ചൂര്ണം ച ശങ്കരായാഥ നിവേദയതി ഗൌതമേ
ശേഷം ഗൗതമൻ ശങ്കരനു ചൂർണ്ണം അർപ്പിച്ചു.
കപേ ഗൃഹാണ താംബൂലം പ്രയച്ഛ മമ ഖണ്ഡകാന്
കുരങ്ങേ, താംബൂലം എടുക്കൂ, എനിക്ക് കഷ്ണങ്ങൾ കൊടുക്കൂ.
അനേകഫലഭോക്തൃആത്വാദ്വാനരസ്തു കഥം ശുചിഃ
നാനാഭാഗ്യങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന കുരങ്ങ് എങ്ങനെ ശുദ്ധനാകും?
മദ്വാക്യാദഖിലം ശുദ്ധ്യേന്മദ്വാക്യാദമൃതം വിഷമ്
എന്റെ വാക്കുകൊണ്ട് എല്ലാം ശുദ്ധമാകും; എന്റെ വാക്കിൽ അമൃതം വിഷമാകുന്നു.
മദ്വാങ്ക്യാദ്ധ്വര്മവിജ്ഞാനം മദ്വാക്യാന്മോക്ഷ ഉച്യതേ
എന്റെ വാക്കിൽ ധർമ്മജ്ഞാനം ലഭിക്കും; എന്റെ വാക്കിൽ മോക്ഷം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.
അതോ ഗൃഹാണ താംബൂലം മമ ദേഹി സുഖണ്ഡകാന്
അതിനാൽ താംബൂലം എടുക്കൂ, എനിക്ക് നല്ല കഷ്ണങ്ങൾ കൊടുക്കൂ.
തതതഃ പത്രാണി സംഗൃഹ്യ തസ്മൈ ഖണ്ഡാന്സമര്പയത്
ശേഷം ഇലകൾ കൂട്ടി, അവൻ കഷ്ണങ്ങൾ അവനു സമർപ്പിച്ചു.
ദേവേ തു കൃതതാംബൂലേ പാര്വതീ മന്ദരാചലാത്
ദേവനു വേണ്ടി താംബൂലം ഒരുക്കിയപ്പോൾ, മന്ദരാചലത്തിൽ നിന്ന് പാർവതി—
ദേവപാദൌ തതോ നത്വാ വിനമ്രവദനാഭവത്
ശേഷം ദേവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി, അവൾ വിനയപൂർവ്വം മുഖം താഴ്ത്തി.
ത്വദര്ഥം ദേവദേവേശി അപരാധഃ കൃതോ മയാ
ദേവദേവിയുടെ കാരണത്താൽ ഞാൻ ഒരു പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
യത്ത്വാം സ്വമന്ദിരേ ത്യക്ത്വാ മഹദേനോ മയാ കൃതമ്
നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നെ വിട്ട് പോയത് എന്നെ കൊണ്ട് ചെയ്ത വലിയ തെറ്റാണ്.
ന ബഭാഷേ ഽപ്യേവമുക്താ സാരുന്ധത്യാ വിനിര്യയൌ
അവളെ വിളിച്ചിട്ടും ഒന്നും പറയാതെ, അരുന്ധതിയോടൊപ്പം അവൾ പുറത്ത് പോയി.
അഥോവാച ശിവാ തം ചഗൌതമ ത്വം കിമിച്ഛസി
അപ്പോൾ ശിവാ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഗൗതമാ, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?'
കൃതകൃത്യോ ഭവേയം വൈ ഭുക്തായാം മദ്ഗൃഹേ ത്വയി
'നീ എന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകും.'
ഭോക്ഷ്യാമി ത്വദ്ഗൃഹേ വിപ്ര ശങ്കരാനുമതേന വൈ
'ശങ്കരന്റെ അനുമതിയോടെ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കും, ബ്രാഹ്മണാ.'
ഭോജയാമാസ ഗിരിജാം ദേവീം ചാരുന്ധതീം തഥാ
അവൻ ഗിരിജയെയും അരുന്ധതിയെയും ഭക്ഷണം വിളമ്പി.
സഹാനു ചരകന്യാഭിഃ സഹസ്രാഭിര്ഹരം യയൌ
ആയിരം മുനികന്യകമാരോടൊപ്പം അവൾ ഹരനോടൊപ്പം പോയി.
സംധ്യോപാസ്തിമഹം കൃത്വാ ഹ്യാഗമിഷ്യേ തവാന്തികമ്
'ഞാൻ സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്ത് നിന്റെ അടുത്ത് വരാം.'
സംധ്യാവദനകാമാസ്തു സര്വ ഏവ വിനിര്ഗതാഃ
സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാവരും പുറത്ത് പോയി.
അഥോത്തരമുഖഃ ശംഭുര്ന്യാസ കൃത്വാ ജജാപ ഹ
ശംഭു വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ന്യാസം ചെയ്തു ജപം ആരംഭിച്ചു.
സര്വൈര്നമസ്യതേ യസ്തു സര്വൈരേവ സമര്ച്യതേ
എല്ലാവരും ആരാധിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് അവൻ.
രചിതാഞ്ജലയഃ സര്വേ ത്വാമേവൈകമുപാസിതേ
എല്ലാവരും കയ്യുകൂപ്പി ഭക്തിയോടെ നിന്നെ മാത്രം ആരാധിച്ചു.
നമസ്കാരാദിപുണ്യാനാം ഫലദസ്ത്വം മഹേശ്വരര
നമസ്കാരം തുടങ്ങിയ എല്ലാ പുണ്യപ്രവൃത്തികൾക്കും ഫലം നൽകുന്നവനാണ് മഹേശ്വരാ, നീ.
തച്ഛ്രുത്വാ ശങ്കരഃ പ്രാഹ ദേവദേവം ജനാര്ദനമ്
അത് കേട്ട് ശങ്കരൻ ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനനോട് പറഞ്ഞു:
കിന്തു നാസ്തികജന്തൂനാം പ്രവൃത്ത്യര്ഥമിദം മയാ
'നാസ്തികരായ ജീവികൾക്ക് സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഇതെനിക്ക് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.'
തസ്മാല്ലോകോപകാരാര്ഥമിദം സര്വം കൃതം മയാ
'ലോകത്തിന് ഉപകാരത്തിനായി ഇതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു.'
അഥ തേ ഗൌതമഗൃഹം പ്രാപ്താ ദേവര്ഷയസ്തദാ
അപ്പോൾ ദേവമുനികൾ ഗൗതമന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.
ദേവോ ഹനൂമതാ സാര്ദ്ധ്വം ഗായന്നാസ്തേ മുനീശ്വര
ദേവൻ ഹനുമാനോടൊപ്പം അവിടെ പാടിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു, മുനിശ്രേഷ്ഠ.
ഹനുമത്കരമാലംബ്യ ദേവാഭ്യാം സംഗതോ ഹരഃ
ഹനുമാന്റെ കൈ പിടിച്ച്, രണ്ട് ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശിവൻ ചേർന്നു നിന്നു.
ഗായന്നാസ്തേ ച ഹനുമാംസ്തുംബുരുപ്രമുഖാസ്തഥാ
ഹനുമാൻ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; തുംബുരു മുതലായവരും അങ്ങനെ തന്നെ.