ആഹൂയ പാര്വതീമീശ ഇദം വാക്യമുവാച ഹ
പാർവതിയെ വിളിച്ച്, ഈശ്വരൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവ്യാഹ ന ച യുക്തം തദ്ഭര്ത്ത്രാ ശുശ്രൂഷണം സ്ത്രിയഃ
ദേവി പറഞ്ഞു: ഭർത്താവിനെ അങ്ങനെ സേവിക്കുന്നത് ഒരു ഭാര്യയ്ക്കു യോജിച്ചതല്ല.
കേശപ്രസാധനേ ദേവ തത്ത്വം സര്വം ന ചേപ്സിതമ്
ദേവാ, മുടി അലങ്കരിക്കുന്നതൊക്കെയും എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല.
തതശ്ചരമസംലഗ്ന കേശപുഷ്പാദിമാര്ജനമ്
അതിനുശേഷം, അവസാനമായി, അവൻ മുടിയും പൂവും വൃത്തിയാക്കി.
തദാ കിമുത്തരം വാച്യം തവ ദേവാദിവന്ദിത
ദേവന്മാർക്ക് വന്ദിതയായവളേ, അപ്പോൾ എന്ത് ഉത്തരം പറയണം?
ഏവം ഹി ഭാഷമാണാം താം കരേണാകൃഷ്യ ശങ്കരഃ
അവൾ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ശങ്കരൻ അവളെ കൈകൊണ്ട് അടുക്കിച്ചു.
വിഭജ്യ ച കരാഭ്യാം സ പ്രസസാര നഖൈരപി
അവൻ കൈകൊണ്ട് മുടി വേർതിരിച്ച്, നഖങ്ങൾകൊണ്ടും അതിനെ ചിട്ടപ്പെടുത്തി.
കൃത്വാ ധംമില്ലമകരോദഥ മാലാം കരാഗതാമ്
അവൻ മുടി ചുരുട്ടി, കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ഒരു പൂമാലയും ഒരുക്കി.
കല്പപ്രസൂനമാലാം ച ബ്രഹ്മദത്താം മഹേശ്വരഃ
ബ്രഹ്മാ നൽകിയ സ്വർഗ്ഗപൂക്കളാൽ മഹേശ്വരൻ ഒരു പൂമാല ഉണ്ടാക്കി.
അഥാംസപൃഷ്ഠ സംലഗ്നമാര്ജനം കൃതവാന് വിഭുഃ
അതിനുശേഷം, ഭഗവാൻ അവളുടെ ഭുജത്തും പുറകിലും ചേർന്ന ഭാഗം വൃത്തിയാക്കി.
കിമിദം ദേവി ചേത്യുക്ത്വാ നീവീബന്ധം ചകാര ഹ
'ഇത് എന്താണ്, ദേവി?' എന്ന് ചോദിച്ച് അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ട് കെട്ടി.
തതഃ പ്രാഹ ശിവാ ശംഭും സ്മിത്വാ പര്വതനന്ദിനീ
പിന്നീട്, പർവതൻമകളായ പാർവതി പുഞ്ചിരിച്ച് ശംഭുവിനോട് പറഞ്ഞു.
പൂര്വമേവ മയാ സര്വം ജ്ഞാതപ്രായമഭൂത്കില
എനിക്ക് ഇതിനകം തന്നെ എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു.
ശിരോ വിഭൂഷിതം ദേവ ബ്രഹ്മശീര്ഷസ്യ മാലയാ
ദേവാ, എന്റെ തല ബ്രഹ്മാവിന്റെ തലയിൽ നിന്നുള്ള പൂമാലകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശേഷശ്ച വാസുകിശ്ചൈവ സവിഷൌ തവ കങ്കണൌ
വിഷമുള്ള ശേഷനും വാസുകിയും നിന്റെ കങ്കണങ്ങളാണ്.
മഹോക്ഷോ വാഹനം ഗോത്രം കുലം ചാജ്ഞാതമേവ ച
മഹാവൃഷഭം നിന്റെ വാഹനം; നിന്റെ വംശവും കുടുംബവും എനിക്കു അറിയാമല്ലോ.
ഏവം വദന്തീം ഗിരിജാം വിഷ്ണുഃ പ്രാഹാതികോപനഃ
ഇങ്ങനെ ഗിരിജാ സംസാരിച്ചപ്പോള് വിഷ്ണു ക്രോധം കാണിക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദുഷ്പ്രാണാ ന പ്രിയാ ഭദ്രേ തവ നൂനമസംയമാത്
സൗമ്യളേ, നീ നിയന്ത്രണം പാലിക്കാത്തതിനാലാണ് ജീവന് നിലനിര്ത്തുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത്.
ഇത്യുക്ത്വാഥ നഖാഭ്യാം ഹി ഹരിശ്ഛേത്തും ശിരോ ഗതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരി തന്റെ നഖങ്ങളാല് അവളുടെ തല വെട്ടാന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
പാര്വതീവചനം സര്വം പ്രിയം മമ ന ചാപ്രിയമ്
പാര്വ്വതിയുടെ എല്ലാ വാക്കുകളും എനിക്ക് പ്രിയമാണ്; ഒന്നും അപ്രീതികരമല്ല.
ഓമിത്യുക്ത്വാഥ ഭഗവാംസ്തൂഷ്ണീംഭൂതോ ഽഭവദ്ധ്വരിഃ
'ഓം' എന്നു പറഞ്ഞ് ഭാഗവാന് ഹരി മൗനമായി.
അര്ഥയാമി വിനിഷ്കാമം മമ പൂജാവ്രതം തഥാ
എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ലാതെ എന്റെ പൂജയും വ്രതവും അപേക്ഷിക്കുന്നു.
തച്ഛ്രത്വാ ശങ്കരോ ദേവഃ സ്മിത്വാ പ്രാഹ വപീശ്വരമ്
അത് കേട്ടശേഷം ശങ്കരന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുളത്തിന്റെ ഇശ്വരനോടു പറഞ്ഞു.
കോ ഗുരുഃ കശ്ച മന്ത്രസ്തേ കീദൃശം പൂജന തഥാ
നിന്റെ ഗുരു ആര്, നിന്റെ മന്ത്രം ഏതാണ്, എങ്ങനെയുള്ള പൂജയാണ് അതു?
വേപമാനസമസ്താങ്ഗ സ്തോതുമേവം പ്രചക്രമേ
അവന് ശരീരമാകെ വിറച്ച് ഇങ്ങനെ സ്തുതി തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
യോരിനേ യോഗധാത്രേ ച യോഗിനാം ഗുരവേ നമഃ
യോഗത്തിന്റെ ആദിയും നിലനിര്ത്തിയും ആയ, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവായ നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു.
വേദാനാം പതയേ തുഭ്യം ദേവാനാം പതയേ നമഃ
വേദങ്ങളുടെ നാഥനേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനേ, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു.
അഷ്ടമൂര്തേ നമസ്തുഭ്യം പശൂനാം പതയേ നമഃ
എട്ടു രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, പശുക്കളുടെ ഉടമനേ, നിങ്ങളെ വന്ദനം.
സുഭൃങ്ഗരാജധത്തൂരദ്രോണപുഷ്പപ്രിയസ്യ തേ
ധത്തൂര, ദ്രോണ, ഭൃംഗരാജ് എന്നിവയുടെ പുഷ്പങ്ങളില് ആസ്വാദനമുള്ളവനേ, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു.
നമസ്തേ ഽസ്തു നമസ്തേ ഽസ്തു ഭൂയ ഏവ നമോനമഃ
നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.