തേ സര്വേ ദേവഭൂമയഃ
ക്രൗഞ്ചം, ശാകം, പുഷ്കരം—ഇവയെല്ലാം ദേവഭൂമികളാണ്.
ലവണേക്ഷുസുരാസര്പിര്ദധിക്ഷീരജലൈഃ സമമ്
ഉപ്പ്, കരിമ്പ് നീര്, മദ്യം, നെയ്യ്, തൈര്, പാല്, വെള്ളം—ഇവയൊക്കെയും കൂടെ ഉണ്ട്.
ജ്ഞേയാ ദ്വിഗുണവിസ്തരാ ലോകാലോകാഞ്ച പര്വതാത്
ലോകങ്ങൾ ലോകാലോകപർവതത്തിന്റെ ഇരട്ടവ്യാപ്തിയാണെന്ന് അറിയണം.
ജ്ഞേയം തദ്ഭാരതം വര്ഷം സര്വകര്മഫലപ്രദമ്
ഭാരതം എന്ന ദേശം എല്ലാ കര്മ്മഫലങ്ങളും നല്കുന്നവയാണെന്ന് അറിയണം.
തത്ഫലം ഭുജ്യതേ ചൈവ ഭോഗഭൂമിധനക്രമാത്
അവിടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലം അനുഭവം, ഭൂമി, ധനം എന്ന ക്രമത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
തത്ഫലം ക്ഷയി വിപ്രേന്ദ്ര ഭുജ്യതേ ഽന്യത്രജന്തുഭിഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ആ ഫലം മറ്റു ജീവികൾക്ക് മറ്റിടങ്ങളിൽ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്നു.
സംചിതം സുമഹത്പുണ്യമക്ഷയ്യമമലം ശുഭമ്
സഞ്ചിതമായ മഹാപുണ്യം ക്ഷയിക്കാത്തതും നിർമ്മലവും ശുഭവുമാണ്.
കദാ പുണ്യേന മഹതാ യാസ്യാമ പരമം പദമ്
എപ്പോഴാണ് വലിയ പുണ്യത്തിന്റെ വഴി നാം പരമപദം പ്രാപിക്കുക?
ജഗദീശംസമേഷ്യാമോ നിത്യാനന്ദമനാമയമ്
നാം ലോകനാഥനെയും ശാശ്വതാനന്ദത്തെയും രോഗരഹിതത്വത്തെയും പ്രാപിക്കും.
ന തസ്യ സദൃശോ ഽന്യോ ഽസ്തി ത്രിഷു ലോകേഷു നാരദാ
നാരദാ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവനോട് തുല്യനായ മറ്റൊരുവൻ ഇല്ല.
ശുക്ഷഷുര്വാപി മഹതഃ സവേദ്യോ ദിവിജൈരപി
പവിത്രനായാലും അപവിത്രനായാലും മഹാന്മാരെ ദേവന്മാർ അറിയാൻ കഴിയും.
ഭക്തോച്ഛിഷ്ടാന്നസേവീ ച യാതി വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
ഭക്തന്മാരുടെ ഉണ്ണിയാവശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
അഹിംസാദിപരഃ ശന്തിഃ സോ ഽപി വന്ദ്യഃ സുരോത്തമൈഃ
അഹിംസയും മറ്റു സദ്ഗുണങ്ങളും പാലിച്ച് ശാന്തനായവൻ ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമന്മാരാൽ പോലും വന്ദനീയനാണ്.
സര്വഭൂതഹിതോ നിത്യം സോ ഽഭ്യര്ച്യോ ദിവിജൈഃ സ്മൃതഃ
എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഹിതം എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാർക്ക് ആരാധനാർഹനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
അനസൂയുഃശുചിര്ദക്ഷോ യഃ സോ ഽപ്യര്ച്യഃസുരേശ്വരൈഃ
അസൂയ ഇല്ലാതെ ശുദ്ധനും ചതുരനുമായവൻ ദേവാധിപതിമാരാൽ പോലും ആരാധ്യനാണ്.
വേദവാദരതോ നിത്യം സ ജ്ഞേയഃ പങ്കിപാവനഃ
വേദങ്ങളുടെ ചർച്ചയിൽ എപ്പോഴും ആസ്വാദനമുള്ളവൻ അധമന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെന്ന് അറിയണം.
സര്വം യോ ബ്രഹ്മണ നിത്യമസ്മദാദിഷു കാ കഥാ
എല്ലാം ബ്രഹ്മമാണെന്ന് എപ്പോഴും കാണുന്നവനാണെങ്കിൽ നമ്മളെയും മറ്റുള്ളവരെയും കുറിച്ച് എന്ത് പറയാൻ ഉണ്ട്?
അപരിഗ്രഹശീ ലശ്ച ദേവപൂജ്യഃ സ നാരദ
സ്വത്ത് ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാത്തവൻ ദേവന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്, നാരദ.
പരോപകാരനിരതഃ പൂജനീയഃ സുരാസുരൈഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ ഉപകാരത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കേണ്ടവനാണ്.
സത്സംഗേ ഽപി ച യസ്യാസ്തി സോ ഽപി വന്ദ്യഃ സുരോത്തമൈഃ
സത്സംഗം ഉള്ളവനും ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമന്മാരാൽ വന്ദനീയനാണ്.
കരോതി ഭാരതേ വര്ഷേ സംബന്ധോ ഽസ്മാഭിരേവ ച
ഭാരതദേശത്ത് ഞങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ—
സ ഏവ ദുഷ്കൃതിര്മൂഢോ നാസ്ത്യന്യോ ഽസ്മാദചേതനഃ
അവൻ മാത്രം ദുഷ്കൃതിയും മൂഢനും; അവനെക്കാൾ ബുദ്ധിയില്ലാത്തവൻ മറ്റൊരുവനും ഇല്ല.
പീയൂഷകലശം സുക്ത്വാ വിഷഭാണ്ഡമുപാശ്രിതഃ
അമൃതം നിറഞ്ഞ കലശം ഉപേക്ഷിച്ച് വിഷം നിറഞ്ഞ പാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവനാണ് അവൻ.