പ്രോചുഃ പ്രാഞ്ജലയോ ദേവം ബ്രഹ്മാദിസുരസംഗതമ്
ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും ചുറ്റുമിരുന്ന ദൈവത്തോട് അവർ കയ്യുകൂപ്പി പറഞ്ഞു.
സ ഏവാങ്ഗാര വൃഷ്ടിം ച പിപാസുരപിബദ്വിഭോഃ
ദൈവമേ, കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ തന്നെയാണ് ആ ചാരമഴ വരുത്തിയത്.
വീരോ ഽപ്യാഹ കപേര്ലിങ്ഗേ പീഠാഭാവാദിദം കൃതമ്
വീരനും പറഞ്ഞു: കുരങ്ങന്റെ ലിംഗത്തിൽ പീഠം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഇതാണ് സംഭവിച്ചത്.
കപേശ്ചിത്തം പരിജ്ഞാതും മയാ കൃതമിദം ദ്വിജാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, കുരങ്ങന്റെ മനസ്സ് അറിയാൻ ഞാൻ ഇതു ചെയ്തു.
ഇത്യുക്ത്വാ തു യഥാപൂര്വം ദേവദേവഃ കൃപാനിധിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവദേവനായ കരുണാനിധി മുമ്പത്തെ പോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിച്ചു.
കല്പയാമാസ വിശ്വാത്മാ വീരഭദ്രമഥാബ്രവീത്
വിശ്വാത്മാവ് പിന്നീട് വീരഭദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ച് അവനോട് പറഞ്ഞു.
തതസ്തേ വിപുലാ കീര്തിര്ലോകേ സ്ഥാസ്യതി ശാശ്വതീ
അതിനുശേഷം, നിന്റെ മഹത്തായ കീർത്തി ലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കും.
താംബൂലം വീരഭദ്രായ ദത്തവാന്പ്രീതമാനസഃ
പ്രസന്നമായ മനസ്സോടെ അവൻ വീരഭദ്രനു താമ്പൂലം നൽകി.
സമാപ്തായാം തു പൂജായാം ഹനുമാന്പ്രീതമാനസഃ
പൂജ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, സന്തോഷപൂർവ്വം ഹനുമാൻ
ദദര്ശ തമഥാഭ്യാഹ വീണാ മേ ദീയതാമിതി
അവനെ കണ്ടു, പിന്നെ പറഞ്ഞു: 'വീണ എനിക്ക് നൽകണം.'
മമാപീഷ്ടേഹം ഗന്ധര്വ വീണേത്യാഹ കപീശ്വരഃ
കുരങ്ങന്മാരുടെ നായകൻ പറഞ്ഞു: 'എനിക്കും ഈ വീണ വേണം, ഗന്ധർവാ.'
തദാ മുഷ്ടിപ്രഹാരേണ ഗന്ധര്വഃ പാതിതഃ ക്ഷിതൌ
അപ്പോൾ, ഒരു മുഷ്ടിപ്രഹാരത്തിൽ ഗന്ധർവൻ നിലത്തേക്ക് വീണു.
ഹനുമാന്വാനരശ്രേഷ്ഠോ ഗായന്പ്രാഗാച്ഛിവാന്തികമ്
വാനരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാൻ പാടിക്കൊണ്ടു ശിവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ബൃഹതീകുസുമൈഃ ശുദ്ധൈര് ദേവപാദാവപൂജയത്
ശുദ്ധമായ ബൃഹതീ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ പാദങ്ങൾ ഹനുമാൻ പൂജിച്ചു.
ദൈത്യാനാം ദേവതാനാം ച നൃപാണാം ശങ്കരോ ഽപി ച
ദാനവന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും രാജാക്കളെയും പോലും ശങ്കരൻ അതിക്രമിക്കുന്നു.
സമുല്ലങ്ഘനേ ശക്തിം ശാസ്ത്രജ്ഞത്വം ബലോന്നതിമ്
ഉയരത്തിൽ ചാടി കടക്കുന്നതിലും ശാസ്ത്രജ്ഞതയിലും ശക്തിയുടെ ഉന്നതിയിലും.
പ്രത്യക്ഷം മമ വിപ്രേന്ദ്ര ഹനുമാന്ഹര്ഷമാഗഗതഃ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഹനുമാൻ സന്തോഷത്തോടെ നേരിൽ എനിക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രസന്നമൂര്തിസ്തരുണഃ ശിവാംശഃ സംഭാവയാമാസ സമസ്തദേവാന്
പ്രസന്നമായ രൂപവും യൗവനവും ശിവന്റെ അംശവും ഉള്ള ഹനുമാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ആദരിച്ചു.
മഹേശേനാഹമപ്യേനം ശശിമൌലിമവൈമി ച
മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഞാൻ പോലും ചന്ദ്രൻ തലയിൽ ധരിക്കുന്നവനായി അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ബുദ്ധൌ ന്യായേ ച വൈ ധൈര്യേ താദൃഗന്യോ ഽസ്തി ന ക്വചിത്
ബുദ്ധിയിലും നീതിയിലും ധൈര്യത്തിലും അവനുപോലൊരു മറ്റൊരാളും എവിടെയും ഇല്ല.
പഠതാം ശൃണ്വതാം ചൈവ ഗച്ഛ വിപ്ര യഥാസുഖമ്
ബ്രാഹ്മണാ, വായിച്ചാലും കേട്ടാലും നീ ഇഷ്ടംപോലെ പോകുക.
വചനം ദക്ഷിണീകൃത്യ നത്വാ ചാഗാം യഥാഗതഃ
വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ച് നമസ്കരിച്ച്, അവൻ വന്നതുപോലെ തന്നെ മടങ്ങി.
സുഖദം മോക്ഷദം സാരം കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി
സുഖവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ഈ സാരാംശം കേട്ടപ്പോൾ ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
യത്പപ്രച്ഛ പുനസ്തച്ച യുഷ്മഭ്യം പ്രവദാമ്യഹമ്
നീ വീണ്ടും ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു.
ചരിതം ച മഹത്പുണ്യം ശ്രുത്വാ ഭൂയോ ഽബ്രവീദ്വചഃ
മഹത്തായ പുണ്യകഥ കേട്ടശേഷം അവൻ വീണ്ടും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ശ്രാവിതം ചരിതം പുണ്യം ശിവസ്യ ച ഹനൂമതഃ
ശിവന്റെയും ഹനുമാന്റെയും പുണ്യകൃത്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു.
തത്പ്രബ്രൂഹി മഹാഭാഗ കിം പൃഷ്ട്വാന്യദ്വിദാംവര
മഹാഭാഗനേ, ഇതു പറയൂ; ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെന്ത് വേറേ ചോദിക്കണം?
ബ്രഹ്മാദ്യാ യാന്സമാരാധ്യ സൃഷ്ട്യാദികരണേ ക്ഷമാഃ
ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന, സൃഷ്ടിയിലുമുതൽ കഴിവുള്ളവരെക്കുറിച്ച്—
ഗോപീജനപദം പശ്ചാദ്വല്ലഭായാഗ്നിസുംദരീ
പിന്നീട്, ഗോപികകളുടെ ദേശവും വല്ലഭയും അഗ്നിസുന്ദരിയും.
നാരദോ ഽസ്യ മുനിശ്ഛന്ദോ ഗായത്രീ ദേവതാ പുനഃ
ഈ സ്തുതിയുടെ ഋഷി നാരദനും, ഛന്ദസ്സായി ഛന്ദസും, ദേവതയായി ഗായത്രിയും വീണ്ടും.