ഏകേനാഹ്നാ സമസ്താനാം പാതകാനാം ക്ഷയോ ഭവേത്
ഇവയെല്ലാം ഒരേ ദിവസം ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കുന്നു.
ഏവമേതത്കപിശ്രേഷ്ഠ യുദുക്തം പൂജനം മമ
ഇങ്ങനെ, കുരങ്ങുകളുടെ ശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ ആരാധനയെ ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ആരാധനം യഥാലിങ്ഗേ വിസ്തരേണ ത്വയോദിതമ്
ലിംഗത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ആരാധനാ വിധി നീ വിശദമായി വിശദീകരിച്ചു.
തതഃ പ്രാഹ കപിശ്രേഷ്ഠോ ദേവദേവമുമാപതിമ്
അതിനുശേഷം കുരങ്ങുകളുടെ പ്രധാനൻ ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
താം കരോമി പുരാ ദേവ പശ്ചാത്ത്വത്പാദപൂജനമ്
ദേവാ, ഞാൻ ആദ്യം അതു ചെയ്യാം, പിന്നെ നിന്റെ പാദങ്ങൾ പൂജിക്കാം.
സരസസ്തീരമാഗത്യ കൃത്വാ സൈകതവേദികാമ്
അവൻ തടാകത്തിൻ്റെ കരയിൽ എത്തി മണൽകൊണ്ട് ഒരു വേദിക ഉണ്ടാക്കി.
പ്രക്ഷാല്യ പാദൌ ഹസ്തൌ ച സമാചമ്യ സമാഹിതഃ
അവൻ കാലും കൈയും കഴുകി, ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച് മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ഇരുന്നു.
ദേവവേദ്യാമഥോ ചക്രേ പദ്മം ച സുമനോഹരമ്
ശേഷം ദൈവത്തിന് വേണ്ടി വേദിയും അതിനോട് കൂടെ അത്യന്തം മനോഹരമായ ഒരു താമരയും ഒരുക്കി.
പ്രാണാനായമ്യ സംന്യസ്യ ശുല്കധ്യാനസമന്വിതഃ
ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ പിൻവലിച്ച്, അവൻ പാദധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി.
അഥ ദേവാര്യനം കര്ത്തും യത്നമാസ്ഥിതവാന്കപിഃ
ശേഷം ആ കുരങ്ങൻ ദേവാരാധന നടത്താൻ ഉത്സാഹത്തോടെ ശ്രമിച്ചു.
ശിരഃ കമണ്ഡലുഗതം നിധായാഗ്നിനിമന്ത്രിതമ്
അഗ്നിമന്ത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിച്ച കമണ്ഡലുവിലെ വെള്ളം തലയിൽ വെച്ചു.
അഥ സ്നാപയിതും ദേവമാദായ കരസംപുടേ
ശേഷം ദൈവത്തെ സ്നാനമിടാൻ കൈകുഴിയിൽ വെള്ളം എടുത്തു.
ലിങ്ഗമാത്രം കരഗതം ദൃഷ്ട്വാ ഭീതിസമന്വിതഃ
കൈയിൽ ലിംഗം മാത്രം കാണുമ്പോൾ അവൻ ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞു.
യദേതത്പീഠരഹിതം ശിവലിങ്ഗം കരസ്ഥിതമ്
പീഠം ഇല്ലാതെ ശിവലിംഗം അവന്റെ കൈയിൽ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അഥ രുദ്രം ജപിഷ്യാമി തദായതി മഹേശ്വരഃ
അവൻ 'ഇപ്പോൾ ഞാൻ രുദ്രസൂക്തം ജപിക്കും' എന്ന് തീരുമാനിച്ച് മഹേശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചു.
യദാ തു ന സമായാതോ മഹേശോ ഽഥ കപീശ്വരഃ
എന്നാൽ മഹേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷമായില്ല, അപ്പോൾ കുരങ്ങുകളുടെ അധിപൻ—
കിമര്ഥം രുദ്യതേ ഭദ്ര രുദിതേ കാരണം വദ
നല്ലവളേ, നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? കരച്ചിലിന് കാര്യം പറയൂ.
