കിമിദം ദേവി ചേത്യുക്ത്വാ നീവീബന്ധം ചകാര ഹ
'ഇത് എന്താണ്, ദേവി?' എന്ന് ചോദിച്ച് അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ട് കെട്ടി.
തതഃ പ്രാഹ ശിവാ ശംഭും സ്മിത്വാ പര്വതനന്ദിനീ
പിന്നീട്, പർവതൻമകളായ പാർവതി പുഞ്ചിരിച്ച് ശംഭുവിനോട് പറഞ്ഞു.
പൂര്വമേവ മയാ സര്വം ജ്ഞാതപ്രായമഭൂത്കില
എനിക്ക് ഇതിനകം തന്നെ എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു.
ശിരോ വിഭൂഷിതം ദേവ ബ്രഹ്മശീര്ഷസ്യ മാലയാ
ദേവാ, എന്റെ തല ബ്രഹ്മാവിന്റെ തലയിൽ നിന്നുള്ള പൂമാലകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശേഷശ്ച വാസുകിശ്ചൈവ സവിഷൌ തവ കങ്കണൌ
വിഷമുള്ള ശേഷനും വാസുകിയും നിന്റെ കങ്കണങ്ങളാണ്.
മഹോക്ഷോ വാഹനം ഗോത്രം കുലം ചാജ്ഞാതമേവ ച
മഹാവൃഷഭം നിന്റെ വാഹനം; നിന്റെ വംശവും കുടുംബവും എനിക്കു അറിയാമല്ലോ.
ഏവം വദന്തീം ഗിരിജാം വിഷ്ണുഃ പ്രാഹാതികോപനഃ
ഇങ്ങനെ ഗിരിജാ സംസാരിച്ചപ്പോള് വിഷ്ണു ക്രോധം കാണിക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദുഷ്പ്രാണാ ന പ്രിയാ ഭദ്രേ തവ നൂനമസംയമാത്
സൗമ്യളേ, നീ നിയന്ത്രണം പാലിക്കാത്തതിനാലാണ് ജീവന് നിലനിര്ത്തുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത്.
ഇത്യുക്ത്വാഥ നഖാഭ്യാം ഹി ഹരിശ്ഛേത്തും ശിരോ ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരി തന്റെ നഖങ്ങളാല് അവളുടെ തല വെട്ടാന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
പാര്വതീവചനം സര്വം പ്രിയം മമ ന ചാപ്രിയമ്
പാര്വ്വതിയുടെ എല്ലാ വാക്കുകളും എനിക്ക് പ്രിയമാണ്; ഒന്നും അപ്രീതികരമല്ല.
ഓമിത്യുക്ത്വാഥ ഭഗവാംസ്തൂഷ്ണീംഭൂതോ ഽഭവദ്ധ്വരിഃ
'ഓം' എന്നു പറഞ്ഞ് ഭാഗവാന് ഹരി മൗനമായി.
അര്ഥയാമി വിനിഷ്കാമം മമ പൂജാവ്രതം തഥാ
എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ലാതെ എന്റെ പൂജയും വ്രതവും അപേക്ഷിക്കുന്നു.
തച്ഛ്രത്വാ ശങ്കരോ ദേവഃ സ്മിത്വാ പ്രാഹ വപീശ്വരമ്
അത് കേട്ടശേഷം ശങ്കരന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുളത്തിന്റെ ഇശ്വരനോടു പറഞ്ഞു.
കോ ഗുരുഃ കശ്ച മന്ത്രസ്തേ കീദൃശം പൂജന തഥാ
നിന്റെ ഗുരു ആര്, നിന്റെ മന്ത്രം ഏതാണ്, എങ്ങനെയുള്ള പൂജയാണ് അതു?
വേപമാനസമസ്താങ്ഗ സ്തോതുമേവം പ്രചക്രമേ
അവന് ശരീരമാകെ വിറച്ച് ഇങ്ങനെ സ്തുതി തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
യോരിനേ യോഗധാത്രേ ച യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ
യോഗത്തിന്റെ ആദിയും നിലനിര്ത്തിയും ആയ, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവായ നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു.
വേദാനാം പതയേ തുഭ്യം ദേവാനാം പതയേ നമഃ
വേദങ്ങളുടെ നാഥനേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനേ, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു.
അഷ്ടമൂര്തേ നമസ്തുഭ്യം പശൂനാം പതയേ നമഃ
എട്ടു രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, പശുക്കളുടെ ഉടമനേ, നിങ്ങളെ വന്ദനം.
സുഭൃങ്ഗരാജധത്തൂരദ്രോണപുഷ്പപ്രിയസ്യ തേ
ധത്തൂര, ദ്രോണ, ഭൃംഗരാജ് എന്നിവയുടെ പുഷ്പങ്ങളില് ആസ്വാദനമുള്ളവനേ, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു.
നമസ്തേ ഽസ്തു നമസ്തേ ഽസ്തു ഭൂയ ഏവ നമോനമഃ
നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
തതസ്ത്യക്ത്വാ ഭയം പ്രാഹ ഹനുമാന് വാക്യകോവിദഃ
അതിനുശേഷം ഭയം വിട്ട് വാക്കില് പ്രാവീണ്യമുള്ള ഹനുമാന് സംസാരിച്ചു.
ദിവാ സംപാദിതൈസ്തൈയൈഃ പുഷ്പാദ്യൈരപി താദൃശൈഃ
പകല് സമയത്ത് ആ പുഷ്പങ്ങളാലും അതുപോലുള്ള അര്പ്പണങ്ങളാലും പൂജ നടത്തണം.
സായങ്കാലേ തു സംപ്രാപ്തേ അശിരഃസ്നാനമാചരേത്
സന്ധ്യാകാലം വന്നാല് തല കഴുകാതെ സ്നാനം ചെയ്യണം.
അഥ ഭസ്മ സമാദായ ആഗ്നേയം സ്നാനമാചരേത്
അതിനുശേഷം ഭസ്മം എടുത്ത് അഗ്നിസ്നാനം നടത്തണം.
പഞ്ചാക്ഷരേണ മന്ത്രേണ നാമ്നാ വാ യേന കേനചിത്
അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ ഏത് പേരായാലും വിളിച്ചോ,
ഈശാനഃ സര്വവിദ്യാനാമുക്ത്വാ ശിരസിപാതയേത്
എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെയും നാഥനായ ഈശാനനെ വിളിച്ച്, അതിനെ തലയിൽ ഇടണം.
അഘോരേഭ്യോ ഽഥ ഘോരേഭ്യോ ഭസ്മ വക്ഷസി നിക്ഷിപേത്
'അഘോരേഭ്യോ' എന്നും 'ഘോരേഭ്യോ' എന്നും ഉച്ചരിച്ച്, ഭസ്മം നെഞ്ചിൽ ഇടണം.
സദ്യോജാതം പ്രപദ്യാമി നിക്ഷിപേദഥ പാദയോഃ
സദ്യോജാതനിൽ അഭയം തേടി, ഭസ്മം കാലുകളിൽ ഇടണം.
ത്രൈവര്ണികാനാമുദിതഋ സ്നാനാദിവിധിരുത്തമഃ
മൂന്നു വർണ്ണക്കാര്ക്കും ഈ സ്നാനാദി ക്രമം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.
ശിവേതി പദമുഞ്ചാര്യ ഭസ്മ സംമന്ത്രയേത്സുധീഃ
'ശിവ' എന്ന പദം ഉച്ചരിച്ച്, ഭസ്മം മന്ത്രത്തോടെ ശുദ്ധീകരിക്കണം.