ബ്രഹ്മാണം ച ഹരിം തത്ര സ്ഥിതൌ പ്രാഹ ശിവോ വചഃ
അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനോടും ഹരിയോടും ശിവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഗത്വാ പശ്യാമി ഹേ വിഷ്ണോ സര്വം തത്കൃതസാഹസമ്
ഞാൻ പോയി, ഹരേ, അവൻ ചെയ്തതെല്ലാം കാണും.
നന്ദികേന സുവേഷേണ ധൃതേ ഛത്രേ ഽതിശോഭനേ
നന്ദി മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, അത്യന്തം ഭംഗിയുള്ള കുടയുമായി നിന്നു.
മഹേശാനുമതിം ലബ്ധ്വാ ഹരിര്നാഗാന്തകേ സ്ഥിതഃ
മഹേശ്വരന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം ഹരി പാമ്പിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്നു.
ശിവാനുമത്യാ ബ്രഹ്മാപി ഹംസാരൂഢോ ഽഭവത്തദാ
ശിവന്റെ സമ്മതത്തോടെ ബ്രഹ്മാവും അന്നവാഹനമായ ഹംസപ്പക്ഷിയില് കയറി നിന്നു.
ഇന്ദ്രാദിസര്വദേവാശ്ച സ്വസ്വവാഹനസംയുതാഃ
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കോടികോടിഗണാകീര്ണാ ഗൌതമസ്യാശ്രമം ഗതാഃ
അനവധി ജനക്കൂട്ടം ചുറ്റിപ്പറ്റി, അവര് ഗൗതമന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
സ്വഭക്തം ജീവയാമാസ വാമകോണനിരീക്ഷണാത്
വാമഭാഗത്തുനിന്ന് നോക്കി ഭക്തനെ ജീവിപ്പിച്ചു.
തദാകര്ണ്യ വചസ്തസ്യ ഗൌതമഃ പ്രാഹ സാദരമ്
അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് ഗൗതമന് ആദരത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ത്വല്ലിങ്ഗാര്ചനസാമര്ഥ്യം നിത്യമസ്തു മമേശ്വര
എന്റെ പ്രഭോ, എനിക്ക് എപ്പോഴും നിന്റെ ലിംഗത്തെ ആരാധിക്കാനുള്ള ശേഷി ഉണ്ടാകട്ടെ.
ശിഷ്യോ ഽയം മേ മഹാഭാഗോ ഹേയാദേയാദിവര്ജിതഃ
ഈ ശിഷ്യന് അത്യന്തം ഭാഗ്യവാനാണ്, സ്വീകരിക്കലോ തള്ളലോ പോലുള്ള ദോഷങ്ങളൊന്നുമില്ല.
ന ഘ്രാണഗ്രാഹ്യം ദേവേശ ന പാതവ്യം ന ചേതരത്
ദേവദേവാ, അതിനെ നാറ്റുകയോ കുടിക്കുകയോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയോ ചെയ്യരുത്.
ഉന്മത്തവികൃതാകാരഃ ശങ്കരാത്മേതി കീര്തിതഃ
അവന് ശങ്കരന്റെ സ്വരൂപം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ഭ്രാന്തനും വിചിത്രരൂപനുമാണ്.
ഏതന്മേ ദീയതാം ദേവ മൃതാനാമമൃതിസ്തഥാ
ദേവാ, ഈ അനുഗ്രഹം തന്നേ; മരിച്ചവർക്കും അമൃതത്വം ലഭിക്കട്ടെ.
സ്വാംശേന വായുനാ ദേഹമാവിശജ്ജഗദീശ്വരഃ
ലോകനാഥന് തന്റെ ഭാഗം വായുവിലൂടെ ശരീരത്തില് പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
പര്യായൈരുച്യതേ ഽധീശഃ സാക്ഷാദ്വിഷ്ണുഃ ശിവഃ പരഃ
പരമേശ്വരനെ വിവിധ പേരുകളില് വിളിക്കുന്നു; നേരിട്ട് വിഷ്ണുവും ശിവനും പരമാത്മാവുമാണ്.
മമാജ്ഞാകാരകോ രാമഭക്തഃ പൂജിതവിഗ്രഹഃ
അവന് എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു, രാമഭക്തനാണ്, വിഗ്രഹത്തെ ആരാധിക്കുന്നു.
ത്വയാ കൃതമിദം വേശ്മ വിസ്തൃതം സുപ്രതിഷ്ടിതമ്
നീ നിര്മ്മിച്ച ഈ വീട് വിശാലവും ഭദ്രവുമാണ്.
സമര്ചിതാഃ പ്രയാസ്യാമഃ സ്വസ്വവാസം തതഃ പരമ്
നമ്മെ ആരാധിച്ചശേഷം, നാം ഓരോരുത്തരും നമ്മുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകും.
അയോഗ്യം പ്രാര്ഥയാമീശ ഹ്യര്ഥീ ദോഷം ന പശ്യതി
പ്രഭോ, അപേക്ഷകന് യോഗ്യമല്ലാത്തത് ചോദിക്കുന്നു; അവന് അതിലെ ദോഷം കാണുന്നില്ല.
അഥേശോ വിഷ്ണുമാലോക്യ ഗൃഹീത്വാ തത്കരം കരേ
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടു, അവന്റെ കൈ സ്വന്ത കൈയിൽ പിടിച്ചു.
ക്ഷാമോദരോ ഽസി ഗോവിന്ദ ദേയം തേ ഭോജനം കിമു
നിന്റെ വയർ വളരെ ചെറുതാണ്, ഗോവിന്ദാ; നിന്നെന്ത് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ കഴിയൂ?
ഗച്ഛ വാ പാര്വതീഗേഹം യാ കുക്ഷിം പൂരയിഷ്യതി
പാർവതിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവൂ; അവൾ നിന്റെ വയർ നിറയ്ക്കും.
ആദിശ്യ നന്ദിനം ദേവോ ദ്വാരാധ്യക്ഷം യഥോക്തവത്
ദേവൻ നന്ദിയെ, വാതിൽ കാവലാളെ, പറഞ്ഞതുപോലെ ആജ്ഞാപിച്ചു.
സംപാദയാന്നം ദേവേശാ ഭോക്തുകാമാ വയം മുനേ
ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ഭക്ഷണം ഒരുക്കൂ; ഞങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മുനിയേ.
മൃദുശയ്യാം സമാരുഹ്യ ശയിതൌ ദേവതോത്തമൌ
മൃദുവായ കിടക്കയിലേറി, ആ രണ്ടു പരമ ദേവന്മാർ കിടന്നു.
ഗത്വാ തഡാഗം ഗംഭീരം സ്രാസ്യന്തൌ ദേവസത്തമൌ
ആഴമുള്ള കുളത്തിലേക്ക് പോയി, ആ രണ്ടു ഉത്തമ ദേവന്മാർ കുളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മുനയോ രാക്ഷസാശ്ചൈവ ജലക്രീഡാം പ്രചക്രിരേ
മുനികളും രാക്ഷസന്മാരും വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചു.
ചക്രതുഃ ശങ്കരഋ പദ്മകിഞ്ജല്കാഞ്ജലിനാ ഹരേഃ
അവർ ശങ്കരനെയും ഹരിയെയും താമരപ്പൂവിന്റെ പൊടിയാൽ ചൊരിഞ്ഞു.
നേത്രേ കേശരസംപാതാത്പ്രമീലയത കേശവഃ
പൂവിന്റെ പൊടി കണ്ണിൽ വീണതുകൊണ്ട് കേശവൻ കണ്ണടച്ചു.