പീഠഹീനമിദം ലിങ്ഗം പശ്യ മേ പാപസംചയമ്
നോക്കൂ, ഈ ലിംഗത്തിന് പീഠം ഇല്ല; എന്റെ പാപസഞ്ചയം കാണൂ.
യദി നായാതി പീഠം തേ ലിങ്ഗേ മാ സാഹസം കുരു
നിന്റെ ലിംഗത്തിന് പീഠം വരില്ലെങ്കിൽ, നീ ആവേശത്തോടെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.
പശ്യ ദര്ശയ മേ ലിങ്ഗം പീഠം ചാത്രാഗതം ന വാ
നോക്കൂ, ഈ ലിംഗവും പീഠം ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതും എനിക്ക് കാണിക്കൂ.
ദഗ്ധുകാമോ ഽഖിലാംല്ലോകാന്വീരഭദ്രഃ പ്രാതാപവാന്
വീരഭദ്രൻ, വലിയ ശക്തിയോടെ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ചുട്ടുകളയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
അഥ സപ്തതലാന്ദഗ്ധ്വാ പുനരൂര്ദ്ധ്വമവര്തത
അപ്പോൾ, ഏഴു പാളികളും ചുട്ടശേഷം, വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ലലാടനേത്രസംഭൂതം നഖേനാദായ ചാനലമ്
തലമുടിയിലെ കണ്ണിൽ നിന്നു പിറന്ന അഗ്നിയെ, വിരലിന്റെ നഖത്തിൽ കൊണ്ട് എടുത്തു.
തപഃ സത്യം ച സംദഗ്ധുമുദ്യതോ ഽഭൂന്മുനീശ്വരഃ
മഹർഷി, തപസ്സിനെയും സത്യത്തെയും ചുട്ടുകളയാൻ തയ്യാറായി.
ദഗ്ധുകാമം വീരഭദ്രം ഗൌതമാശ്രമമാഗതാഃ
ചുട്ടുകളയാൻ ഉദ്ദേശിച്ച വീരഭദ്രനെ തടയാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ, ഗൗതമന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വന്നു.
അസ്തുവന്ഭക്തിസംയുക്താഃ സ്തോത്രൈര്വേദസമുദ്ഭവൈഃ
ഭക്തിയോടെ, വേദങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ച സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ സ്തുതിച്ചു.
ബ്രഹ്മാദ്യധീശായ സൃഷ്ട്യാദികര്ത്രേ,വിഷ്ണുപ്രിയായാര്തിഹൄന്ത്രേംഽതകര്ത്രേ
ബ്രഹ്മാദികൾക്ക് നാഥനായ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദികർത്താവായ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രിയനായ, ദു:ഖം നീക്കുന്നവൻ, മരണത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെ—
നമോ വേദഗുഹ്യായ ഭക്തപ്രിയായ നമഃ പാകഭോക്ത്രേ മഖേശായ തുഭ്യമ്
വേദഗുഹ്യത്തെ അറിയുന്നവനേ, ഭക്തപ്രിയനേ, യജ്ഞഭാഗം കഴിക്കുന്നവനേ, യാഗങ്ങളുടെ കർത്താവേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമസ്തേ സുരാബിന്ദുവര്ഷാപനായ ത്രയീമൂര്തയേ കാലകാലായ നാഥ
ദേവന്മാർക്ക് അമൃതം മഴപോലെ പെയ്യിക്കുന്നവനേ, മൂന്നു വേദങ്ങളുടെ രൂപമായോ, മരണത്തിനും മരണമായോ, നാഥാ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
ശിവായാശിവഘ്നായ വീരായ ഭൂയാത്സദാ നഃ പ്രസന്നോ ജഗന്നാഥകേജ്യഃ
ശിവനേ, അശുഭം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, വീരനേ, ലോകനാഥനേ, എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടു പ്രസന്നനാകണമേ, നിനക്ക് ആരാധ്യനാകാൻ അർഹതയുണ്ട്.